Πληρώνει 130.000 τον μήνα σε φροντιστήρια και το βράδυ κοιμάται με τα παιδιά που αγωνίζονται

Τους προστατεύει. Ο γονιός κ. Β. Σαραντόπουλος και άλλοι γονείς στο 3ο και το 4ο Λύκειο Χαλανδρίου κοιμούνται τα βράδια μαζί με τα παιδιά στις καταλήψεις, για να είναι ήσυχοι πως δεν θα γίνουν παρατράγουδα. Μαζί ζεσταίνονται και στη φωτιά

ΒΡΕΧΕΙ και κάνει παγωνιά. Μεσημέρι χθες και παρά το κρύο, στο προαύλιο του υπό
κατάληψη 4ου Λυκείου Χαλανδρίου βρίσκονται περίπου 60-70 από τους 300 μαθητές
και έχουν ανάψει φωτιά να ζεσταθούν.

Άλλοι στολίζουν το μικρό χριστουγεννιάτικο δέντρο τους, αφού πολλοί σκοπεύουν
να περάσουν τις γιορτές εκεί! Άλλοι καθαρίζουν αίθουσες, άλλοι παίζουν, άλλοι
διαβάζουν τα μαθήματα, όχι για το σχολείο, αλλά για το… φροντιστήριο, όπου
θα πάνε όλοι το απόγευμα. Είναι αυτοί που έχουν «βάρδια» αυτή την ώρα στην
κατάληψη. Μία κατάληψη, όμως, που δεν έχει σχέση με ωμότητες των εξωσχολικών,
ναρκωτικά και βία. Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι το δημόσιο αυτό σχολείο, όπως
λέει η διευθύντρια κ. Μαργαρίτα Τσιλάλη, βγαίνει εδώ και 5 χρόνια πρώτο στην
περιφέρειά του σε επιτυχίες στα ΑΕΙ. Αν μη τι άλλο, αυτά τα παιδιά παρότι
αντιδρούν στη μεταρρύθμιση δυναμικά, ξέρουν και να το περιφρουρούν. Κανένα
πρόβλημα και καμία καταστροφή δεν παρουσιάστηκε στις 2 εβδομάδες κατάληψης.

Μερικά χιλιόμετρα πιο κάτω, στο 3ο Λύκειο της ίδιας γειτονιάς, μαζί με τα
παιδιά συναντάμε και έναν… γονιό στο προαύλιο. Παρότι οι γονείς σε ποσοστό
άνω του 80% διαφωνούν με τις καταλήψεις και τις φοβούνται, εντούτοις νιώθουν
στο πετσί τους τα έξοδα των φροντιστηρίων και κατανόησαν ­ είτε διαφωνούν είτε
όχι ­ ότι τα παιδιά τους αγωνίζονται για κάποιον σκοπό. Έτσι κάθε νύχτα, λέει
ο γονιός κ. Βασ. Σαραντόπουλος (που είναι βιοπαλαιστής και πληρώνει κάθε μήνα
130.000 σε φροντιστήρια…) καθώς ζεσταίνεται στη φωτιά μαζί με τα παιδιά,
«ορισμένοι γονείς μένουμε μαζί τους και κοιμόμαστε σε σλίπινγκ μπαγκ. Έτσι και
εμείς είμαστε ήσυχοι ότι δεν θα υπάρξουν παρατράγουδα που κανείς δεν θέλει,
αλλά και τα παιδιά αγωνίζονται με τον τρόπο που τα ίδια μόνα τους επιλέγουν».
Μακάρι αυτή η σχεδόν ιδανική εικόνα να ήταν και κανόνας των σχολικών
καταλήψεων. Είναι όμως; Στην Τούμπα, οι εξωσχολικοί καταστρέφουν σχολεία, στη
Γκράβα, την Καλλιθέα και αλλού μπαινοβγαίνουν, κάνουν βανδαλισμούς και
ακούγονται φωνές για ναρκωτικά. Σε πολλά σχολεία της χώρας υπάρχει αναστάτωση
και πανικός στους γονείς. Και στο Μπραχάμι, οι γονείς δεν έχουν την ίδια
οπτική με το Χαλάνδρι. Οι σύλλογοι γονέων 5 σχολείων του Αγ. Δημήτριου, λέει
εκπροσωπώντας τους ο κ. Γ. Καρκαλής, μαζεύουν υπογραφές και καλούν τα παιδιά
τους να σταματήσουν τις καταλήψεις, γιατί «αγώνες με κλειστά σχολεία είναι
επιζήμιοι και για την κοινωνία και για τους ίδιους». Ο κ. Καρκαλής εξηγεί ότι
φοβούνται, γιατί «στο παρελθόν άλλες καταλήψεις έβγαλαν ναρκομανείς 20 παιδιά
μας. Και είμαστε επίσης λαϊκή συνοικία, οπότε τα δικά μας παιδιά χάνουν
μαθήματα, ενώ στα ιδιωτικά σχολεία προχωράνε…». Παρότι αντιδρούν, πάντως,
στις καταλήψεις οι γονείς στο Μπραχάμι, καλούν και αυτοί το υπουργείο Παιδείας
«να συνεργαστεί με τα παιδιά και να τροποποιήσει τον νόμο όπου χρειάζεται».

