Οργή στο ΠΑΣΟΚ για τη δίωξη-φιάσκο

Σε εισαγγελικό φιάσκο εξελίσσεται η υπόθεση της ποινικής δίωξης που
ασκήθηκε εις βάρος της κ. Δήμητρας Παπανδρέου για την υπόθεση της βίλας μετά
τη δήλωση ανώτατης πηγής της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ότι η άσκηση δίωξης
είναι εσφαλμένη.

Δεν προκύπτουν ευθύνες για κανέναν με βάση τη φορολογική νομοθεσία, δήλωσε ο γενικός γραμματέας του ΣΔΟΕ

ΤΗΝ ΙΔΙΑ στιγμή με οργισμένες αντιδράσεις από αρκετά στελέχη, αλλά και έμμεση
αποδοκιμασία από την κυβέρνηση υποδέχθηκε το ΠΑΣΟΚ την απόφαση του εισαγγελέα
Πρωτοδικών κ. Ι. Ντογιάκου να ασκήσει δίωξη για απάτη σε βαθμό κακουργήματος.
Στελέχη μάλιστα κατήγγειλαν ότι σκοπός είναι να θιγεί η μνήμη του ιδρυτή του
ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου.

ΚΑΙ Ο ΣΔΟΕ

Η κυβερνητική ενόχληση επιτείνεται και από τη βεβαιότητα της ηγεσίας του ΣΔΟΕ
που πραγματοποίησε την έρευνα ότι δεν υπάρχουν ποινικές ευθύνες στην υπόθεση.
«Από το πόρισμα που συνέταξε το ΣΔΟΕ και υπέβαλε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών
Αθηνών μετά από παραγγελία της, δήλωσε στα «ΝΕΑ» ο γενικός γραμματέας του ΣΔΟΕ
κ. Γιώργος Κανελλόπουλος, δεν προκύπτουν, με βάση τη φορολογική νομοθεσία,
ποινικές ευθύνες για κανέναν». Ενώ κύκλοι του ΣΔΟΕ πρόσθεταν ότι τα περί
ποινικής δίωξης αφορούν «εισαγγελική υπερβολή».

Κυβερνητικά στελέχη έλεγαν ότι η ανακίνηση, σε δικαστικό επίπεδο, της υπόθεσης
της αγοράς του οικοπέδου της οδού Αγράμπελης αντικειμενικά πλήττει την
κυβερνητική παράταξη σε μια στιγμή που κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ έχουν μπροστά τους
πολλά ανοιχτά μέτωπα. Και επιπρόσθετα, τόνιζαν, ότι η κίνηση ενισχύει εκ των
πραγμάτων τη Ν.Δ. που αντιμετωπίζει πρόβλημα από τις φημολογούμενες κινήσεις Αβραμόπουλου.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Στην κατεύθυνση αυτή κυβερνητικά στελέχη σημείωναν ότι:

* Η αρχική εισαγγελική παραγγελία για τη βίλα έγινε το 1995 από τον τότε
πρόεδρο του Αρείου Πάγου κ. Κόκκινο.

* Η εισαγγελική παραγγελία έμεινε για σχεδόν δύο χρόνια στο συρτάρι του
αρμόδιου εισαγγελέα.

* Η εντολή προς το ΣΔΟΕ για έρευνα προαναγγέλθηκε πανηγυρικά από τον κ.
Κολιοκώστα τον Νοέμβριο του 1997.

* Για τα δύο από τα τρία αντικείμενα της έρευνας δεν προέκυψε τίποτε από την
έρευνα του ΣΔΟΕ, το πόρισμα του οποίου επισημαίνει μόνο φορολογικές παραβάσεις
για το τρίτο (αγορά οικοπέδου).

* Η υποβολή του πορίσματος από το ΣΔΟΕ έγινε προς τον εισαγγελέα κ. Ντογιάκο
τον Σεπτέμβριο και αυτός το διαβίβασε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών τον
Δεκέμβριο. Η δίωξη ωστόσο ασκήθηκε στα μέσα Ιανουαρίου, «άγνωστο γιατί», όπως
σημείωναν κυβερνητικές πηγές.

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΑΞΙΑ

Τα κυριότερα πάντως επιχειρήματα που προβάλλουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ είναι
καθαρά νομικά και αφορούν τη «φοροτεχνική» πλευρά του θέματος, σύμφωνα με την
οποία δεν υπάρχει ποινικό αδίκημα και ότι στην υπόθεση της αγοράς του
οικοπέδου της οδού Αγράμπελης δεν έγινε τίποτε άλλο από αυτό που κάνουν όλοι
οι Έλληνες. Δηλαδή, να δηλώνουν ως τίμημα της αγοράς την αντικειμενική αξία με
βάση σχετικές δικαστικές αποφάσεις.

