Φόβοι μήπως οι 700 παρατηρητές γίνουν όμηροι

Το ΝΑΤΟ προειδοποίησε τον πρόεδρο της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς να
σταματήσει τις επιθέσεις στο Κοσσυφοπέδιο, επειδή σε αντίθετη περίπτωση θα
αντιμετωπίσει, πιθανώς, αεροπορικές επιδρομές. Η Συμμαχία, όμως, αντιμετωπίζει
τρομερά εμπόδια, ώστε να είναι σε θέση να φέρει σε πέρας την απειλή της.

Ακόμα και την ώρα που ο στρατηγός Γουέσλι Κλαρκ, ο στρατιωτικός διοικητής του
ΝΑΤΟ, ταξίδευε στο Βελιγράδι για να επιδώσει την προειδοποίηση, ανώτεροι
αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες, παραδέχονταν πως η δυτική πολιτική
βρισκόταν σε σύγχυση, μετά την ανάπτυξη των διεθνών παρατηρητών, οι οποίοι και
θα πρέπει να απομακρυνθούν πριν αρχίσουν, ενδεχομένως, οι βομβαρδισμοί.

Τα προβλήματα που έχουν προκύψει ήταν πρόδηλα από τη στιγμή που ο Ρίτσαρντ
Χόλμπρουκ, τον περασμένο Οκτώβριο, διαπραγματεύτηκε μια πολύ ισχνή συμφωνία,
τα περισσότερα στοιχεία της οποίας έμειναν στα λόγια. Αποτέλεσμα ήταν να
σταματήσουν οι μάχες στο Κοσσυφοπέδιο χωρίς να τεθούν οι προϋποθέσεις για
πολιτική συμφωνία ανάμεσα στους Σέρβους ­ που κυριαρχούν στη γιουγκοσλαβική
κυβέρνηση ­ και στους αλβανόφωνους αυτονομιστές αντάρτες στο Κοσσυφοπέδιο.

ΟΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ

Η αλβανόφωνη πλειονότητα στο Κοσσυφοπέδιο αρνείται ότι αποτελεί μέρος της
Σερβίας, από τότε που ο Μιλόσεβιτς ανακάλεσε την αυτονομία της περιοχής, το 1989.

Επειδή οι αλβανόφωνοι αντάρτες επιδιώκουν την ανεξαρτησία από τη Σερβία, ο
Μιλόσεβιτς θεωρεί τις μάχες στην επαρχία ως εσωτερική υπόθεση.

Βάσει της συμφωνίας Χόλμπρουκ, προβλεπόταν η ανάπτυξη 2.000 παρατηρητών του
ΟΑΣΕ. Οι 700 που ήδη έχουν φτάσει στο Κοσσυφοπέδιο είναι τώρα πιθανοί όμηροι,
όπως οι άνδρες της ειρηνευτικής δύναμης στη Βοσνία το 1992-95. Έτσι
δημιουργούνται εμπόδια στις αεροπορικές επιδρομές.

Λόγω των δυσκολιών αυτών, το ΝΑΤΟ εμφανίζεται να κλίνει στην επιδίωξη να
επιτευχθεί ένας ευπρόσωπος συμβιβασμός με τον Μιλόσεβιτς, αν είναι έτοιμος να
κάνει ορισμένες υποχωρήσεις. Επίσης, οι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ υποστήριζαν πως
ο Μιλόσεβιτς θα πρέπει να υπαναχωρήσει και στο θέμα της απέλασης του
Αμερικανού διπλωμάτη Γουίλιαμ Γουόκερ (επικεφαλής των παρατηρητών του ΟΑΣΕ),
να διατάξει τα στρατεύματα να επιστρέψουν στους στρατώνες και να επιτρέψει σε
διεθνείς ιατροδικαστές να εξετάσουν τα πτώματα των «45».

ΣΙΡΑΚ, ΦΙΣΕΡ

Η δεύτερη μεγάλη δυσκολία είναι πως παρά τις δηλώσεις του Γερμανού υπουργού
Εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ, πως η απέλαση του Γουόκερ είναι απαράδεκτη, και του
Γάλλου προέδρου Ζακ Σιράκ, ότι η σφαγή μπορεί να γίνει αφορμή αναθεώρησης της
γαλλικής στάσης στο Κοσσυφοπέδιο, η ευρωπαϊκή υποστήριξη σε δυναμική λύση δεν
έχει διατυπωθεί.

Το τρίτο πρόβλημα είναι πως η Συμμαχία δεν κατόρθωσε να εμποδίσει την εισροή
όπλων προς τους αντάρτες του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου. Ούτε
έχει πείσει την πλειονότητα των αλβανοφώνων ότι οι απαιτήσεις τους θα
μπορούσαν να ικανοποιηθούν καλύτερα με πολιτικά μέσα παρά με όπλα…

«Αναζητούμε απεγνωσμένα νέες ιδέες για πολιτική λύση», δήλωνε αξιωματούχους
του ΝΑΤΟ, «αλλιώς θα βγάζουμε λόγους για ειρήνη στην Ευρώπη, στην 50ή επέτειο
της ίδρυσης του ΝΑΤΟ, τον Απρίλιο, στην Ουάσιγκτον, ενώ θα ρέει αίμα στο Κοσσυφοπέδιο».