ΠΡΟΣΩΠΑ Αλλαγή φρουράς στο Λίβανο

Ραφίκ αλ Χαρίρι – Σελίμ αλ Χος: Το μόνο κοινό που φαίνεται να έχουν είναι ο
πρωθυπουργικός θώκος του Λιβάνου. Ο πρώτος τον εγκαταλείπει. Ο δεύτερος
ετοιμάζεται να τον ξανακερδίσει.
![]() |
|
Σελίμ αλ Χος. Τεχνοκράτης και έντιμος |
Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ του Ραφίκ αλ Χαρίρι τη Δευτέρα, έπειτα από έξι ταραγμένα χρόνια
στην πολιτική διοίκηση του Λιβάνου, έγινε αποδεκτή σχεδόν με ανακούφιση. Όπως
με ανακούφιση ακούστηκε και το όνομα του επόμενου πρωθυπουργού. Ο Σελίμ αλ Χος
κέρδισε αμέσως την υποστήριξη όχι μόνο του προέδρου Εμίλ Λαχούντ αλλά και 95
εκ των 128 μελών του Κοινοβουλίου. Και είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει ως
πρωθυπουργός το Λίβανο στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, προγραμματισμένες
για το 2000.
Ο Χος διατηρεί καλές σχέσεις με όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας του, ενώ
χαίρει μεγάλης εκτίμησης στον επιχειρηματικό κόσμο, φήμη που τον συνοδεύει από
τα καταστροφικά χρόνια του εμφυλίου (1975-1990) που διέλυσαν το Λίβανο, ένα
από τα διαμάντια του τότε αραβικού κόσμου.
Την περίοδο εκείνη διετέλεσε τέσσερις φορές πρωθυπουργός. Ο Χαρίρι βρισκόταν
στο εξωτερικό και έχτιζε την περιουσία του για να επιστρέψει και να ηγηθεί της
νεκρανάστασης του Λιβάνου. Αυτός ήταν πάντα και ο στόχος του
δισεκατομμυριούχου πρωθυπουργού, ο οποίος δύσκολα διατηρούσε αρμονικές
σχέσεις. Για πολλούς στη Βηρυτό η μόνη λέξη που χαρακτηρίζει τον Χαρίρι είναι
«σπατάλη», «διαφθορά» για τον Χος που «ακούει» σε άλλα επίθετα, τεχνοκράτης,
έντιμος, απλός.
Η μετάβαση από τον έναν πρωθυπουργό στον άλλο δεν προβλέπεται ομαλή: «Ο Χος
δεν ασκεί την επιρροή του Χαρίρι στις τοπικές και τις διεθνείς αγορές…
Θα δημιουργηθεί πανικός αλλά αν ο Χος πετύχει να σχηματίσει καλή κυβέρνηση, η
κατάσταση θα σταθεροποιηθεί», υποστηρίζει ο Ραίντ Κουρί, οικονομικός σύμβουλος
στο γραφείο χρηματιστών Fidus της Βηρυτού. Γεννημένος στο Λίβανο το 1929,
σπούδασε οικονομικά στις Ηνωμένες Πολιτείες και ως σουνίτης μουσουλμάνος
ανταποκρίνεται στην παράδοση που θέλει τον πρωθυπουργό σουνίτη ενώ τον Πρόεδρο
Μαρονίτη Χριστιανό. Πρωτοέγινε πρωθυπουργός το 1976, κακή χρονιά για τη Βηρυτό
ένα χρόνο μετά την έναρξη του εμφυλίου, και όταν το 1989 ο στρατηγός Αούν
έβαλε εναντίον της πρωτεύουσας αρνήθηκε να την εγκαταλείψει. Αν και τότε λίγοι
άκουγαν, έκανε έκκληση για επίλυση της κρίσης μέσω διαπραγματεύσεων. Ο Σελίμ
αλ Χος, που αρχίζει σήμερα διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό νέας
κυβέρνησης, είναι ο κληρονόμος μιας οικονομίας που αναπτύσσεται αργά. Αν και
έχει να αντιμετωπίσει ένα προβλεπόμενο έλλειμμα της τάξης του 42% των εξόδων,
διαθέτει σύμμαχο, για κάποιους, τον ισχυρότερο Πρόεδρο του Λιβάνου και…
εχθρό του προκατόχου του. Τον Εμίλ Λαχούντ.