Σαφή αναφορά σ’ αυτό έκανε και ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Ε. Γιαννόπουλος, που
δήλωσε «στενοχωρημένος» προσωπικά από την εξέλιξη. «Αυτό όμως που δικαιούμαι
να πω είναι ότι αν περιμένει κανείς να πληρώσει φόρο πέρα από την
αντικειμενική αξία όπως την έχει καθορίσει η Εφορία, τότε θα πρέπει να πάνε
στη φυλακή οι μισοί Έλληνες».

«ΣΠΡΩΧΤΗΚΕ»

Πέραν αυτών ωστόσο ορισμένα στελέχη της λεγόμενης «εσωκομματικής
αντιπολίτευσης» επιχείρησαν με έμμεσο τρόπο να αναδείξουν ενδοκομματική πτυχή
στο θέμα αφήνοντας υπαινιγμούς ότι στην υπόθεση εμπλέκεται μερίδα στελεχών του
εκσυγχρονιστικού μπλοκ. Σε κατ’ ιδίαν μάλιστα συζητήσεις ανέφεραν ότι στόχος
είναι να θιγεί η μνήμη του Ανδρέα Παπανδρέου εν όψει του Συνεδρίου ώστε να
διευκολυνθεί, όπως λένε, το εγχείρημα για ένα «άλλο» ΠΑΣΟΚ. Και υποστηρίζουν
ότι η όλη υπόθεση «σπρώχτηκε» αρχικά από τη μερίδα των στελεχών αυτών.

* Για καθαρή «εισαγγελική πρωτοβουλία» μίλησαν τόσο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος
κ. Δημ. Ρέππας όσο και ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Ε. Γιαννόπουλος ο οποίος
μάλιστα χαρακτήρισε «μέγα λάθος» της κ. Δήμητρας Παπανδρέου αν πιστεύει ότι τα
περί πολιτικής δίωξης που είπε τα απευθύνει στην κυβέρνηση. Το στίγμα της
κυβέρνησης με την έμμεση αποδοκιμασία της κίνησης του εισαγγελέα έδωσε ο κ.
Δημ. Ρέππας. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μίλησε μεν για «λεπτότητα και
ευαισθησία» απέναντι στις δικαστικές πρωτοβουλίες, τόνισε ωστόσο ότι «η
ενασχόληση με θέματα που εθεωρείτο ότι έχουν κλείσει, δεν συμβάλλει στην ομαλή
πολιτική εξέλιξη. Τίποτα, συνέχισε, δεν μπορεί να σκιάσει την προσωπικότητα
του Ανδρέα Παπανδρέου».

«ΣΚΑΝΔΑΛΟΛΟΓΙΑ»

Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Κ. Λαλιώτης, εξάλλου, αντέδρασε με έντονο τρόπο. Σε
γραπτή δήλωσή του τονίζει ότι «ορισμένοι κύκλοι» επιδιώκουν με την υπόθεση
αυτή, «να πυροδοτήσουν ένα νέο κύκλο σκανδαλολογίας» με «ουσιαστικό στόχο και
πάλι» τον Ανδρέα Παπανδρέου. «Ας γνωρίζουν όλοι, υπογραμμίζει, ότι το 1999 δεν
είναι 1989. Γι’ αυτό κάθε προσπάθεια ανακύκλωσης της σκανδαλολογίας είναι
πολιτικά, ιστορικά και ηθικά καταδικασμένη».

Στον ίδιο τόνο κινήθηκε και ο επίτροπος κ. Χρ. Παπουτσής που χαρακτήρισε
«ανανδρία» τη συνεχιζόμενη προσπάθεια «ορισμένων» να αμαυρώσουν το όνομα του
Α. Παπανδρέου. «Προσπαθούν να πετύχουν τώρα ό,τι δεν πέτυχαν όσο ζούσε», τόνισε.

* Αιχμές ότι οι εισαγγελείς και η Δικαιοσύνη κινήθηκαν «από σκοπιμότητα»
αφήνει ο γενικός γραμματέας Τύπου κ. Ν. Αθανασάκης και τονίζει ότι το θέμα δεν
είναι τα συμβόλαια και οι αντικειμενικές αξίες, αλλά ο Ανδρέας Παπανδρέου.
«Είτε όμως έχουμε να κάνουμε με κακέκτυπα όψιμων Ντι Πιέτρο, είτε αναζητείται
εναγώνια αποπροσανατολισμός σε μια περίοδο εξελίξεων στο χώρο της συντηρητικής
παράταξης, όλα έχουν τα όριά τους».

