Το Μόνικαγκεϊτ κεντρίζει τα παιδιά

«Ο πρόεδρος θα πάει φυλακή;». Η ερώτηση είναι σοβαρή και ο τόνος της φωνής
απαιτητικός. Είναι φανερό ότι ο εξάχρονος περιμένει χωρίς περιστροφές την
απάντηση από τη μητέρα του.

Νέα εμφάνιση. Η Μόνικα Λουΐνσκι, όπως την γνωρίσαμε στην αρχή, και μετά, όπως παρουσιάζεται σε φωτογραφία για το εξώφυλλο «αποκαλυπτικού» βιβλίου για το σκάνδαλο που γράφει ο βιογράφος της πριγκίπισσας Νταϊάνας, Άντριους Πόρτον

«ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ. Απλώς θέλουν να τον τιμωρήσουν», απαντά εκείνη αμήχανα. «Είπε
όμως ψέματα». «Ναι, βλέπεις ακόμα και οι μεγάλοι κάνουν λάθη». «Μα δεν είναι
σωστό να λέει ψέματα ο πρόεδρος». «Ναι, είπε ψέματα σ’ όλη τη χώρα». «Και η
γυναίκα του; Νομίζεις ότι είναι στενοχωρημένη;».

Ποτέ ίσως στο παρελθόν οι Αμερικανοί γονείς δεν βρέθηκαν σε τόσο δύσκολη θέση.
Το Μόνικαγκεϊτ τους αιφνιδίασε. Αδύνατον να ξεφύγουν ή να αποφύγουν την
απάντηση. Αλλά πώς να αντιδράσουν και τι να εξηγήσουν;

Πώς να ξέρουν ποιες πτυχές της υπόθεσης Λιουίνσκι γνωρίζουν ήδη τα παιδιά
τους; Όσα μπορούν να κατανοήσουν και όσα τα μπερδεύουν; Πώς να επικαλεστούν
τις αρχές της εντιμότητας, του καθήκοντος, της ειλικρίνειας, που
γελοιοποιούνται καθημερινά από τα γεγονότα; Πώς να μιλήσουν για ψευδορκία και απιστία;

«Τα ερωτήματα που θέτουν τα παιδιά απαιτώντας απάντηση, δεν έχουν τελειωμό»,
λέει μια μητέρα από την Ουάσιγκτον, κατάπληκτη και η ίδια από τις ανησυχίες
που εξέφρασε ένα βράδυ η δωδεκάχρονη κόρη της.

«ΑΝ ΤΟΝ ΚΑΘΑΙΡΕΣΟΥΝ;»

«Τι θα συμβεί στον Κλίντον αν τον καθαιρέσουν;» ρώτησε η μικρή. «Θα πρέπει να
εγκαταλείψει αμέσως τον Λευκό Οίκο». «Μα τότε δεν θα έχουμε πρόεδρο.

Είναι τρομερό!». «Θα έχουμε, ο αντιπρόεδρος θα πάρει τη θέση του». «Ναι, αλλά
όλοι οι εχθροί μας θα μας κοροϊδεύουν. Θα το εκμεταλλευτούν. Ίσως γίνει
πόλεμος!». «Ποιοι εχθροί;». «Μμμμ το Ιράκ… Δεν θα είμαστε τόσο ισχυροί πια…».

Οι καθηγητές ήταν οι πρώτοι που βομβαρδίστηκαν με ερωτήματα.

«Η υπόθεση Λιουίνσκι παρέχει ένα άριστο παιδαγωγικό υλικό. Δεν είναι οι
σεξουαλικές πτυχές που ενδιαφέρουν τα παιδιά ­ δεν κατανοούν άλλωστε ορισμένες
λεπτομέρειες, οπότε και δεν ενοχλούνται ­ αλλά ερωτήματα ουσίας: «ποια είναι
τα κριτήρια που καθορίζουν έναν καλό πρόεδρο;» λέει ο Περέν Τέλοκ, καθηγητής
στο διεθνές σχολείο της Ουάσιγκτον.

Αλλά και για τους εφήβους η υπόθεση Λιουίνσκι υπήρξε «ένα μεγάλο πολιτικό
μάθημα, το οποίο θα θυμούνται σ’ όλη τους την ζωή», όπως διαβεβαιώνει η
καθηγήτρια από το Σαν Ντιέγκο Κριστίν Ντόνελι.

Οι μαθητές, με την ευκαιρία του σκανδάλου, έσκυψαν με ενδιαφέρον στους θεσμούς
τους. Για πρώτη φορά ίσως ενδιαφέρθηκαν να μάθουν ποιοι τους αντιπροσώπευαν
στη Γερουσία. Και για πολλούς, η έκπληξη ήταν πρώτου μεγέθους: εννέα γυναίκες
σε 100 άνδρες, τρεις μόνο γερουσιαστές που προέρχονται από εθνικές μειονότητες
και καμιά πενηνταριά εκατομμυριούχοι. «Μα είναι δυνατόν να μιλούν αυτοί εξ
ονόματός μας», αναρωτήθηκαν με φρίκη.