Για τους πρόσφυγες

ΣΕ ΡΕΠΟΡΤΑΖ που δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ» στις 14 Δεκεμβρίου, υπό τον τίτλο
«Είμαστε πολιτικοί πρόσφυγες και όχι ζητιάνοι», απαντούν η κ. Marion Hoffmann,
εκ μέρους της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και η κ. Χρυσούλα
Κοντογιάννη, διευθύντρια της Διεθνούς Κοινωνικής Υπηρεσίας. «Αρχικά θα θέλαμε
να τονίσουμε ότι ο όρος “στρατόπεδο” δεν αποδίδει τον σκοπό και τη λειτουργία
του Κέντρου Υποδοχής Λαυρίου (ΚΥΛ). Πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι το ΚΥΛ είναι
το μόνο επίσημο κέντρο υποδοχής για αιτούντες άσυλο που λειτουργεί στην
Ελλάδα. Η λειτουργία του υπόκειται εξ ολοκλήρου στη δικαιοδοσία της ελληνικής
κυβέρνησης, σύμφωνα με τις ευθύνες της που προέρχονται από την υπογραφή της
Σύμβασης της Γενεύης του 1951. Τα Ηνωμένα Έθνη δεν έχουν άμεση ανάμειξη ­
οικονομική ή άλλης μορφής ­ στην καθημερινή λειτουργία του. Η ανάμειξη των
Ηνωμένων Εθνών είναι καθαρά επικουρική. Συγκεκριμένα, περιορίζεται στην
οικονομική υποστήριξη του Ελληνικού Κλάδου της Διεθνούς Κοινωνικής Υπηρεσίας
(ΔΚΥ), με δύο κοινωνικούς λειτουργούς και μία γραμματέα πλήρους απασχόλησης
και μία ψυχολόγο, η οποία βρίσκεται στο Κέντρο τρεις φορές την εβδομάδα. Η
ομάδα της ΔΚΥ παρέχει κοινωνικές υπηρεσίες και ψυχο-κοινωνικές συμβουλές σε
όλα τα άτομα που διαμένουν στο Κέντρο και συντονίζει τα εκπαιδευτικά
προγράμματα. Δεν υπάρχει ψυχίατρος στο κέντρο, όπως λανθασμένα αναφέρεται στο
άρθρο. Το ελληνικό κράτος ­ και ιδιαίτερα το υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας ­
έχει αναθέσει τη φροντίδα του ΚΥΛ στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό. Σ’ αυτήν
περιλαμβάνεται η κατάσταση των κτιρίων, η σίτιση και η ιατρική φροντίδα. Τα
άτομα που έχουν ανάγκη οποιασδήποτε ειδικής ιατρικής φροντίδας, προσφεύγουν
στις αντίστοιχες κρατικές υπηρεσίες.

Είναι επομένως σαφές ότι δεν χρηματοδοτείται προσωπικό για την κουζίνα από τα
Ηνωμένα Έθνη, όπως υπαινίσσεται το άρθρο».