Ο Α. ΛΙΒΑΝΗΣ

Από την πλευρά του, ο στενός συνεργάτης του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ κ. Α. Λιβάνης
δήλωσε ότι θεωρεί «αδιανόητο» μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ να συμμετέχουν στην
επιχειρούμενη σπίλωση του Α. Παπανδρέου, ενώ ο κ. Τ. Χυτήρης κάνει λόγο για
μικροψυχία και υποκρισία.

* Αιχμηρή προς πολλές κατευθύνσεις ήταν η δήλωση 4 μελών της Κ.Ε. που
προέρχονται από τη Νεολαία (Τώνια Αντωνίου, Κρ. Βασιλικόπουλος, Δ.
Καλογερόπουλος και Ν. Μαδεμλής), που κάνουν λόγο για νέα προσπάθεια των
«σημαιοφόρων της κάθαρσης» να πάρουν εκδίκηση από τον Α. Παπανδρέου. «Στην
εποχή των γκρίζων πολιτικών – υπαλλήλων του Μεγάλου Αφεντικού, το όνειρο
πρέπει να σβήσει», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

ΜΕΤΕΩΡΗ καθίσταται, ουσιαστικά, από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου η δίωξη
εις βάρος της Δήμητρας Λιάνη – Παπανδρέου, καθώς χθες ανώτατοι εισαγγελικοί
λειτουργοί τόνιζαν ότι η επίμαχη δίωξη για απάτη σε βαθμό κακουργήματος εις
βάρος του Δημοσίου, με τις επιβαρυντικές περιστάσεις του νόμου 1608/50 περί
καταχραστών του Δημοσίου, είναι «νομικώς εσφαλμένη», αφού «οι αναφερόμενες
φορολογικές παραβάσεις δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως απάτη και, συνεπώς,
δεν μπορούν να έχουν κακουργηματικό χαρακτήρα…».

Οι ίδιοι ανώτατοι εισαγγελείς σημείωναν, μάλιστα, ότι από τη στιγμή που οι
σχετικές παραβάσεις διώκονται μόνο σε βαθμό πλημμελήματος, τότε τίθεται ζήτημα
οριστικής παύσης της ποινικής δίωξης λόγω παραγραφής (πενταετία).

Για το θέμα που έχει ανακύψει, από κύκλους της Εισαγγελίας του Ανωτάτου
Δικαστηρίου τονιζόταν, εξάλλου, ότι η νομολογία του Αρείου Πάγου «δίνει
απαντήσεις που επίσης οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η δίωξη της Δήμητρας Λιάνη –
Παπανδρέου είναι εσφαλμένη». Ειδικότερα, γίνεται επίκληση αποφάσεων της
Ολομελείας του Αρείου Πάγου από το 1988, σύμφωνα με τις οποίες «η φορολογική
παράβαση δεν μπορεί να τυποποιηθεί ως απάτη».

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου θα παρέμβει επισήμως στο
ζήτημα αποκλειστικά στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας της (αναιρετική διαδικασία
κ.λπ.), αλλά θεωρείται βέβαιο ότι οι θέσεις των ανωτάτων εισαγγελικών
λειτουργών θα ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο της ανάκρισης που ξεκινά στο
Πρωτοδικείο Αθήνας για την υπόθεση. Και στην περίπτωση που κατά την ανάκριση
γίνει αποδεκτό ότι το ζήτημα αφορά φορολογικές παραβάσεις που δεν μπορούν να
χαρακτηρισθούν ως απάτη, τότε με βούλευμα οι διώξεις θα παύσουν οριστικά, λόγω
παραγραφής, τόσο για την κ. Λιάνη – Παπανδρέου όσο και για τους υπόλοιπους διωκόμενους.

Νομικοί κύκλοι σημείωναν ακόμα ότι στις δύο αποφάσεις του Αρείου Πάγου μπορεί
να προστεθεί και σχετική γνωμάτευση του Νομικύ Συμβουλίου του Κράτους. Σύμφωνα
με αυτήν, όταν γίνονται δηλώσεις μεταβίβασης με βάση τις αντικειμενικές αξίες,
το Δημόσιο δεν μπορεί να τις ελέγξει, ακόμη και αν οι δύο συμβαλλόμενοι
(πωλητής, αγοραστής) ομολογήσουν ότι δόθηκε άλλο τίμημα. Το ίδιο ισχύει,
υποστηρίζεται, ακόμη και στην περίπτωση που έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση που
αναγνωρίζει ότι το τίμημα δεν ήταν το πραγματικό.