30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: 4.4.1942, Κύμη Ευβοίας.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Πως το όνειρο και η πραγματικότητα μπορούν να συμπτυχθούν σε
μία ενότητα.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Την πολλή συνάφεια του κόσμου.

ΑΚΟΥΕΙ: Ελληνική μουσική στο σεληνόφως του Αιγαίου.

ΣΥΓΚΙΝΕΙΤΑΙ: Από τον νέο που βρίσκεται στο σκαλί το πρώτο.

ΑΓΝΑΝΤΕΥΕΙ: Το Αιγαίο.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Την Αλεξάνδρεια που χάθηκε.

«Καθαρός είμαι απ’ άκρη σ’ άκρη και στα χέρια του θανάτου άχρηστο σκεύος».
Το μήνυμα ευκρινές του προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Μεταμοσχεύσεων,
καθηγητή Νεφρολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, Ι. Βλαχογιάννη, τη στιγμή
που στη χώρα μας σημειώνεται η 14η μεταμόσχευση καρδιάς και οι δωρητές οργάνων
παρουσιάζουν αύξηση κατά 100%. Ο ίδιος στο λυκόφως του 20ού αιώνα
ενοραματίζεται την Παιδεία του επόμενου αιώνα με τα λόγια του ποιητή: «Στ’
ανοικτά του κάβου στέκει αρόδο μ’ αναμμένα φώτα…»

ΕΡ.: Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Μεταμοσχεύσεων;

ΑΠ.: «… έχεις ανακατώσει τόσο τους καιρούς, που μήτε ο ίδιος ξέρεις από πού
το μήνυμα θα λάβεις…».

ΕΡ.: Δωρεές οργάνων στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Δρόμος μετ’ εμποδίων.

ΕΡ.: Στάδιο ανάπτυξης των μεταμοσχεύσεων στη χώρα μας;

ΑΠ.: Παρ’ όλα αυτά, αύξηση μοσχευμάτων 100% σε ένα έτος.

ΕΡ.: Νεφρολογικό Κέντρο Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πάτρας;

ΑΠ.: Η κιβωτός του Νώε.

ΕΡ.: Πανεπιστημιακός δάσκαλος, ερευνητής ή γιατρός;

ΑΠ.: «… Όμνυμι Απόλλωνα ιατρόν και υγείαν και πανάκειαν και θεούς πάντας…».

ΕΡ.: Δότης;

ΑΠ.: «… καθαρός είμαι απ’ άκρη σ’ άκρη και στα χέρια του θανάτου άχρηστο σκεύος…».

ΕΡ.: Λήπτης;

ΑΠ.: «… και δόξα τω Θεώ…».

ΕΡ.: Αερογέφυρα ζωής;

ΑΠ.: «Άξιον εστί»

ΕΡ.: Η λίστα νεφροπαθών;

ΑΠ.: «Μοίρα συνανθρώπων, είσαι δική μου μοίρα».

ΕΡ.: Ελπίζετε;

ΑΠ.: Σε ηθική και πνευματική αφύπνιση του καιρού μας.

ΕΡ.: Σημαντικές στιγμές σας;

ΑΠ.: Ελ Γκρέκο και Βεργίνα, σύντομες επισκέψεις.

ΕΡ.: Οι αγώνες για 15% στην Παιδεία;

ΑΠ.: «Μνήμη μου, φύλαξέ τα συ ως ήσαν».

ΕΡ.: 1-1-4.

ΑΠ.: «Πάντα συ ο οδηγός και γω το σκοτεινό πλεούμενο»

ΕΡ.: Ανδρέας Παπανδρέου;

ΑΠ.: «Καημένε μεγάλε άνθρωπε, μας χώρισαν οι καιροί, ήρθες νωρίς για την
Ελλάδα και μεις ήρθαμε αργά, πώς μπορούμε πια να δούμε πόσο μεγάλος είσαι…».

ΕΡ.: Οι στιγμές στο Ωνάσειο;

ΑΠ.: «Τι λαχτάρες, αλήθεια, εδέησε να περάσεις με το λίγο του ιπποκρατικού
όρκου στα μάτια σου και τα χέρια έξω από τη φθορά…».

ΕΡ.: Ο μυστικός πόθος σας για την Παιδεία;

ΑΠ.: Να περάσει από την άλλη όψη των πραγμάτων.

ΕΡ.: Φρανκφούρτη;

ΑΠ.: «… σε πόλεις αιγυπτιακές πολλές να πας, να μάθεις και να μάθεις από
τους σπουδασμένους…».

ΕΡ.: Πάτρα;

ΑΠ.: «Πάντα στην πόλη αυτή θα φθάνεις. Γι’ αλλού μην ελπίζεις, δεν έχει πλοίο
για σε, δεν έχει οδό…».

ΕΡ.: Η ταυτότητα της Παιδείας στον 21ο αιώνα;

ΑΠ.: «Στ’ ανοικτά του κάβου στέκει αρόδο μ’ αναμμένα φώτα…».

ΕΡ.: Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Πανεπιστημίου της Πάτρας;

ΑΠ.: «Ο κύκλος των χαμένων ποιητών».

ΕΡ.: Η προοπτική του;

ΑΠ.: «Δεν εδεσμεύτηκα. Τελείως αφέθηκα και επήγα».

ΕΡ.: Καρδιοχειρουργική Κλινική στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας;

ΑΠ.: Ιώβεια πάθη.

ΕΡ.: Με δύο λόγια οι μεταμοσχεύσεις για τον Ι. Βλαχογιάννη;

ΑΠ.: «Ζωή άλλη, τρίτη, από ‘να τίποτα γίνεται ο Παράδεισος…».

ΕΡ.: Πανεπιστημιακός, ιστιοπλόος και μουσική;

ΑΠ.: Αφελής περιηγητής στο τέλος του αιώνα.

ΕΡ.: Τι σας ενοχλεί σήμερα περισσότερο;

ΑΠ.: Το θαύμα που επιτελεί δήθεν ο άνθρωπος και είναι απάνθρωπο.

ΕΡ.: Τι χάνεται ανεπιστρεπτί στο πέρασμα των χρόνων;

ΑΠ.: Τίποτε, απλώς μεταλλάσσεται.

ΕΡ.: Και τι κερδίζει κανείς;

ΑΠ.: Γλώσσα χωρίς αλφάβητο.

ΕΡ.: Τι πρέπει να αποφεύγει με κάθε τρόπο ο νέος γιατρός;

ΑΠ.: Υπεροψία και μέθη.

ΕΡ.: Τι θεωρείτε το πιο τολμηρό που κάνατε στην καριέρα σας;

ΑΠ.: Έκαμα;

ΕΡ.: Πανεπιστημιακό πτυχίο, διαβατήριο προκοπής;

ΑΠ.: «Ανέγνως, αλλ’ ουκ έγνως, ει γαρ έγνως ουκ αν κατέγνως…».

ΕΡ.: Κύμη.

ΑΠ.: Το περιγιάλι το κρυφό…