ΠΡΟΣΩΠΑ Καμία μεταμέλεια για 52 φόνους

«Δεν υπάρχει καλύτερος δολοφόνος από μένα… Δεν αισθάνομαι καμία
μεταμέλεια… Αγαπούσα κάθε έναν από αυτούς που σκότωσα». Λόγια ενός
ψυχασθενούς ή απλώς ενός ασυνείδητου ανθρωποειδούς; Όπως και να’ χει, 52 ψυχές
ζητούν δικαίωση και η δίκη του Ανατόλι Ονοπριένκο έχει μόλις αρχίσει.

Ανατόλι Ονοπριένκο. Αφαίρεσε τη ζωή 52 ανθρώπων και δεν αισθάνεται καμία μεταμέλεια

ΣΕ κάποιο δικαστήριο της Ουκρανίας. Με τον Ονοπριένκο να μιλά για τις
τραυματικές εμπειρίες των παιδικών του χρόνων, για τη μητέρα του που πέθανε
όταν ήταν 4 ετών, για τον πατέρα του που τον εγκατέλειψε, τρία χρόνια
αργότερα, σε ένα ορφανοτροφείο… Μία ζωή που ξεκίνησε λάθος. Η συνέχεια, παρά
ταύτα, ήταν μάλλον συνηθισμένη και τότε, ξαφνικά, ο Ονοπριένκο βυθίστηκε στον
κόσμο του εγκλήματος.

Τριάντα εννέα χρόνων σήμερα, με βλέμμα καθαρό και διαυγές, δεν αναζητεί κάποια
δικαιολογία. Μονάχα ίσως μια εξήγηση: «Ήταν σαν να με κατέλαβε μία διαβολική
δύναμη». Μπροστά σε εκείνους που θα τον κρίνουν για τα λάθη του, ο Ονοπριένκο
δεν προσπαθεί να παραστήσει τον τρελό. Είναι ήρεμος, υπομονετικός και
αμετανόητος. Παρά τα 52 εγκλήματα που τον βαραίνουν ­ φόνους που διέπραξε την
περίοδο 1989-1996 ­, παρά την προοπτική της βαρύτατης τιμωρίας που ανοίγεται
μπροστά του.

Η αρχή του τέλους σήμανε λοιπόν πριν από 9 χρόνια. Στην επαρχία
Ντνιεπροπετρόβσκ της Ουκρανίας. Παρέα με κάποιον Σέρχι Ρογκοζίν ­ ο οποίος
κατηγορείται για συνενοχή σε φόνο, αν και αρνείται τα πάντα ­ ο νεαρός
Ουκρανός αρχίζει να σκοτώνει. Να κλέβει. Την πρώτη φορά, τρία άτομα. Τη
δεύτερη, έξι. Και μετά φεύγει στο εξωτερικό. Οργώνει την Ευρώπη. Το 1993,
επιχειρεί να καταταγεί στη Λεγεώνα των Ξένων, στη Μασσαλία. Τον επόμενο χρόνο,
απελαύνεται από τη Γερμανία, για να επιστρέψει, παράνομα, το 1995. Διαπράττει
κλοπές. Συλλαμβάνεται. Περνά έξι μήνες στη φυλακή, απελαύνεται ξανά. Και γυρνά
στην Ουκρανία, για να συνεχίσει τις δολοφονίες. Με κάθε μέσο. Με κυνηγετικό
όπλο, σφυρί ή μαχαίρι, οικογένειες ολόκληρες αφανίζονται. Άνευ ­ εμφανούς ­ λόγου.

Κι όμως, οι ψυχίατροι που εξέτασαν τον Ονοπριένκο, δηλώνουν πως πρόκειται για
έναν φυσιολογικό άνθρωπο. Όσο «φυσιολογικός», βέβαια, μπορεί να είναι κάποιος
που επικαλείται την ύπαρξη «κοσμικών δυνάμεων» που έχουν βάλει σκοπό να
«εξολοθρεύσουν την ανθρωπότητα».

Όσο «φυσιολογικός» μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που ισχυρίζεται ότι είχε
«πάρει άδεια να σκοτώνει». Και το καλύτερο; «Αγαπώ όλο τον κόσμο και αγαπώ
αυτούς που σκότωσα. Κοίταζα τα παιδιά που δολοφονούσα στα μάτια και ήξερα ότι
έπρεπε να το κάνω». Έπεται συνέχεια.