[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ της Αυτοδιοίκησης ήταν αναμενόμενη. Η απόφαση της κυβέρνησης να
μεταφέρει στον περιφερειάρχη ­ δηλαδή στον διορισμένο εκπρόσωπό της ­ τον
έλεγχο νομιμότητας των αποφάσεων των νομαρχιακών και δημοτικών συμβουλίων μάς
γυρίζει μερικά χρόνια πίσω.

Ο λόγος που προβάλλεται γι’ αυτήν την αλλαγή ­ έλλειψη ενιαίας νομολογίας,
αντιφατικές αποφάσεις από τη μέχρι σήμερα αρμόδια επιτροπή, αποτελούμενη από
έναν εκπρόσωπο της περιφέρειας, έναν της Αυτοδιοίκησης κι έναν δικαστικό ­ δεν
ηχεί αρκούντως πειστικός.

Πρώτον, διότι οι αντιφατικές αποφάσεις είναι μια συνηθισμένη πρακτική, ακόμη
και στις αποφάσεις των δικαστηρίων.

Δεύτερον, διότι ποιος βεβαιώνει ότι δεν θα υποπέσουν στο ίδιο «παράπτωμα» και
οι περιφερειάρχες; Άλλωστε, κατά τεκμήριο, περισσότερο αρμόδιοι για να κρίνουν
τη νομιμότητα ή μη μιας πράξης είναι οι δικαστικοί, τα μόνα δηλαδή θύματα της
κατάργησης της επιτροπής. Το γεγονός ότι η απόφαση αυτή έχει τη συναίνεση της
Επιτροπής Διαφάνειας και Θεσμών της Βουλής δεν θεραπεύει τα ελαττώματά της. Σε
κάθε δε περίπτωση κι ανεξαρτήτως προθέσεων δημιουργεί την υπόνοια ότι η
κεντρική διοίκηση θέλει να ελέγξει πολιτικά την Αυτοδιοίκηση.

Υπόνοια που ασφαλώς δεν συμβάλλει στην εμπέδωση καλών σχέσεων που σήμερα,
περισσότερο παρά ποτέ, είναι ανάγκη να εδραιωθούν μεταξύ των δύο αυτών
επιπέδων εξουσίας.

Είναι γεγονός ότι τουλάχιστον στην περίπτωση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης τα
τέσσερα χρόνια που πέρασαν ήταν δύσκολα. Σε μια χώρα που δεν έχει εμπειρία και
κουλτούρα αυτοδιοίκησης αυτού του βαθμού, ήρθαν κάποιοι εκλεγμένοι ως ταύροι
εν υαλοπωλείο, που με συνδικαλιστικές πρακτικές περασμένων δεκαετιών και μια
αίσθηση του «εμείς τα ‘χουμε όλα καλώς καμωμένα και για όλα τα κακώς κείμενα
φταίει το ένοχο κράτος» συνέβαλαν στις παιδικές ασθένειες και τις
δυσλειτουργίες του θεσμού. Αυτό, όμως, επ’ ουδενί νομιμοποιεί ούτε την
κυβέρνηση ούτε τα κόμματα ­ πολύ περισσότερο εκείνα που καταγράφουν στο
ενεργητικό τους τη θεσμική άνθηση της Αυτοδιοίκησης ­ να παίρνουν αποφάσεις
που αντιστρατεύονται αυτό ακριβώς το έργο.