Αλλά τι λένε τα ίδια τα παιδιά; Πολλά αρνούνται ακόμα και να μιλήσουν σε
δημοσιογράφους. Στη Γκράβα λ.χ. δύσκολα μπαίνεις. Είναι εξαγριωμένα από την
εκτενή παρουσίαση όποιων επεισοδίων συμβαίνουν στις πορείες τους εις βάρος των
αιτημάτων τους. Θεωρούν κατευθυνόμενα τα επεισόδια είτε προερχόμενα από…
«αναρχοχαρούμενους», όπως λένε, για να δυσφημιστεί ο αγώνας τους. Όσα, όμως,
τελικά μιλούν, έχουν να πουν πολλά. «Εμείς περιφρουρούμε την κατάληψη και τις
πορείες μας, γιατί ξέρουμε ότι αν δεν το κάνουμε θα ακυρωθεί ο αγώνας μας»,
λέει η Έλενα Παπαδοπούλου στο 4ο Λύκειο Χαλανδρίου. «Οι καθηγητές ούτε μας
υποκινούν ούτε μας εμποδίζουν, ενώ οι γονείς είναι ουδέτεροι, αλλά τελικά μας
στηρίζουν γιατί αυτοί πληρώνουν τα φροντιστήρια», προσθέτει ο Αλ.
Σκαραντωνάκης. «Ούτε σε εμάς αρέσουν οι καταλήψεις και οι αποκλεισμοί δρόμων,
αλλά αν δεν τα κάναμε, εσείς πώς θα μαθαίνατε ότι έχουμε πρόβλημα ζωής; Δεν
κάνουμε κατάληψη-χαβαλέ, όπως ίσως γινόταν παλιότερα και όπως ελπίζει ο
υπουργός. Αυτή τη φορά υπάρχει σκοπός και θα συνεχίσουμε και μετά τα
Χριστούγεννα, ώσπου να το καταλάβουν όλοι. Δυστυχώς, αν δεν κάναμε το πρόβλημά
μας πρόβλημα όλων, δεν θα μας άκουγε κανείς…», λέει η Ηρώ Μπολώτα. «Το νέο
σύστημα δεν έχει βάσεις. Μας λένε ότι έχουμε επιλογή πολλών μαθημάτων, αλλά
όταν ζητήσαμε κάπου 100 από εμάς να πάρουμε Πληροφορική, θυμήθηκαν ότι δεν
έχουμε κομπιούτερ. Βιβλία Ιστορίας επιλογής, ακόμα δεν ήρθαν. Θεατρολογία μας
κάνει μια καθηγήτρια που δεν την έχει διδαχθεί η ίδια! Δεν γίνονται, όμως,
σοβαρές αλλαγές χωρίς υλικοτεχνική υποδομή. Από το Δημοτικό έπρεπε να
ξεκινήσουν τις αλλαγές και όχι ξαφνικά από εμάς», προσθέτουν ο Μάριος
Κατσιώτης, η Θάλεια Δημητροπούλου και άλλα παιδιά. «Δεν μας νοιάζει αν μας
κόψουν εκδρομές και αργίες, αρκεί να αλλάξει αυτό το σύστημα. Οι περισσότεροι
από εμάς έχουμε σταματήσει τις ξένες γλώσσες και τον αθλητισμό, γιατί δεν
έχουμε καθόλου ελεύθερο χρόνο, λόγω των πολλών εξεταζόμενων μαθημάτων και των
φροντιστηρίων. Και μετά μας λένε ότι θα μπαίνουμε χωρίς εξετάσεις στα ΑΕΙ»,
λένε με μια φωνή. «Στα φροντιστήρια ξέρουν και εφαρμόζουν το σύστημα καλύτερα
από τους καθηγητές μας, γιατί τους συμφέρει οικονομικά», λέει ο Αχ. Μίχος.
«Και αντίθετα με όσα λέει ο κ. Άρσενης, εμείς είμαστε ενήμεροι για τις αλλαγές
και τις ζούμε στο πετσί μας», προσθέτουν οι Γ. Σαραντόπουλος, Δ. Στρομπούλης
και Κ. Βούρος, στο 3ο Λύκειο Χαλανδρίου. Ωστόσο δεν θέλουν επιστροφή στο παλιό
σύστημα, που θεωρούν εντελώς ξεπερασμένο. «Αλλά θέλουμε ένα σύστημα δίκαιο,
που να μην μας εξοντώνει, να μην μας στέλνει όλους στα φροντιστήρια, να μην
μας βάζει να αποφασίσουμε στα 15 μας τι θα κάνουμε ως ενήλικοι και, κυρίως, να
μας δίνει ευκαιρία να διορθώσουμε τα λάθη μας».

