Κόντρα κολοσσών

Κόντρα έχει ξεσπάσει στην αγορά μεταξύ δύο κολοσσών της ελληνικής
τσιμεντοβιομηχανίας, των εταιρειών «Τιτάν» και «ΑΓΕΤ Ηρακλής». Η κόντρα αυτή
από την καθημερινή μάχη των αγορών πέρασε από προχθές και στον Σύνδεσμο
Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ).

Η διαμάχη μεταξύ των δύο εταιρειών ήρθε πάλι στην επιφάνεια προχθές, όταν σε
επιστολή του προς το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΕΒ ο πρόεδρος της «ΑΓΕΤ
Ηρακλής» κ. Μ. Τζουντίτσι ανακοίνωνε ότι η εταιρεία «και άλλες θυγατρικές του
ομίλου της είναι υποχρεωμένες να αναστείλουν τη συμμετοχή τους στον Σύνδεσμο» (ΣΕΒ).

Η αφορμή ήταν οι απόψεις που διατύπωσε σε συνέντευξη στο περιοδικό της
εταιρείας «Τιτάν» ο πρόεδρος της εταιρείας κ. Ανδρ. Κανελλόπουλος, ο οποίος
είναι ταυτόχρονα και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΕΒ.

«Άνισος όρος»

Ο κ. Κανελλόπουλος ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «η υπέρογκη σε ύψος κρατική
ενίσχυση προς την ΑΓΕΤ, στα μέσα της δεκαετίας του ’80, στρέβλωσε τις συνθήκες
του ανταγωνισμού, υποχρεώνοντας τον Τιτάνα να αγωνίζεται κάτω από άνισους
όρους, τόσο στην εσωτερική αγορά όσο και στις εξαγωγικές του δραστηριότητες».
Προσέθετε ότι, «παρά την ανεπανόρθωτη ζημία που υπέστη ο Τιτάν από την
κεφαλαιοποίηση των χρεών της ΑΓΕΤ, σε μία κρίσιμη περίοδο για την παγκόσμια
τσιμεντοβιομηχανία, πιστεύουμε ότι είναι καιρός να γυρίσει η σελίδα. Θεωρούμε
ότι πρέπει να υπάρξει επιστροφή ενός ευλόγου μέρους της ενίσχυσης, ώστε να
ικανοποιηθεί το αίσθημα του δικαίου».

Οι απόψεις αυτές πυροδότησαν πάλι τη διαμάχη που είχε ως αποτέλεσμα την
επιστολή της ΑΓΕΤ στον ΣΕΒ.

Η διοίκηση της ΑΓΕΤ έχει ενοχληθεί, κυρίως, από τις δηλώσεις του κ.
Κανελλόπουλου, όπου τόνιζε ότι «αν οι αγοραστές των μετοχών του ΟΑΕ κρατήσουν
το ποσό που θα τους επιστραφεί και δεν το εισφέρουν στην ΑΓΕΤ, κανείς δεν θα
υποστηρίξει ότι διαταράχτηκαν για άλλη μία φορά οι συνθήκες ανταγωνισμού. Η
ΑΓΕΤ έχει εξαιρετική κεφαλαιακή διάρθρωση. Δεν διαφαίνεται λοιπόν για το ορατό
μέλλον καμία ανάγκη για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της, πράγμα που θα
μπορεί, άλλωστε, να κάνει ανά πάσα στιγμή, προσφεύγοντας στη χρηματιστηριακή
αγορά, αρκεί να μη μετάσχουν σε πρώτη φάση οι μέτοχοι, που θα έχουν εισπράξει
τη σχετική αποζημίωση».

Η επιστολή Τζουντίτσι

Από την πλευρά του, ο κ. Τζιουντίτσι, αναφερόμενος στις απόψεις αυτές, τόνιζε
στην επιστολή που έστειλε στον ΣΕΒ: «Ο κ. Κανελλόπουλος υποδεικνύει σε
περίπτωση που η ΑΓΕΤ Ηρακλής, μετά την οικονομική αποδυνάμωσή της, θελήσει να
προσφύγει στη χρηματιστηριακή αγορά, προκειμένου να εξισορροπήσει την
οικονομική της κατάσταση, να μην μπορούν να μετάσχουν στην αύξηση κεφαλαίου οι
σημερινοί ελέγχοντες μέτοχοι, αμφισβητώντας έτσι το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε
εταιρείας να δέχεται την οικονομική ενίσχυση των μετόχων της».

