Ερωτηματικά για το θέμα της δημόσιας υγείας

ΤΟ ΘΕΜΑ της δημόσιας υγείας απασχολεί τον κ. Μιχαήλ Π. Ζαΐρη, χειρουργό, πρώην
πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, από την Κάλυμνο:

«Φθάνουν δύο διαπιστώσεις: Η πρώτη ότι έχουν υποβαθμισθεί επικίνδυνα οι
παρεχόμενες υπηρεσίες και η δεύτερη ότι στοιχίζει όχι μόνο για το κράτος αλλά
και για όλους τους Έλληνες η υγεία, αφού μόνο δωρεάν δεν παρέχεται. Προσωπικά
και με τις παραπάνω ιδιότητές μου δεν γνωρίζω αρρώστους που να μη δώσουν το
ανάλογο φακελάκι προκειμένου να εισαχθούν, να νοσηλευθούν και κυρίως να
υποβληθούν σε κάποια εγχείρηση. Μάλιστα σήμερα μπορεί κανείς να αποδείξει ότι
η οικονομική επιβάρυνση είναι μεγαλύτερη και δεν διαφέρει από αυτή των
ιδιωτικών θεραπευτηρίων, που γνωρίζουν τις καλύτερες μέρες. Κάποτε ή για το
φόβο της νομοθεσίας ή της Εφορίας υπήρχαν και κάποιες αναστολές. Σήμερα σχεδόν
ελεύθερα διαθέτουν ιδιωτικά ιατρεία και θησαυρίζουν, αφού δεν τους πιάνει η
Εφορία. Τρεις λοιπόν παρατηρήσεις που θα μπορούσα να κάνω συμπληρωματικά είναι
οι παρακάτω:

1. Ποιο εθνικό σύστημα υγείας, όταν οι στρατιωτικοί και κυρίως οι
πανεπιστημιακοί είναι ελεύθεροι και ανεξέλεγκτοι.

2. Ποιο εθνικό σύστημα υγείας, όταν οι ελεύθεροι επαγγελματίες κυριολεκτικά
πεινούν. Δεν είναι μόνο το παράδειγμα της επίσκεψης που αποτιμάται 2.200 δρχ.
ακαθάριστα. Είναι η ιατρική πράξη, μια που είμαι χειρουργός, με τις 600 δρχ.
για μια αλλαγή, η αφαίρεση ενός νυχιού ή η συρραφή ενός τραύματος που
πληρώνεται 1.380 δρχ., και αυτή ακαθάριστα, και μάλιστα με καθυστέρηση δύο
ετών, όπως γράφει συνάδελφός μου.

3. Ποιο εθνικό σύστημα υγείας όταν η φοροδιαφυγή, το μαύρο χρήμα, είναι ένα
τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα. Νόμιμα και επίσημα φοροδιαφεύγουν
όλοι οι μεγαλοσχήμονες και εις βάρος των χιλιάδων εκτός ΕΣΥ ιατρών, που
πληρώνονται με το τιμολόγιο του 1991. Ποια νομοθεσία και ποιοι εφοριακοί θα
ελέγξουν τους ακριβοπληρωμένους μεγαλογιατρούς αφού και οι ίδιοι, όταν είναι
να κάνουν τη δουλειά τους, ξεχνούν το βιβλιάριο ασθενείας, πληρώνουν τοις
μετρητοίς και μάλιστα χωρίς να ζητούν απόδειξη ή να τους καταγγείλουν. Βλέπετε
για να κάνεις καλά τη δουλειά σου πρέπει να πληρώσεις. Αυτό είναι το σύνθημα
που πέρασε στον κόσμο και έγινε το διαβατήριο για τη συναλλαγή. Έτσι
φοροδιαφεύγουν τα πολλά χωρίς κανένας να συγκινείται από την ιεραρχία της
πολιτικής ηγεσίας των υπουργείων Οικονομικών και Υγείας. Για το πρώτο
υπουργείο ίσως χρειάζεται η λεπτομέρεια ότι τόλμησα κάποτε να ζητήσω να
εκχωρήσω τα περισσότερα που μου χρωστάει το Δημόσιο και τα άλλα ασφαλιστικά
ταμεία έναντι των οφειλομένων ολιγοτέρων από το φόρο εισοδήματος του 1997,
χωρίς να πάρω απάντηση. Για το δεύτερο, που επικεφαλής του σήμερα είναι ένας
γιατρός και μάλιστα συνδικαλιστής και κλινικάρχης, να του υπενθυμίσω τους
συνδικαλιστικούς του αγώνες για την αξιοπρεπή αμοιβή του ελεύθερου
επαγγελματία ιατρού, που σήμερα φαίνεται ότι ξεχνά και την υποχρέωσή του να
διασφαλίσει το ΕΣΥ από τους σημερινούς “καθηγητάδες”, που χρηματίζονται
συστηματικά και είναι αυτοί που τορπίλιζαν και εξακολουθούν να τορπιλίζουν το
ΕΣΥ. Να γιατί το Εθνικό Σύστημα Υγείας θέλει αυστηρότερη νομοθεσία και
δικαιότερη κατανομή. Να γιατί μου δίνεται η εντύπωση ότι το λυμαίνονται οι
“έξυπνοι” και ότι οι αρμόδιοι και υπεύθυνοι δεν θέλουν να πάει μπροστά και να
λειτουργήσει, όπως το φαντάσθηκαν οι εμπνευστές του».