ΒΑΣΩ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Να σταματήσουμε το αυτοκαταστροφικό παιχνίδι

Με θυμό αντέδρασε η υπουργός Ανάπτυξης κ. Βάσω Παπανδρέου στα όσα συνέβησαν
λίγο πριν από τη λήξη της συνόδου της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ ­ με την
ένταση που προκάλεσαν ορισμένα στελέχη της λεγόμενης εσωκομματικής
αντιπολίτευσης ­, ενώ εξαπέλυσε ταυτόχρονα σφοδρή επίθεση στη Νέα Δημοκρατία.
Η κ. Βάσω Παπανδρέου είπε χαρακτηριστικά στα «ΝΕΑ» ότι «μόνοι μας βγάζουμε τα
μάτια μας» καυτηριάζοντας τη στάση των στελεχών που ανέβασαν τους τόνους πριν
από τις ψηφοφορίες στη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής, ενώ προανήγγειλε και
«πορεία στον λαό» εν όψει των ευρωεκλογών. Παράλληλα, τάσσεται και πάλι υπέρ
μίας «μεγάλης πολιτικής συμφωνίας» μέσα στο ΠΑΣΟΚ ­ και υποστηρίζει ότι «δεν
έχουμε αντιληφθεί πού βρισκόμαστε», αναφερόμενη στη στάση άλλων κορυφαίων
στελεχών, όπως ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος, τον οποίο πάντως χαρακτηρίζει
«παράγοντα ενότητας με βαρύνοντα λόγο και ρόλο στο Κίνημα». «Ποια πολιτική;»
αναρωτιέται όταν της υπενθυμίζουν ότι το κύριο επιχείρημα της Ν.Δ. είναι πως
το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί ­ και μάλιστα χωρίς αξιοπιστία ­ την πολιτική της Ν.Δ. και
κατηγορεί το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι ακολουθεί μία «γραμμή»
εκσυγχρονισμού, όχι της κοινωνίας, αλλά μόνον της αγοράς. Τέλος, η υπουργός
Ανάπτυξης αναφέρεται στην υπόθεση της Παιδείας ­ και αναφέρει χαρακτηριστικά
ότι πρέπει άμεσα να κλείσει το μέτωπο των αντιδράσεων στην εκπαιδευτική
μεταρρύθμιση. Μάλιστα, υποστηρίζει ότι, σε πολύ λίγα χρόνια, το σοβαρότερο
έλλειμμα για μία χώρα θα είναι αυτό στην εκπαίδευση και τη γνώση. Όπως δε
αναφέρει, «χρειάζονται ποιοτικά και ποσοτικά άλματα στην Παιδεία».

«ΒΓΑΖΟΥΜΕ μόνοι μας τα μάτια μας», δηλώνει για το ΠΑΣΟΚ η κ. Βάσω Παπανδρέου
μετά τα όσα συνέβησαν στην τελευταία σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του
κυβερνώντος κόμματος, με την εικόνα έντασης που δημιούργησαν στελέχη της
λεγόμενης «εσωκομματικής αντιπολίτευσης».

Η κ. Βάσω Παπανδρέου αναγγέλλει ότι, με βάση οδηγίες του Πρωθυπουργού, η ίδια
και άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ξεκινούν «πορεία στον λαό», εν όψει όχι του
συνεδρίου, αλλά εν όψει των ευρωεκλογών. «Ελπίζω να πάω σε όσο το δυνατόν
περισσότερες περιοχές, αν είναι δυνατόν και σε όλους τους νομούς της χώρας»,
αναφέρει. «Πρέπει να βγούμε από το “Κάραβελ” και την απίστευτη μιζέρια των
προσωπικών αντιπαραθέσεων και να μπούμε στην κοινωνία. Πάσχουμε πλέον από
“κυβερνητισμό” και πρέπει τάχιστα να απαλλαγούμε από αυτόν. Η κατάσταση είναι
απολύτως αναστρέψιμη, αλλά τα περιθώρια για κάτι τέτοιο δεν είναι απεριόριστα.
Αντίθετα, στενεύουν καθημερινά. Και πολλοί από εμάς φροντίζουν να τα στενεύουν
κι άλλο, με τις πρακτικές τους»…

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΝΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ

Την επόμενη μέρα της ταραχώδους συνόδου της Κεντρικής Επιτροπής του
κυβερνώντος κόμματος, η υπουργός Ανάπτυξης «υπενθυμίζει», όπως χαρακτηριστικά
αναφέρει, ότι «αντίπαλός μας είναι η συντηρητική παράταξη και η δεξιά
πολιτική» και υπογραμμίζει ότι «το ΠΑΣΟΚ πάντοτε νικά, όταν συνομιλεί με την
κοινωνία, όταν αντιμετωπίζει τα μεγάλα προβλήματα της χώρας και πάντοτε
ηττάται, όταν μένει στη μιζέρια της εσωστρέφειας και του κυνηγιού των ρόλων».
«Πρέπει επιτέλους να σοβαρευτούμε», συνεχίζει η κ. Βάσω Παπανδρέου. «Έχουμε
μπροστά μας δύο πολύ κρίσιμες αναμετρήσεις, που είναι οι ευρωεκλογές και οι
εθνικές εκλογές. Κρίνεται η πορεία της χώρας για τα επόμενα χρόνια. Τα
φαινόμενα των εκλογών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν είναι δυνατό να
επαναληφθούν. Πρέπει να ξυπνήσουμε όλοι μέσα στο ΠΑΣΟΚ και γύρω από το ΠΑΣΟΚ.
Το συνέδριο του ’99 δεν μπορεί να είναι μία ακόμα αναμέτρηση. Δεν επιτρέπεται
να απασχολούμε ­ όσο ακόμα απασχολούμε ­ τον ελληνικό λαό, με απίθανα πείσματα
και συνδικαλιστική συμπεριφορά, που ελάχιστα διαφέρει από τις φοιτητικές
συνελεύσεις του παρελθόντος. Και, τέλος πάντων, κάποτε είχαμε τουλάχιστον το
θάρρος, μέσα στο ΠΑΣΟΚ, να συγκρουόμαστε για πολιτικά θέματα. Νιώθω θλίψη που
τώρα οι δήθεν συγκρούσεις γίνονται για θέματα διαδικαστικά, δηλαδή για το
θέαμα και με μοναδικό στόχο τη διάλυση».

ΕΠΙΜΟΝΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

Παρά το σκηνικό έντασης που διαμορφώνεται στο εσωκομματικό πεδίο του ΠΑΣΟΚ, η
υπουργός Ανάπτυξης επιμένει στην ιδέα μιας «πολιτικής συμφωνίας» μεταξύ των
ισχυρότερων «ομάδων», υπογραμμίζοντας ότι οι πολιτικές διαφορές δεν είναι
τέτοιες που να την αποτρέπουν. «Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, γίνεται σαφές
ότι επιβάλλεται εκείνα τα στελέχη, πίσω από τα οποία στοιχίζονται άλλα
στελέχη, να βρουν το θάρρος για μία μεγάλη συμφωνία συμπόρευσης. Αλλιώς, πολύ
μικρή σημασία θα έχει ποιοι θα επικρατήσουν στο συνέδριο. Η ελληνική κοινωνία
θέλει να συζητήσουμε το πώς θα γίνουν πιο τολμηρές οι πολιτικές μας, κι όχι το
πώς θα γίνουν πιο τολμηρές οι συγκρούσεις μεταξύ μας».

Η «ΝΕΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ» ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ

Όταν ερωτάται για τις εγγυήσεις νομιμότητας του 5ου συνεδρίου του κυβερνώντος
κόμματος, απαντά αμέσως: «Όπως σε όλα τα συνέδριά μας ως τώρα, εγγύηση ήταν
και είναι τα θεσμοθετημένα όργανα του κόμματος, το καταστατικό μας, οι
αποφάσεις μας και η συνείδησή μας, ατομική και συλλογική. Τα κομματικά όργανα
λειτουργούν κανονικά και, παρά τις αδυναμίες μας, η εσωκομματική δημοκρατία
έχει κάνει μεγάλα βήματα στον χώρο μας. Αυτό που λείπει, αυτό που μας
ταλανίζει, είναι αυτό που αποκαλώ μία νέα συνείδηση παράταξης.

Θα το πω απλά: Νομίζουν πολλοί ότι ενότητα σημαίνει κατανομή ρόλων, διανομή
εξουσιών. Κάνουν πολύ μεγάλο λάθος.

Η σύνθεση των απόψεων και η διανομή ευθυνών είναι η ενότητα για ένα μεγάλο
κόμμα. Αντίθετα, η διανομή ρόλων, η διανομή εξουσιών, είναι το τελευταίο
σκαλοπάτι της παρακμής για έναν πολιτικό χώρο».

