Οι αετοί επιστρέφουν στη Γερμανία

Γερμανικοί αετοί. Ο νέος αετός του σερ Νόρμαν Φόστερ. Πάνω δεξιά, ο μαύρος αετός του 1890, ο αετός με τη σβάστικα (1937) των ναζί και ο «χοντρός» αετός του 1950 σε ασήμι και χρυσό

Οι αετοί προσγειώθηκαν και πάλι στη Γερμανία. Έπειτα από μακρύ ταξίδι στον
χρόνο, έπειτα από πολυετή περιπλάνηση σε συνέδρια αποφασιστικά για την τύχη
τους. Η Γερμανία του Γκέρχαρντ Σρέντερ κατέληξε στο εθνικό της σύμβολο.
Ασφαλώς και είναι πάλι αετός. Που θα πετάξει σύντομα από την παλιά πρωτεύουσα
στην καινούργια, μεταλλαγμένος. Στην ουσία πρόκειται για δύο αετούς. Ο ένας,
σχεδιασμένος από τον σερ Νόρμαν Φόστερ, θα αιωρείται πίσω από την έδρα του
προέδρου στο νέο Κοινοβούλιο στο Βερολίνο. Πρόκειται για μια λεπτή έκδοση του
παλιού «χοντρού» θηλυκού αετού που μονοπώλησε τη Βουλή στη Βόννη από το 1952.

Ο δεύτερος αετός είναι το έμβλημα που θα απεικονίζεται στα κυβερνητικά
επιστολόχαρτα, στα υπουργεία και θα αποτελεί τη σφραγίδα της «νέας» Γερμανίας
στα πολιτικά πράγματα. Σχεδιάστηκε από τον Ράγιαν Αμπντάλα, έναν γραφίστα
γεννημένο στο Ιράκ, και θεωρείται λίγο πιο.. «αρρενωπός» από τον αετό του
Φόστερ. Στόχος και των δύο καλλιτεχνών ήταν η δημιουργία ενός πουλιού που στη
μορφή θα είναι καθησυχαστικό αλλά, στην ουσία, καθόλου αδύναμο. Όπως ακριβώς
και το προφίλ της νέας κυβέρνησης. Πράσινο για την ισορροπία αλλά αποφάσεις
τουλάχιστον… δυναμικές.

Ο Αμπντάλα, που εργάζεται για το πρακτορείο Meta Design στο Βερολίνο, πέρασε
μήνες στον Ζωολογικό Κήπο της πόλης μέχρι να συγκεντρώσει εικόνες από τα είδη
των αετών που φιλοξενούνται εκεί. Μελετώντας στο κομπιούτερ του βρήκε 14
αδύναμα σημεία στον μεταπολεμικό αετό της Γερμανίας. Η γλώσσα του ήταν χοντρή,
η πλάτη του καμπουριασμένη, τα νύχια του μακριά… Όπως και ο Νόρμαν, με βάση
την οικοσημολογία, έκανε πλήθος ορνιθολογικές εργασίες μέχρι να καταλήξει στο
«πρόσωπο» του νέου αετού, που είναι όχι μόνο λεπτότερος από την έκδοση του ’50
αλλά και περισσότερο ενθουσιώδης…

Ο Νόρμαν αποφάσισε να ξαναδώσει στον αετό του τη χαμένη του ταυτότητα,
παρομοιάζοντας τις προγενέστερες προσπάθειες με… κοράκια, κύκνους και
περιστέρια. «Θα πρέπει να είναι έτοιμος να ανοίξει τα φτερά του, όπως το
Ράιχσταγκ που αναγεννάται από τις στάχτες του». Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο.
Οι συντηρητικοί ήθελαν πιο άγρια νύχια και οι αριστεροί ένα φιλικό πουλί.
Φιλικό με το… περιβάλλον. Όπως τα σχέδια της γερμανικής κυβέρνησης για
σταδιακή απαγόρευση της πυρηνικής ενέργειας. Μόνο που σ’ αυτό το θέμα ο
Γκέρχαρντ Σρέντερ φαίνεται να μην «ανοίγει τα φτερά του».