30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΡΙΟΣ ΤΟΚΑΣ

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Τα παιδικά του χρόνια

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ: Την οικογένειά του

ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ: Κάθε ταξίδι στην Κύπρο

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Του Παπαδιαμάντη

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΙ: Οι ήχοι της εκκλησίας μας

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΓΙΑ ΓΕΥΜΑ: Τους φίλους του

«Περισσότερη αλήθεια» για το 1999 προσδοκά ο συνθέτης Μάριος Τόκας και
ειδικότερα για την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κύπρο, εύχεται «η εξέλιξη της
υπόθεσης των S-300 να μη μας βγει σε κακό». Αν δεν ήταν συνθέτης, θα
επιθυμούσε να ήταν γεωπόνος. «Η φύση, υποστηρίζει, γράφει τα ομορφότερα τραγούδια».

ΕΡ.: Μία ευχή για το 1999;

ΑΠ.: Περισσότερη αλήθεια

ΕΡ.: Και μία ευχή για την πατρίδα Κύπρο;

ΑΠ.: Η εξέλιξη της υπόθεσης των S-300 να μη μας βγει σε κακό

ΕΡ.: Κοιτάζοντας προς τα πίσω, τι σας απογοήτευσε το 1998;

ΑΠ.: Όλα όσα ήταν ψεύτικα. Όλα όσα ήταν βιτρίνα και χωρίς έμπνευση.

ΕΡ.: Και τι ευχάριστο κρατήσατε;

ΑΠ.: Τα όμορφα τραγούδια, τα αληθινά ποιήματα και ό,τι αληθινό δημιούργησαν οι
καλλιτέχνες μας.

ΕΡ.: Πώς θα χαρακτηρίζατε την φωνή του Στέλιου Διονυσίου;

ΑΠ.: Ουσιαστικά λαϊκή. Κόντρα στη μόδα που καλλιεργείται στα παιδιά της
ηλικίας του.

ΕΡ.: Η ερμηνεία του στον πρώτο του προσωπικό δίσκο «Με όνομα βαρύ σαν ιστορία»;

ΑΠ.: Την απάντηση την έδωσε ο κόσμος και ήταν πολύ θετική.

ΕΡ.: Είναι καλό ή κακό το ότι μοιάζει πολύ η φωνή του με την φωνή του πατέρα του;

ΑΠ.: Παιδί του Στράτου είναι. Δεν θα έκανα δίσκο σε κανέναν που θα εμιμείτο
τον Στράτο.

ΕΡ.: Κρατάει χρόνια η φιλία σας με τον Μανώλη Μητσιά…

ΑΠ.: Ακριβός φίλος και ακριβός συνεργάτης.

ΕΡ.: Γιατί πιστεύετε ότι ξεχώρισε η μουσική σας, αλλά και η ερμηνεία του Μ.
Μητσιά στο «Βίος ανθόσπαρτος»;

ΑΠ.: Ο Μητσιάς είναι ένας μεγάλος τραγουδιστής που χαρίζει κλασικότητα στα τραγούδια.

ΕΡ.: Μουσική για την τηλεόραση. Βοηθάει στις πωλήσεις;

ΑΠ.: Η τηλεόραση είναι ο ισχυρότερος παράγων προβολής, όταν θέλει.

ΕΡ.: Τι να περιμένουμε από την καινούργια σας συνεργασία με τον Γιώργο Νταλάρα;

ΑΠ.: Πιστεύω όμορφα και εμπνευσμένα λαϊκά τραγούδια.

ΕΡ.: «Αχ, Αννούλα του χιονιά». Τι σας φέρνει στον νου όταν το ακούτε;

ΑΠ.: Απέδειξε πως η αληθινή μελωδία, στίχος και ερμηνεία είναι πάνω από κάθε μόδα.