­ Και πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί μία «μεγάλη συμφωνία» χωρίς «μοίρασμα
της πίτας» με τα στελέχη που πρόσκεινται στον κ. Τσοχατζόπουλο;

«Επαναλαμβάνω, τέτοιες λογικές μικραίνουν το ΠΑΣΟΚ, μικραίνουν την επιρροή μας
στην κοινωνία και δυσκολεύουν την υλοποίηση της πολιτικής μας. Πιστεύω απόλυτα
ότι τέτοιες λογικές δεν αγγίζουν σε καμία περίπτωση όλους εμάς, τα στελέχη που
μετέχουμε στο ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του ­ και τέτοιες λογικές πιστεύω κυρίως
ότι δεν αγγίζουν τον κ. Τσοχατζόπουλο, που είναι από τους βασικούς παράγοντες
ενότητας της παράταξης, με βαρύνοντα λόγο και παρουσία.

Λείπει, όμως, ακόμα το θάρρος από όλους να αντιληφθούμε πού βρισκόμαστε.
Λείπει η συναίσθηση ότι αν αφεθούμε σε ένα αυτοκαταστροφικό παιχνίδι και ο
ελληνικός λαός μάς γυρίσει την πλάτη, τότε θα γυρίσει την πλάτη σε όλους μας.
Δεν θα υπάρξουν νικητές και ηττημένοι σε μία ενδεχόμενη ήττα του ΠΑΣΟΚ και της
πολιτική μας.

Το επαναλαμβάνω: Αν δεν αφήσουν τον Σημίτη να πετύχει, θα έχουμε αποτύχει
όλοι. Ο λαός μάς κρίνει όλους καθημερινά και δεν συγχωρεί προσωπικές στρατηγικές».

Με Σημίτη. Οι οδηγίες του, λέει η κ. Παπανδρέου, είναι να βγούμε από τη μιζέρια των αντιπαραθέσεων και να μπούμε στην κοινωνία

«ΚΑΚΟΣΤΗΜΕΝΗ παγίδα» χαρακτηρίζει η υπουργός Ανάπτυξης τα όσα υποστηρίζει η
Νέα Δημοκρατία για «ρίξιμο των διαχωριστικών γραμμών» ­ αναφέρει πως σε ό,τι
αφορά τους πολίτες «ήταν το ΠΑΣΟΚ που έριξε τις διαχωριστικές γραμμές, από το
1981. Ήταν το ΠΑΣΟΚ που έριξε τις διαχωριστικές γραμμές που είχε υψώσει η
συντηρητική παράταξη για δεκαετίες. Σε ό,τι αφορά όμως τις πολιτικές»,
συνεχίζει, «η διαχωριστική γραμμή υπάρχει ­ όσο κι αν η Νέα Δημοκρατία
προσπαθεί να την κρύψει».

­ Η Νέα Δημοκρατία προηγείται σταθερά στις δημοσκοπήσεις. Δεν είναι
για εσάς ένα μήνυμα ότι ο ελληνικός λαός θα έβλεπε με θετικό τρόπο μία αλλαγή;

«Πράγματι, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης εμφανίζει ένα προβάδισμα
στις δημοσκοπήσεις. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Συμβαίνει επειδή οι πολίτες που
ψηφίζουν τη Νέα Δημοκρατία και τον εκάστοτε ηγέτη της εμφανίζονται και πάλι
έτοιμοι και πρόθυμοι να επαναλάβουν τα προηγούμενα λάθη τους, όπως έχουν
άλλωστε κάθε δικαίωμα. Αντίθετα, οι πολίτες που είναι κοντά στο ΠΑΣΟΚ είναι
προβληματισμένοι. Αισθάνονται αποστασιοποιημένοι. Πολλές φορές νιώθουν
εγκαταλειμμένοι από όλους εμάς. Αυτό δεν πρέπει και δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Έχουμε καθήκον να αποτρέψουμε το “ανθ’ ημών, οι Γουλιμήδες”. Πρέπει να
αντιπαρατεθούμε συνολικά με τη Ν.Δ., την ανυπαρξία της πολιτικής της, την
αναλγησία των ιδεών της και την πρακτική των στελεχών της. Και οι ευρωεκλογές
είναι ένα πρώτο τέτοιο πεδίο. Να θυμίσω απλώς ότι η αξιωματική αντιπολίτευση
ήταν εκείνη που τον περασμένο Μάρτιο κινδυνολογούσε, μετά την υποτίμηση της
δραχμής, για την ένταξή μας στο σύστημα συναλλαγματικών ισοτιμιών της
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να θυμίσω τα κροκοδείλια δάκρυά τους για το τρένο της ΟΝΕ
που τάχα είχε χαθεί.

ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ

Σήμερα, προσπαθούν να τα ξεχάσουν όλα αυτά. Σήμερα, συμφωνούν κι αυτοί ότι η
ένταξή μας στο κλαμπ των ισχυρών της Ευρώπης είναι δεδομένη. Τώρα βρήκαν άλλο
ψέμα. Τώρα υποστηρίζουν ότι τάχα θα μπούμε στην ΟΝΕ απροετοίμαστοι. Για άλλη
μια φορά επιχειρούν να κοροϊδέψουν τον ελληνικό λαό. Δεν γνωρίζουν άραγε τους
ρυθμούς αύξησης των επενδύσεων; Δεν γνωρίζουν ότι η βιομηχανική παραγωγή
αυξάνεται με ρυθμούς που είχε να δει ολόκληρες δεκαετίες η χώρα; Δεν γνωρίζουν
για την άνοδο του τουριστικού τομέα; Δεν γνωρίζουν για τα μεγάλα έργα; Δεν
γνωρίζουν για τις υποδομές;».

Η ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΤΡΙΣ.

­ Ωστόσο, αρκετά από τα στελέχη της Ν.Δ. υποστηρίζουν κατά
καιρούς ότι το ΠΑΣΟΚ στην πραγματικότητα εφαρμόζει τη δική τους
πολιτική και μάλιστα με όχι αξιόπιστο τρόπο…

«Ποια δική τους πολιτική; Την πολιτική του 50άρικου στη βενζίνη; Την πολιτική
της μαύρης τρύπας του 1 τρισ. δραχμών; Την πολιτική του ξεπουλήματος των
πάντων σε τιμή ευκαιρίας; Την άκρατη σκανδαλολογία; Την ανικανότητά τους να
καταστρώσουν ένα στοιχειώδες πρόγραμμα σύγκλισης και στη συνέχεια την ακόμα
μεγαλύτερη ανικανότητά τους να το ακολουθήσουν, έστω και υποτυπωδώς;

Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς για την πολιτεία της Νέας Δημοκρατίας. Ωστόσο,
ένα είναι βέβαιο. Μιλούν τώρα κι εκείνοι για εκσυγχρονισμό. Είναι απολύτως
φυσικό. Ακολουθούν κατά γράμμα τη “μόδα” των συντηρητικών κομμάτων της
Ευρώπης, της περασμένης δεκαετίας. Ναι στον εκσυγχρονισμό, όχι της κοινωνίας
αλλά της αγοράς. Ναι στον εκσυγχρονισμό της αγοράς, όχι στον εκσυγχρονισμό της
κοινωνίας. Γι’ αυτό αντέδρασαν στον “Καποδίστρια”, γι’ αυτό αντέδρασαν στην
εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, γι’ αυτό αντέδρασαν στις ρυθμίσεις για τους ξένους
εργάτες, γι’ αυτό αντέδρασαν παντού και πάντοτε.

Ο “εκσυγχρονισμός”, όπως τον βλέπει η Ν.Δ., είναι μία φανταχτερή βιτρίνα που
κρύβει τη φτώχεια στο βάθος του μαγαζιού.

Η άλλη όψη του είναι ο λαϊκισμός τους.

Μας λένε ότι πρέπει να μειωθούν οι φόροι, αλλά και να αυξηθούν οι δαπάνες,
ώστε να ικανοποιηθούν κάθε λογής αιτήματα. Ρωτήστε όμως τη νοικοκυρά που
ψωνίζει.

Πότε άλλοτε υπήρχε τέτοια σταθερότητα στις τιμές; Πότε άλλοτε είχατε ακούσει
στις γιορτές των Χριστουγέννων να είναι οι τιμές ίσες ή και χαμηλότερες από
τις περυσινές; Και είναι αυτό ένα φυσικό φαινόμενο; Ή μήπως οφείλεται στην
εφαρμογή της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας;».

ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ

­ Πώς θα σχολιάζατε την ίδρυση ενός νέου κομματικού φορέα από τον
δήμαρχο Αθηναίων κ. Δημ. Αβραμόπουλο;

«Ο κ. Αβραμόπουλος επανεξελέγη πρόσφατα δήμαρχος Αθηναίων και μάλιστα με υψηλό
ποσοστό. Έχω την αίσθηση ότι οι πολίτες τον ψήφισαν για δήμαρχο και όχι ως
υποψήφιο πολιτικό αρχηγό της συντηρητικής παράταξης. Δεν έχει κριθεί παρά
ελάχιστα στον πολιτικό στίβο και ως εκ τούτου είναι δεδομένο ότι με τις
επικοινωνιακές ικανότητες που αναμφισβήτητα διαθέτει, μπορεί να διατηρεί μία
υψηλή δημοτικότητα, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται από το έργο του.

