Μακαρθισμός στο σεξ

Το παιχνίδι είναι «ακατάλληλο για ανηλίκους». Παίζεται όμως με πάθος τον
τελευταίο καιρό στις ΗΠΑ, σε σπίτια και εστιατόρια, σε καφετέριες και κλαμπ,
παντού όπου συγκεντρώνονται παρέες για φαγητό και για κουβέντα.

«ΤΙ ΛΕΤΕ;», ρωτάει κάποιος. «Ο βουλευτής μας, ο Τάδε, είναι άραγε στον
κατάλογο του Λάρι Φλιντ;».

Και αρχίζουν οι εικασίες, τα σχόλια και οι σκανδαλιστικές ιστορίες για τον
τοπικό βουλευτή ή και για πλήθος άλλους ­ όπου ο καθένας λέει ό,τι γνωρίζει
και ό,τι, ίσως, υποθέτει αν αφήσει ελεύθερη τη φαντασία του.

Όλοι διασκεδάζουν πολύ με τα «κουίζ» αυτά ­ όλοι, εννοείται, εκτός από τα
δημόσια πρόσωπα που έχουν κάτι να κρύψουν και που τρέμουν μήπως ο Φλιντ το
γνωρίζει κιόλας και το ανακοινώσει όπου να ‘ναι.

Μερικοί από τους «ενόχους» αμφιταλαντεύονται: Να βγάλουν μόνοι τους τα άπλυτά
τους στη φόρα, στερώντας από τον περιβόητο εκδότη του «Χάσλερ» τη χαρά να τους
λασπώσει εκείνος, και δείχνοντας ταυτόχρονα την ηθική τους πλευρά (μέσα στην
ανήθικη) ή να περιμένουν σιωπηλά με την ελπίδα ότι ο μεγάλος σκανδαλοθήρας δεν
έχει ασχοληθεί ειδικά μ’ αυτούς;

Το γεγονός είναι ότι ο Φλιντ έχει «αθλοθετήσει» 1.000.000 δολάρια για κάθε
άνδρα ή γυναίκα που θα του αποκαλύψει ­ με αποδείξεις ­ ότι είχε μυστικά
σεξουαλικές σχέσεις με μέλος του Κογκρέσου ή άλλο υψηλό πρόσωπο της δημόσιας ζωής.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ «ΧΑΣΛΕΡ»

Σε λίγες ημέρες, το «Χάσλερ» θα αρχίσει να δημοσιεύει τα στοιχεία που ήδη
συγκέντρωσε, δηλώνει ο Φλιντ. Το 1999 θα αρχίσει με μια θύελλα αποκαλύψεων για
ερωτικά σκάνδαλα των πατέρων του έθνους.

Το «Χάσλερ», κατά τον εκδότη του, έχει μέχρι στιγμής δώδεκα τέτοιους «ροζ»
φακέλους. Οι 11 αφορούν Ρεπουμπλικανούς και ο ένας Δημοκρατικό. Τίποτε άλλο
δεν έχει γίνει ώς τώρα γνωστό.

Αλλά αν κρίνει κανείς από όσα, εξαιτίας του Λάρι Φλιντ, έπαθε ο Μπομπ
Λίβινγκστον, φαίνεται πως το υλικό είναι πλούσιο και ότι διόλου δεν
αποκλείεται να υπάρξουν θεαματικές πολιτικές εξελίξεις.

ΠΕΙΣΤΗΡΙΑ

Ο Λίβινγκστον, ως γνωστόν, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμα του
προέδρου της Βουλής στο οποίο είχε μόλις εκλεγεί, όταν το «Χάσλερ» έφερε στη
δημοσιότητα τις συζυγικές απιστίες του. Η αλήθεια είναι ότι ο Φλιντ δεν είπε
και πολλά. Επέμεινε κυρίως στο γεγονός ότι «αρκετές γυναίκες» τού είχαν
παραδώσει πειστήρια για τις σχέσεις τους με τον Μπομπ.

«Αλλά ­ πρόσθεσε ο Φλιντ ­ ο βίος και η πολιτεία του Λίβινγκστον, όπως θα
διαπιστώσουν όλοι μόλις δημοσιεύσουμε τα πλήρη στοιχεία, θα κάνουν τα
κατορθώματα του Κλίντον να φαίνονται ασήμαντα. Μπροστά στον Λίβινγκστον ο
Κλίντον είναι μια αθώα Μαίρη Πόπινς».

ΠΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

Υπό την πίεση του Φλιντ, αλλά και άλλων δημοσιογράφων του «κίτρινου Τύπου»,
καθώς και των λαγωνικών των ηλεκτρονικών εφημερίδων του Ίντερνετ, πολλοί
Αμερικανοί πολιτικοί σπεύδουν ένας ένας να δώσουν οι ίδιοι στοιχεία για τις
ερωτικές τους περιπέτειες, σε μια προσπάθεια να περισώσουν ό,τι μπορούν από
την αξιοπρέπειά τους.

Στην Ουάσιγκτον πολλοί μιλούν τώρα για «σεξουαλικό Μακαρθισμό» ­ για μια
αναβίωση των χρόνων του Ψυχρού Πολέμου και του γερουσιαστή Μακάρθι, που είχε
κάνει σκοπό της ζωής του να εκτοξεύει εναντίον κάθε πολιτικού αντιπάλου την
κατηγορία ότι ήταν αριστερός για να επακολουθήσει εξοστρακισμός και διωγμός…

ΣΤΗ ΘΥΕΛΛΑ των σεξο-αποκαλύψεων, από τον Τύπο ή από τους ίδιους τους
πρωταγωνιστές, ο κατάλογος των «ενόχων» όλο και μακραίνει προς τέρψιν πολλών
Αμερικανών, αλλά και προς φρίκη των ηθικολόγων (οι οποίοι βεβαίως ρουφούν τα
σχετικά δημοσιεύματα ώς την τελευταία αράδα).

Έτσι, σήμερα, γνωρίζουμε ήδη ότι:

* Ο ΜΠΙΛ ΚΛΙΝΤΟΝ είχε συνδεθεί με την υπάλληλό του Μόνικα Λιουίνσκι, η οποία
του έκανε στοματικό σεξ μέσα στο Οβάλ Γραφείο και λέρωσε και το φόρεμά της.

* Η ΕΛΕΝ ΤΣΕΝΟΕΤ, Ρεπουμπλικανή βουλευτής του Αϊντάχο, είχε εξωσυζυγικές
σχέσεις, τις οποίες και ομολόγησε.

* Ο ΝΤΑΝ ΜΠΕΡΤΟΝ, πρόεδρος της Επιτροπής Μεταρρυθμίσεων της Βουλής, που είχε
μάλιστα σπεύσει να αποκαλέσει τον Κλίντον «αλιτήριο», απέκτησε παιδί από
ερωμένη του και το παραδέχτηκε δημοσία.

* Ο ΜΠΟΜΠ ΛΙΒΙΝΓΚΣΤΟΝ, που είχε εκλεγεί πρόεδρος της Βουλής, είχε πολλές
εξωσυζυγικές σχέσεις και ομολόγησε τουλάχιστον τη μία από αυτές.