ΕΡ.: «Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη» με τον Δ. Μητροπάνο. Το μυστικό της επιτυχίας του;

ΑΠ.: Οι στίχοι του Φίλιππου Γράψα, η φωνή του Μητροπάνου και το ζεϊμπέκικό μου.

ΕΡ.: Το τραγούδι πάνω απ’ όλα;

ΑΠ.: Πάνω απ’ όλα το αληθινό σε κάθε μορφή δημιουργίας.

ΕΡ.: Ένας στίχος που σας έχει σημαδέψει:

ΑΠ.: Ελύτης: «Μη, παρακαλώ σας μη, λησμονάτε τη χώρα μου».

ΕΡ.: Το τραγούδι συναδέλφου σας που θα θέλατε να ήταν δικό σας;

ΑΠ.: Πολλά. Η «Όμορφη Πόλη» του Θεοδωράκη είναι ένα από τα τραγούδια των Αγγέλων.

ΕΡ.: Είστε υπέρ των βιντεοκλίπ;

ΑΠ.: Μόνον υπέρ των εμπνευσμένων. Μπουχτίσαμε από… χεράκι, αγκαλίτσα, φιλάκι…

ΕΡ.: Σε ποιον θα λέγατε σήμερα ευχαριστώ;

ΑΠ.: Στους γονείς μου, που μου αγόρασαν πιάνο και πλήρωναν για τις σπουδές μου
από τις στερήσεις τους.

ΕΡ.: Τι δεν κάνατε που θα θέλατε να είχατε κάνει;

ΑΠ.: Άλλα τρία παιδιά. Αυτά είναι η ευτυχία.

ΕΡ.: Εάν δεν ήσασταν συνθέτης, τι θα θέλατε να είστε;

ΑΠ.: Γεωπόνος. Η φύση γράφει τα ομορφότερα τραγούδια.

ΕΡ.: Ένα καλό που σας έχει φέρει η δημοσιότητα;

ΑΠ.: Τις εκδηλώσεις αγάπης του κόσμου.

ΕΡ.: Και ένα κακό;

ΑΠ.: Να περνάω κάθε ημέρα από… εξετάσεις.

ΕΡ.: Είναι καλό ή κακό η συχνή εμφάνιση στην τηλεόραση;

ΑΠ.: Κάκιστο.

ΕΡ.: Φιλία-ζήλεια: ποιο από τα δύο περισσεύει στον χώρο σας;

ΑΠ.: Πρέπει να περισσεύει η αγάπη.

ΕΡ.: Το χρήμα στη ζωή σας;

ΑΠ.: Αλίμονο αν γίνει κανείς δέσμιος του χρήματος.

ΕΡ.: Τρία παιδιά στην οικογένειά σας. Τι θα θέλατε να γίνουν;

ΑΠ.: Ποτέ μουσικοί αν δεν το θέλουν και αν δεν έχουν το ταλέντο.

ΕΡ.: Ο τρόπος διασκέδασης που προτιμάτε;

ΑΠ.: Καλή παρέα με χιούμορ και τραγούδι.

ΕΡ.: Μια συναυλία που σας έχει μείνει αξέχαστη;

ΑΠ.: Λεμεσός 1967. Θεοδωράκης με Φαραντούρη, Μητροπάνο, Πουλόπουλο, Ελένη
Ροδά. Ήμουνα 13 χρόνων. Με συγκλόνισε.

ΕΡ.: Μία συμβουλή που θα δίνατε στους νέους συνθέτες;

ΑΠ.: Ψυχούλα και… το έργο τους να προηγείται τον ονομάτων τους.

ΕΡ.: Και μία συμβουλή που κρατάτε πάντα ως κόρην οφθαλμού;

ΑΠ.: Το 1975 έφυγα από την Κύπρο. Ο πατέρας μου, μού είπε: «Στην Αθήνα θα
πετύχεις. Αν καβαλήσεις το καλάμι θα είμαι ο πρώτος που θα σ’ αρνηθώ».