Προσωπικά, και χωρίς βεβαίως να αμφισβητώ το δικαίωμα οποιουδήποτε να
διεκδικεί με θεμιτούς τρόπους την εκπλήρωση πολιτικών φιλοδοξιών, είμαι εξ
αρχής αντίθετη με κάθε ιδέα κατακερματισμού των κομμάτων, που θα οδηγούσε
αναμφίβολα τη χώρα σε μιας μορφής “ιταλοποίηση”.

Τα αρχηγικά κόμματα, τα κόμματα που στηρίζονται στην προσωπικότητα ή στη
δημόσια εικόνα ενός προσώπου, είναι κατά τη γνώμη μου θνησιγενή στις μέρες
μας.

Σε ό,τι αφορά τη διακυβέρνηση της χώρας, οι πολίτες δεν επιζητούν, λίγο πριν
από τον 21ο αιώνα, “σωτήρες”. Επιζητούν ­ και αυτό βρίσκουν στο ΠΑΣΟΚ ­
σοβαρές ομάδες κυβερνητικών στελεχών, που συντονίζονται από έναν “πρώτο μεταξύ ίσων”».

«ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, νιώθω ότι έχουμε χάσει πλέον ως
κοινωνία το δάσος και σε λίγο δεν θα βλέπουμε ούτε το δένδρο», τονίζει η κυρία
Βάσω Παπανδρέου και υπογραμμίζει: «Όσο κι αν ενοχλεί πολλούς, θέλω να σημειώσω
ότι το χειρότερο έλλειμμα για μία χώρα, το πιο επώδυνο, είναι πλέον το
συλλογικό έλλειμμα στην εκπαίδευση, στη γνώση. Μπορεί η οικονομία μας να έχει
κάνει βήματα τα τελευταία χρόνια, χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού. Αλλά
στην υπόθεση της εκπαίδευσης, που μεσοπρόθεσμα θα είναι το βασικότερο κριτήριο
για την ισχύ μίας χώρας, είμαστε πολύ πίσω. Χρειάζονται άλματα, ποιοτικά και
ποσοτικά. Αλλιώς, σε πολύ λίγα χρόνια, οι θυσίες του ελληνικού λαού δεν θα
μεταφράζονται πια σε ισχύ για τη χώρα και τους πολίτες της. Θα είμαστε τότε
πράγματι στη δεύτερη κατηγορία της Ευρώπης, χωρίς ελπίδα για προβιβασμό».

­ Ναι, αλλά οι μαθητές έχουν ξεσηκωθεί εναντίον της μεταρρύθμισης
Αρσένη. Η κυβέρνηση δεν οφείλει να το λάβει υπόψη της;

ΜΕΓΑΛΟ ΒΗΜΑ

«Να μιλήσουμε ειλικρινά. Η μεταρρύθμιση που επιχειρείται είναι απλώς ένα πρώτο
μεγάλο βήμα μέσα στα τόσα που πρέπει να γίνουν. Δυστυχώς, με ευθύνη και του
ΠΑΣΟΚ και όλων των κομμάτων, αλλά και όλης της κοινωνίας μας, τελικά, έχουμε
καλλιεργήσει στη νέα γενιά το αίσθημα της ήσσονος προσπάθειας.

Η αλλαγή της όψης της χώρας από το ’80 και μετά, η εκρηκτική άνοδος του
βιοτικού επιπέδου που συνόδεψε την ένταξή μας στην τότε ΕΟΚ οδήγησαν σε αλλαγή
του προτύπου ζωής. Έχουμε την τάση να θεωρούμε κάθε θετική αλλαγή ως δεδομένη.
Έχουμε την τάση να ξεχνάμε ότι τίποτα δεν χαρίζεται και ότι όλα πρέπει να
κατακτούνται. Προσωπικά, θα χαιρόμουν αν οι μαθητές ­ εκείνοι οι μαθητές που
συμμετέχουν στις καταλήψεις και τις πορείες ­ ξεσηκώνονταν όχι εναντίον μίας η
δύο εξετάσεων, αλλά ζητώντας περισσότερες εξετάσεις και περισσότερες ευκαιρίες
για μάθηση. Πιστεύω ότι η πλειονότητα των μαθητών το αντιλαμβάνεται αυτό, όπως
αντιλαμβάνεται ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια για άλλες χαμένες ευκαιρίες.

Το μέτωπο αυτό πρέπει να κλείσει άμεσα, όχι γιατί βλάπτει την κυβέρνηση, αλλά
επειδή βλάπτει τους μαθητές. Δεν αντέχει η Ελλάδα χαμένες γενιές…»