[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Σκέφτομαι τον Άμλετ. Να τριγυρνά τρέμοντας από εδώ και από κει προσπαθώντας να
δώσει απάντηση στο μέγα ερώτημα. Σκέφτομαι τον Ιντιάνα Τζόουνς. Να διασχίζει
βουνά και θάλασσες, να τα βάζει με στρατιές και μυστικές υπηρεσίες, για να
ανακαλύψει το μυστικό. Σκέφτομαι τον Οδυσσέα. Να έχει περάσει των παθών του
τον τάραχο και ακριβώς δίπλα στην Πηνελόπη το πολυμήχανο μυαλό του να μην τον
βοηθά καθόλου. Σκέφτομαι τον Ράμπο. Να ανακρίνει με το δεξί χέρι 10
Βιετναμέζους και με το άλλο να κάνει πελτέ μια διμοιρία επιμένοντας να πάρει
απάντηση. Το ερώτημα κοινό: πού πάει η στύση όταν χάνεται;

Αγόρια, ψυχραιμία. Κατ’ αρχάς, άμα τη χάσετε εσείς, δεν την κερδίζει ο
αντίπαλος. Δεύτερον, το γκολ δεν μπαίνει μόνο με σουτ-βολέ. Ας είναι καλά τα
πλασέ, τα ψαλίδια και οι κεφαλιές. Άλλωστε κανείς δεν παίζει στα εξήντα του
όπως παίζει στα είκοσι. Γι’ αυτό υπάρχει και το ντόπινγκ κοντρόλ. Ο αθέμιτος
ανταγωνισμός δεν κάνει καλό σε κανέναν. Οι αλλεπάλληλες ιστορίες με το Βιάγκρα
μάς το επιβεβαιώνουν.

«Στην πραγματικότητα οι άνδρες δεν ήταν ο εχθρός ­ ήταν αυτοί, όπως κι εμείς,
θύματα», έγραφε πρόσφατα η γνωστή Αμερικανίδα φεμινίστρια Μπέτι Φρίνταν.
«Θύματα που υπέφεραν από ένα ξεπερασμένο αρσενικό, το οποίο ­ ανώφελα ­ τους
έκανε να αισθάνονται άχρηστοι, όταν δεν υπήρχαν πλέον αρκούδες για να σκοτώνουν».

Μεγάλα αγόρια, ψυχραιμία. Αν δεν υπάρχουν αρκούδες ή αν δεν εκπυρσοκροτήσει το
όπλο, μην πανικοβάλλεστε. Πηγαίντε για ψάρεμα, για τάβλι ή για πρέφα. Σας το
λένε ολόκληρες γενιές γυναικών που κυνηγώντας το όνειρο της χαμένης νιότης
υποβλήθηκαν σε χίλια δυο βασανιστήρια, ζουπήθηκαν, χτυπήθηκαν, τραβήχτηκαν,
ρουφήχτηκαν και χαΐρι δεν είδαν. Η φύση δεν παίζεται. Και όταν παίζουμε μαζί
της, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να την πατήσουμε.

Μην τρελαίνεστε, λοιπόν. Ζήτω η πρέφα. Η περίφημη σεξολόγος δρ Ρουθ σπεύδει να
προσφέρει ιδεολογικό υπόβαθρο: «Ο οργασμός είναι απλά ένα αντανακλαστικό, όπως
το φτέρνισμα». Άντε, και με τις υγείες σας!