ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ο κόσμος των παιδιών

«Ζωγράφισέ μου την επικαιρότητα». Κι εκείνα αποτύπωσαν στο χαρτί τον Πινοσέτ
και τον Καμπίλα. Τυφώνες, τρελές αγελάδες, αστέγους. Και σύριγγες να τα κυνηγούν.

Αουγκούστο Πινοσέτ. Η Σαντιά, επτά ετών, έχει εκδώσει ήδη την ετυμηγορία της

ΤΟ ΘΕΜΑ που έβαλε η «Μοντ» τον περασμένο Νοέμβριο σε 500 παιδιά έξι έως δώδεκα
ετών δεν άφηνε, είν’ αλήθεια, μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας. Η επικαιρότητα που
τους ζητήθηκε να απεικονίσουν κυριαρχείται συνήθως από κακές ειδήσεις, σφαγές,
φυσικές καταστροφές και δυστυχία. «Πλέγμα φρίκης και εγκλημάτων», χαρακτηρίζει
την επικαιρότητα ο Μπωντλαίρ ­ «εγκλημάτων από πρίγκιπες, εγκλημάτων από έθνη,
εγκλημάτων από ιδιώτες». Εγκλήματα φιλοξενούν στις πρώτες τους σελίδες οι
εφημερίδες, με εγκλήματα αρχίζουν όλο και συχνότερα τα δελτία ειδήσεων στην
τηλεόραση. Η έκπληξη, έτσι, δεν είναι ότι τα παιδιά βλέπουν μαύρο τον κόσμο ­
αλλά ότι μπορούν ακόμη να τον διανθίζουν με νότες αισιοδοξίας, ευαισθησίας και χιούμορ…

Ανάμεσα στα σκίτσα που δημοσίευσε την Πρωτοχρονιά η γαλλική εφημερίδα
ξεχωρίζουν οι απεικονίσεις δύο δικτατόρων. Ο ένας, ο άρχων του (πρώην) Ζαΐρ
Λωράν Καμπίλα που πέρασε πρόσφατα από το Παρίσι για να παρευρεθεί σε
γαλλο-αφρικανική διάσκεψη κορυφής, παρουσιάζεται από την επτάχρονη Κλαρίς με
τη μορφή ενός αιματοβαμμένου Σατανά που περιβάλλεται από δαίμονες με
κυνόδοντες και μακριά ουρά. Το κεφάλι του έχει σχήμα μπάλας ποδοσφαίρου, τα
μάτια του μόλις και διακρίνονται. Και ο χαιρετισμός του, «Καλημέρα, είμαι ο
Καμπίλα», είναι σαν να βγαίνει από την Κόλαση.

Κορίτσι σχεδίασε και τον πρώην δικτάτορα της Χιλής, που περιμένει στο Λονδίνο
τη νέα απόφαση των Λόρδων για την τύχη του. Η επτάχρονη Σαντιά τον έχει ήδη
κλείσει στη φυλακή. Ο Πινοσέτ της φαντασίας της έχει αμετανόητα μάτια, μύτη
σαν μπότα και τσιγκελωτό μουστάκι. Το κεφάλι του είναι ζωγραφισμένο με μολύβι,
ίσως για να μπορεί να το σβήνει πιο εύκολα από τη μνήμη της. Τα χέρια του
λείπουν, ίσως για να μην μπορεί πια να βασανίζει και να σκοτώνει. Και στο πίσω
μέρος του σκίτσου, η καλλιτέχνις γράφει: «Πινοσέτ, αιχμάλωτος της ανθρωπότητας».

Η αδικία δεν ταυτίζεται όμως πάντα με συγκεκριμένα πρόσωπα. Η Ιρέν συγκινήθηκε
από το δράμα ενός αστέγου, που έδωσε τέλος στη ζωή του όταν έλαβε από τον δήμο
ειδοποίηση να πληρώσει 50.000 δρχ. Ο Μπενζαμέν παρουσιάζει ένα τοπίο μετά τη
μάχη, και συγκεκριμένα την άνιση μάχη της Νότιας Αμερικής με τον τυφώνα Μιτς:
ο ουρανός έχει πέσει στα κεφάλια των ανθρώπων, σπίτια και αυτοκίνητα
στροβιλίζονται, η ζωή έχει γυρίσει ανάποδα. Η Τεοντορά προσπαθεί να κάνει
ποδήλατο, αλλά την κυνηγούν οι σύριγγες. Ο Μαξίμ ζωγραφίζει τα «δικαιώματα του
παιδιού»: σχολείο και δουλειά. Και το παιχνίδι; Πώς είναι δυνατόν να μην έχει
θέση στον κόσμο του το παιχνίδι;

Ο επτάχρονος Υγκό ζωγράφισε το μαμούθ που ανακαλύφθηκε στη Σιβηρία από ένα
γάλλο ερευνητή. Όπως σχολιάζει η «Μοντ», είναι το πιο ελαφρύ απ’ όλα τα θέματα
που συγκίνησαν τα παιδιά: ζυγίζει μόλις έξι τόνους.