Για τη διαμάχη ο πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΣΕΒ κ. Ιάσων Στράτος
είπε χθες στα «ΝΕΑ»: «Εκ πρώτης όψεως, δεν βλέπουμε να υπάρχει αντικείμενο που
να αφορά τον ΣΕΒ. Για λόγους δεοντολογίας, όπως συνηθίζεται σε παρόμοιες
περιπτώσεις, δεν θα πάρω θέση, γιατί το θέμα αφορά δύο μέλη του Συνδέσμου».

Ωστόσο, ο ίδιος πρόσθεσε ότι «εφόσον εστάλη στο Δ.Σ. η επιστολή, θα φέρουμε το
θέμα στα όργανα και θα ζητήσουμε να δούμε και τη διοίκηση της ΑΓΕΤ».

Οι δύο πλευρές

Στελέχη της ΑΓΕΤ έλεγαν χθες ότι «οι δηλώσεις του κ. Κανελλόπουλου τορπιλίζουν
τη συναίνεση που υπήρχε μεταξύ των δύο εταιρειών. Η ΑΓΕΤ θέτει θέμα, γιατί οι
δηλώσεις αυτές δεν ταιριάζουν σε πρόεδρο του ΣΕΒ»

Από την πλευρά του Τιτάνα τονιζόταν: «Ο κ. Ανδρέας Κανελλόπουλος έκανε τις
δηλώσεις του σε περιοδικό της επιχείρησης, με την ιδιότητα του προέδρου του
Τιτάνα. Ο σκοπός του ήταν να ενημερώσει τους εργαζομένους και τους μετόχους
της επιχείρησης, και γι’ αυτό οι δηλώσεις έγιναν στο συγκεκριμένο έντυπο».

Σημειώνεται ότι το 1986 η τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ Ηρακλής υπάγεται στον νόμο
περί προβληματικών επιχειρήσεων και κεφαλαιοποιούνται χρέη της προς τη ΔΕΗ,
τράπεζες και ΔΕΚΟ ύψους 27,7 δισ. δραχμές.

Η κεφαλαιοποίηση των χρεών αυτών αποτέλεσε τη βασική αιτία της κόντρας που
υφίσταται και σήμερα. Έτσι, το 1991 η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει το «πράσινο φως»
για να κλείσει τη διαδικασία εγκρίνοντας την κρατική ενίσχυση.

Η εταιρεία παίρνει τον δρόμο της ιδιωτικοποίησης και στις 12 Μαρτίου 1992
υπογράφεται η σύμβαση μεταξύ ΟΑΕ της ιταλικής τσιμεντοβιομηχανίας
«Καλτσεστρούτσι» και της Εθνικής Τράπεζας, με την οποία η διοίκηση περνά στην
κοινοπραξία «Καλτσεστρούτσι» – Εθνικής και το 1996 η ιταλική πλειοψηφία
διαθέτει πλέον το 54%.

Στο μεταξύ, όμως, και συγκεκριμένα στις 30 Μαρτίου 1992, ο Τιτάν προσφεύγει
στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, κατά της απόφασης της Ευρωπαϊκής
Ένωσης που ενέκρινε την κρατική ενίσχυση των 27,7 δισ. δραχμών.

Το 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Υποθέσεων δέχεται ότι η κεφαλαιοποίηση
είναι έμμεση κρατική ενίσχυση και ότι αυτό δεν είναι σύννομο με το κοινοτικό
δίκαιο. Επιστρέφει το θέμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να κρίνει το ύψος του
ποσού που πρέπει να επιστραφεί από την ΑΓΕΤ. Η απόφαση αυτή είναι που
πρόκειται να ληφθεί μέσα στο διάστημα του επόμενου μήνα.

Σύμφωνα, πάντως, με στελέχη της ΑΓΕΤ, «η σύμβαση πώλησης προβλέπει ότι το ποσό
της ενίσχυσης που θα επιστρέψει η ΑΓΕΤ στο Δημόσιο είναι εγγυημένο (από το Δημόσιο)».