ΔΡΟΜΟΙ

… των ξένων κερδοσκόπων υποχρεώνουν τις κυβερνήσεις των αναπτυσσόμενων χωρών
να συμφωνήσουν σε ένα πράγμα: «χέρι που δεν μπορείς να το δαγκώσεις, καλύτερα
να το φιλήσεις». Η Αργεντινή κατάφερε να συγκρατήσει τους ξένους «επενδυτές»
με την απειλή ότι θα εγκαταλείψει το εθνικό της νόμισμα για να υιοθετήσει το
δολάριο. Όμως, ο Τζον Μέιτζορ της Λατινικής Αμερικής, ο πρόεδρος της Βραζιλίας
Φερνάντο Καρντόσο, δεν πρόλαβε να τους τρομάξει. Τον πρόλαβαν εκείνοι και
«έφυγαν» από το βραζιλιανό νόμισμα, που βρέθηκε στα Τάρταρα της υποτίμησης.
Αντί λοιπόν για τη «δολαριοποίηση», ο Καρντόσο κατέφυγε στη «σοροποίηση» της
βραζιλιανής οικονομίας. Γι’ αυτό, στο τιμόνι της νομισματικής πολιτικής της
χώρας τοποθέτησε τον Αρμίνιο Φράγκα, δεξί χέρι αυτού του μεγάλου υποκριτή, του
Τζορτζ Σόρος, που με εμβριθή δημοσιεύματα εδώ και εκεί, «ρίχνει» κατά βούληση
τις αγορές στις οποίες δεν έχει προλάβει να τοποθετηθεί. Τουλάχιστον τώρα δεν
θα έχει το κίνητρο να ρίξει μια αγορά που θα έχει όλη δική του.

… Χένρι Κίσινγκερ προειδοποιεί ότι η πολιτική που προωθεί η διεθνής
οικονομική κοινότητα δεν συμβιβάζεται με τη σταθερότητα και τη δημοκρατία,
κάτι δεν πάει καλά με την παγκόσμια οικονομία. Το οικονομικό πρόγραμμα που
εφαρμόζει η διεθνής κοινότητα, είπε ο «μάγος» με την ευκαιρία του Νταβός,
απαιτεί την αντικατάσταση της υπάρχουσας οικονομίας από ένα νέο σύστημα
διεθνοποιημένης βιομηχανίας και κοινωνίας, που υποτάσσεται στους νόμους μιας
αμείλικτης αγοράς. Αυτή η πολιτική αυτομάτως υπονομεύει ή καταστρέφει τις
παραδοσιακές οικονομικές δομές στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες. Προσελκύει
εργαζόμενους στον διεθνοποιημένο βιομηχανικό τομέα, εις βάρος των εγχώριων
γεωργικών και βιοτεχνικών επιχειρήσεων, καταστρέφοντας τις κοινωνικές αξίες
που είναι συνδεδεμένες με αυτές. Έτσι, αν τα ξένα κεφάλαια κάποια στιγμή
«αποφασίσουν» να αποσυρθούν, αν ο διεθνοποιημένος τομέας καταρρεύσει, τι
πρέπει να κάνουν όσοι εργάζονται σε αυτόν; Δεν μπορούν πια να επιστρέψουν ούτε
στις αραχνιασμένες βιοτεχνίες ούτε στα χωράφια και τα δάση, που έχουν
ξεχερσωθεί για να γίνουν εργοστάσια. Αφήνονται στο έλεος του Θεού. Με
συνέπειες σαν και αυτές που είδαμε στην Ινδονησία. Και που ο Κίσινγκερ
απεύχεται να δούμε και στη Βραζιλία.

… των επενδυτών είναι το άλφα και το ωμέγα για την ανάπτυξη των φτωχών
χωρών. Αυτό έλεγαν πάντα και λένε ακόμη οι Αμερικανοί αξιωματούχοι που θεωρούν
τη Νέα Υόρκη τη Μέκκα των ελεύθερων αγορών. Όμως, στις φτωχές χώρες, το
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει ξεγράψει ένα βασικό αξίωμα της οικονομικής
θεωρίας: ότι οι υψηλές αποδόσεις είναι συνδεδεμένες με υψηλούς κινδύνους. Όλη
του η προσπάθεια μοιάζει να εξαντλείται σε μία λεόντειο λογική: στην
εξασφάλιση ανοσίας από τους κινδύνους για τους ξένους επενδυτές. Σε αυτούς
αξίζουν μόνο υψηλές αποδόσεις. Τις συνέπειες από τους κινδύνους πρέπει να τις
πληρώνουν οι αναπτυσσόμενες αγορές.

… μοιρασιά δεν άρεσε ποτέ στον Βασίλι Λεόντιεφ, που δεν είναι πια κοντά μας.
Έφυγε, στη Νέα Υόρκη, ολοκληρώνοντας ένα «ταξίδι» που άρχισε πριν από ενενήντα
τρία χρόνια στην Αγία Πετρούπολη. Ο Ρώσος οικονομολόγος κατόρθωσε να συνδυάσει
τον Μαρξ με τον Βαλράς και να συνδέσει το όνομά του με την ποσοτική ανάλυση
των εισροών και των εκροών μιας οικονομίας, που του χάρισε το Νόμπελ, το 1973.