Για θυμήσου…

ΕΝΑΣ από τους πιο διάσημους Έλληνες μεταπολεμικούς ποδοσφαιριστές ήταν ο
Κώστας Λινοξυλάκης, που τίμησε με το πάρα πάνω τη φανέλα με το Νο 5, που
φορούσε επί 17 χρόνια στον Παναθηναϊκό και την Εθνική. Συνδύαζε πάντα την
τέχνη με τη δύναμη και τη θεαματικότητα. Η πορεία του άρχισε από τους δρόμους
στα προσφυγικά των Αμπελοκήπων. Με τα παιδιά της γειτονιάς του κλωτσούσε τα
αυτοσχέδια τόπια στην οδό Μαιανδρουπόλεως.

Μαθητής Γυμνασίου, ο Λινοξυλάκης μετεγράφη στον τότε ισχυρό Αστέρα Αθηνών
(Γκύζη) όπου αγωνίστηκε κυνηγός και χαφ.

Το 1951 πήγε με αποκλεισμό στον Παναθηναϊκό, όπου εδραιώθηκε στη θέση του
κεντρικού οπισθοφύλακα. Έπαιξε και διακρίθηκε στις Εθνικές ομάδες Νέων,
Ενόπλων και Ανδρών. Κατά γενική αναγνώριση ο Κώστας Λινοξυλάκης ήταν ο
τζέντλεμαν των γηπέδων. Οι αντίπαλοί του του έδιναν συγχαρητήρια για το
ιπποτικό και καθαρό παιχνίδι του. Ορισμένες φορές, για να μην μαρκάρει δυνατά
αντιπάλους του (Νεστορίδη, Υφαντή, Γ. Καμάρα), έγινε αιτία να δεχθεί γκολ ο Παναθηναϊκός.

Στις δύο φάσεις: Ο Κώστας Λινοξυλάκης με ανάποδο ψαλίδι αποκρούει μπροστά από
τον τερματοφύλακα του Παναθηναϊκού Μιχάλη Βουτσαρά σε αγώνα ντέρμπι
Παναθηναϊκού – ΑΕΚ (1-1) στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, το φθινόπωρο του 1957. Τη
φάση παρακολουθούν: Νεμπίδης (ΠΑΟ), Κανάκης, Πούλης και Βερνέζης (ΑΕΚ). Στη
δεύτερη φάση, με ανάποδο ψαλίδι αποκρούει και σώζει την Εθνική μας από βέβαιο
γκολ, στον αγώνα Ελλάδας – Γαλλίας 1-1 (1958).