Ο Οτζαλάν είχε επαφές με Τούρκους στρατηγούς

Η σύμπτωση ενθουσίασε τον τουρκικό Τύπο: το μέρος στο οποίο «φιλοξενούν» οι
Ιταλοί τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ονομάζεται «L’ Infernetto» – «Μικρή Κόλαση».
Και η ακριβής διεύθυνση είναι «Via Male» – «Οδός του Κακού».

Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Οπαδός της εξεύρεσης μιας πολιτικής λύσης στο κουρδικό ζήτημα

Το Εφετείο της Ρώμης ήρε, στις 16 Δεκεμβρίου, τον κατ’ οίκον περιορισμό που
του είχε επιβάλει, ο «Apo» όμως τελεί ακόμα υπό φρούρηση ­ «για λόγους
ασφαλείας». Και περιμένοντας τους Ιταλούς δικαστές να αποφασίσουν για την τύχη
του, δηλώνει πως η πολιτική λύση στην οποία πλέον ελπίζει είχε ήδη εξεταστεί,
κατά το παρελθόν, από κοινού με τους Τούρκους στρατιωτικούς.

Για τους Ιταλούς, οι επιλογές είναι τρεις: είτε θα αποφασίσουν να χορηγήσουν
στον Οτζαλάν πολιτικό άσυλο, είτε θα δεχθούν να τον εκδώσουν στην Τουρκία,
είτε ­ και κατόπιν συναινέσεώς του ­ θα απελαθεί σε κάποια τρίτη χώρα.

Οι Τούρκοι κατηγορούν τον Οτζαλάν και τους συντρόφους του για βιαιοπραγίες
εναντίον χιλιάδων πολιτών, μεταξύ άλλων και 60 Τούρκων δασκάλων. Και εκείνος
απαντά: «Αν δεχθούμε ότι υπάρχουν 30.000 θύματα, τότε δεν πρόκειται πλέον για
τρομοκρατία, αλλά για διμερή πόλεμο. Ο τουρκικός στρατός αφάνισε το
Κουρδιστάν. Αρμένιοι, Ασσύριοι, Έλληνες και Κούρδοι, όλοι αυτοί οι λαοί έπεσαν
θύματα του τουρκικού εθνικισμού. Τα δικαιώματά μας καταπατώνται βάναυσα από
ένα κράτος όπου βασιλεύουν οι συμμορίες και η μαφία. Το αποδεικνύει άλλωστε
και η επίσημη έκθεση που συνέταξε το 1997 ο γενικός επιθεωρητής Κουτλού Σαβάς.
Αλλά μήπως και ο Γιλμάζ δεν έχασε την πρωθυπουργία λόγω των καταγγελιών για
σχέσεις του με τη μαφία;»

Ο άνθρωπος που συγκρίνει τον εαυτό του με τον Μωάμεθ και ταυτίζει το κίνημά
του με το Ισλάμ, αναζητά σήμερα μια πολιτική νομιμότητα, απορρίπτοντας όλες
τις καταγγελίες για άσκηση βίας εναντίον του ΡΚΚ. Στις 13 Δεκεμβρίου, μιλώντας
στο κουρδικό κανάλι Med-TV, χαρακτήριζε τους συντρόφους του «δολοφόνους», με
τους οποίους δεν ήθελε να έχει πλέον σχέση. Σήμερα ισχυρίζεται ότι η δήλωσή
του «παρερμηνεύθηκε»…

Οπαδός, εφεξής, της εξεύρεσης μιας πολιτικής λύσης, ο Κούρδος ηγέτης δεν
διεκδικεί πλέον την ανεξαρτησία, αλλά την «αναγνώριση της κουρδικής
ταυτότητας», την ίδρυση «ενός ομοσπονδιακού συστήματος στο πλαίσιο των
σημερινών συνόρων της Τουρκίας, όπως αυτό που πρότειναν οι ΗΠΑ για το Νότιο
Κουρδιστάν (το Βόρειο Ιράκ)». Σύμφωνα με τον Οτζαλάν, η πρόταση αυτή τού είχε
ήδη γίνει από τους Τούρκους στρατιωτικούς, με τους οποίους διατηρούσε «έμμεση»
επαφή τα δύο τελευταία χρόνια, και μέχρι τη στιγμή που εγκατέλειψε τη Συρία,
στις αρχές Οκτωβρίου. «Παρόμοιες προσπάθειες είχαν γίνει και επί προεδρίας
Οζάλ (1989-1993), οι τελευταίες προτάσεις όμως ήταν πιο συγκεκριμένες.

Η κρίση μεταξύ Συρίας και Τουρκίας κατέστρεψε τα πάντα. Κάτι που αποδεικνύει
ότι, και σε ό,τι αφορά τους στρατιωτικούς ακόμα, η Τουρκία δεν είναι
ομοιογενής. Το καλύτερο γι’ αυτή τη χώρα», καταλήγει, «θα ήταν να βρει έναν
Ντε Γκωλ ή έναν Λέμπεντ».