Πηγή κακού τα χρήματα

«ΘΥΜΑΤΑ του συστήματος» με το οποίο λειτουργεί η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή
έπεσαν οι υπεύθυνοι της Επιτροπής Διεκδίκησης Σολτ Λέικ 2002, υποστηρίζουν οι
Αμερικανοί στο περιοδικό «Time»…

Τα κέρδη επίσης που παρουσίασαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λος Άντζελες, το
1984, ήταν η πηγή του κακού για το Ολυμπιακό Κίνημα, σύμφωνα με εκτενές
ρεπορτάζ του αμερικανικού περιοδικού.

Όταν το 1976, οι Αγώνες του Μόντρεαλ υπέστησαν οικονομική καταστροφή και στη
συνέχεια η Μόσχα δεν εισέπραξε ούτε ένα ρούβλι, λόγω του μποϊκοτάζ των
Δυτικών, σχεδόν καμία πόλη δεν ενδιαφερόταν για τη διοργάνωση των επόμενων αγώνων.

Μέχρι που οι διοργανωτές των Αγώνων του Λος Άντζελες παρουσίασαν μεγάλα κέρδη,
χάρη στη συμφωνία τους με την τηλεόραση, που τους απέφερε 220 εκατ. δολάρια.

Το Σολτ Λέικ δεν κατάφερε να πάρει το χρίσμα από την Ολυμπιακή Επιτροπή των
ΗΠΑ, το 1985, γιατί οι εκπρόσωποι της αντίπαλης πόλης Ανκορέιτζ είχαν προλάβει
και ικανοποιήσει όλες τις απαιτήσεις των μελών της Ο.Ε. των ΗΠΑ.

Το 1986, και ενώ είχαν αρχίσει οι πρώτες φήμες περί δωροδοκιών, η ΔΟΕ
απαγόρευσε να δίνονται στα μέλη της δώρα των οποίων η αξία ξεπερνά τα 150 δολάρια.

Το 1991 ένας από τους πιο πλούσιους ανθρώπους στον κόσμο, ο Γιαπωνέζος
Γιοσιάκι Τσουτσούμι, αποφάσισε να διοργανώσει Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
στο Ναγκάνο, παρά το γεγονός ότι η ιαπωνική πόλη δεν διέθετε τις απαραίτητες
προδιαγραφές.

Τη χρονιά εκείνη διεκδίκησε και πάλι τους Αγώνες το Σολτ Λέικ. Το «κλειδί» της
επιτυχίας για τον Τσουτσούμι ήταν το Ολυμπιακό Μουσείο της Λωζάννης, το μεγάλο
όραμα του Σάμαρανκ.

Ο Ιάπωνας κατάφερε να συγκεντρώσει από 19 εταιρείες 20 εκατ. δολάρια, τα οποία
τα έδωσε στον πρόεδρο της ΔΟΕ για την κατασκευή του Μουσείου. Λίγους μήνες
αργότερα, το Ναγκάνο κέρδισε τους Αγώνες.

Το Σολτ Λέικ είχε μάθει πια τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να αντιδράσει. Έτσι,
το 1995, παραμονές της ψηφοφορίας για την ανάδειξη της πόλης που θα
φιλοξενούσε τους Αγώνες του 2002, έδωσε χιλιάδες δολάρια για «υποτροφίες», για
μισθούς, για ακριβά δώρα (κυρίως όπλα) ακόμη και για πλαστικές εγχειρήσεις.

Το Σολτ Λέικ κέρδισε τελικά τους Αγώνες, αλλά έγινε παράλληλα και το
εξιλαστήριο θύμα για όλα όσα έχουν προηγηθεί.

Το περιοδικό «Time» χαρακτηρίζει ­ εμμέσως πλην σαφώς ­ «δικτάτορα» τον Χουάν
Αντόνιο Σάμαρανκ και τον περιγράφει ως έναν άνθρωπο που του αρέσει η πλούσια
ζωή και η χλιδή.