Είναι αξιοσημείωτη η οπτική αυτή, καθώς σχετίζεται με πρόσφατη έρευνα της
V-PRC για τα «ΝΕΑ», που έδειξε ότι 6 στους 10 «κινητοποιημένους» μαθητές
εμφανίζονται ανυποχώρητοι «να καταργηθεί ο νόμος», αλλά και οι υπόλοιποι 4
στους 10 θέλουν ουσιαστικές αλλαγές στο νέο σύστημα και όχι επιστροφή στο παλιό.

Η έκπληξη, όμως, είναι η αλλαγή που έφεραν οι κινητοποιήσεις στις σχέσεις
μεταξύ τους. Σε όσα σχολεία οι μαθητές αγωνίζονται και δεν κάνουν «χαβαλέ», ο
κοινός αγώνας ­ και το κρύο! ­ τους ενώνουν. «Με την κατάληψη γνωριστήκαμε
όλοι καλύτερα και μάθαμε τη σκέψη καθενός. Είδαμε παιδιά που θεωρούσαμε
αδιάφορα, να αναπτύσσουν σκέψη και δράση που δεν περιμέναμε. Και νομίζω πως το
ίδιο συμβαίνει σε πολλά σχολεία. Δεν εξιδανικεύω την κατάληψη, παρά σας λέω
την αλήθεια», λέει η Έλενα.

Με το τάβλι, τις κιθάρες, το μικρό φωτισμένο δεντράκι, τις αγωνίες και τον
αγώνα, μαθητές που ετοιμάζονται να υποδεχτούν τις γιορτές στα σχολεία. Όχι
όλοι έτσι ιδανικά, ίσως με παρατράγουδα κάπου. Όμως, όσο είναι ολέθριο να
εξιδανικεύεις μία οριακή συμπεριφορά, δεν μπορείς να αγνοήσεις ότι υπάρχουν
και πολλοί 16άρηδες που νιώθουν τον αγώνα τους ειλικρινή, να εκφράζεται τελικά
από το «επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία». Για το πρώτο ίσως κάνουν κάτι
αργότερα, το δεύτερο το επιδιώκουν τώρα.

ΣΥΝΕΧΙΣΑΝ και χθες τους αιφνιδιαστικούς αποκλεισμούς δρόμων για λίγη ώρα οι
μαθητές που αντιδρούν στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και αναμένεται να τις
εντείνουν μέχρι τις γιορτές. Μαθητές από σχολεία του Π. Φαλήρου απέκλεισαν
συμβολικά τη Λ. Ποσειδώνος, ενώ συμμαθητές τους από τον Καρέα και τον Βύρωνα
απέκλεισαν τη Λ. Κατεχάκη, προκαλώντας και στις δύο περιπτώσεις την αντίδραση
των διερχομένων οδηγών. Εξάλλου, σπουδαστές του ΤΕΙ Λαμίας απέκλεισαν
συμβολικά την Εθνική οδό στο 200ο χιλιόμετρο.

Τις επόμενες μέρες οι συμβολικοί αποκλεισμοί θα συνεχιστούν, ενώ την Κυριακή
το Συντονιστικό Αγώνα Σχολείων Αθήνας συνεδριάζει για να αποφασιστούν
περαιτέρω κινητοποιήσεις.

Στο μεταξύ, οι καταλήψεις σχολείων, αλλά και πανεπιστημιακών σχολών,
εξελίσσονται. Τα υπό κατάληψη σχολεία υπολογίζονται από 1.000 έως 2.000,
ανάλογα με την πλευρά που δίνει τις εκτιμήσεις, ενώ υπό κατάληψη από φοιτητές
βρίσκονται το Πολυτεχνείο της Αθήνας, η Φιλοσοφική και η Γεωπονική Σχολή, η
ΑΣΟΕΕ και το Πάντειο, ενώ τις επόμενες μέρες γίνονται συνελεύσεις με το
ερώτημα της κατάληψης και σε άλλες σχολές.