Στόχος και η Τσέλσι

Είναι σωστό αυτό που γίνεται με την Τσέλσι; Τα εκτυφλωτικά φώτα της
δημοσιότητας πέφτουν βασανιστικά πάνω στην κόρη του Αμερικανού προέδρου. Και
αυτομάτως εγείρεται ένα θέμα δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

Ο στόχος. Μετά τον Μπιλ και τη Χίλαρι, στόχος των αμερικανικών ταμπλόιντ γίνεται η Τσέλσι Κλίντον. Τι απέγινε η δημοσιογραφική δεοντολογία;

ΓΙΑ ΕΞΙ χρόνια, ο Τύπος τηρούσε μια ανομολόγητη συμφωνία. Δεν «άγγιζε» καθόλου
την Τσέλσι Κλίντον. Άφηνε την κόρη του προέδρου να μεγαλώνει μακριά από τη
σκληρότητα της δημοσιογραφικής έρευνας.

Το τείχος της σιωπής κατέρρευσε την περασμένη εβδομάδα. Τότε, η εφημερίδα
«Νιου Γιορκ Ποστ» βγήκε με τον πρωτοσέλιδο τίτλο: «Ο πόνος της Τσέλσι». Η
εφημερίδα έβγαζε στη φόρα ότι η κόρη του προέδρου τα είχε χαλάσει με τον φίλο
της στο Στάνφορντ, ότι είχε παρουσιάσει συμπτώματα ψυχικού στρες και ότι
δεχόταν τη φροντίδα του πανεπιστημιακού γιατρού.

Δύο ταμπλόιντ, η «Νάσιοναλ Ινκουάιαρερ» και η «Σταρ», κυκλοφόρησαν με
πρωτοσέλιδες «αποκαλύψεις» για τη δευτεροετή φοιτήτρια.

Η ιστορία της «Νιου Γιορκ Ποστ» ήταν βασισμένη σε μία «πηγή» και μία «φίλη»
που δεν κατονομάζονταν. Όμως, έκανε τον γύρο του κόσμου μέσω των ραδιοφωνικών
σταθμών και του Ασοσιέιτεντ Πρες.

ΟΡΓΗ ΤΟΥ Λ. ΟΙΚΟΥ

Όλα αυτά προκάλεσαν την οργισμένη αντίδραση του εκπροσώπου του Λευκού Οίκου
Τζόε Λόκχαρτ, που έκανε το διαχωρισμό σοβαρών και μη εφημερίδων. «Δεν θεωρώ τη
“Νιου Γιορκ Ποστ” μέρος του αμερικανικού Τύπου», είπε. «Η μοναδική διαφορά
ανάμεσα σε αυτή την εφημερίδα και τα ταμπλόιντ του σούπερ μάρκετ είναι ότι
εκείνα έχουν έγχρωμες φωτογραφίες».

Ο διευθυντής της «Νιου Γορκ Ποστ» Κεν Τσάντλερ δεν θεωρεί ότι πρόκειται για
παραβίαση της ιδιωτικής ζωής. «Συμβαίνει να είναι η κόρη του προέδρου», λέει.

Το ευρύτερο ζήτημα είναι αν τα παιδιά των διασημοτήτων πρέπει να γίνονται άλλη
μια ζουμερή ιστορία στις σελίδες του αδηφάγου Τύπου. Βέβαια, υπάρχουν και
πολιτικοί που σπρώχνουν οι ίδιοι τα παιδιά τους πάνω στη σκηνή. Όπως, ας
πούμε, ο αντιπρόεδρος Αλ Γκορ, που στο συνέδριο των Δημοκρατικών, το 1992,
μίλησε πολύ συγκινητικά στο ακροατήριο για ένα τροχαίο ατύχημα που είχε πάθει
ο γιος του.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΟΝΙΚΑΣ

Όμως, η «πρώτη οικογένεια» της Αμερικής ήταν πάντα προστατευτική για το παιδί
της. Ώσπου οι Κλίντον να ποζάρουν για το περιοδικό «Πιπλ», το 1992, πολλοί
Αμερικανοί δεν γνώριζαν καν την ύπαρξη της Τσέλσι.

Τα ταμπλόιντ των σούπερ μάρκετ εστίασαν την προσοχή τους στη δεκαοκτάχρονη
Τσέλσι τον περασμένο μήνα. Πάλι μια «πηγή», μια «φίλη», διηγιόταν στα
πρωτοσέλιδα πώς αντιμετώπιζε η Τσέλσι την υπόθεση της Μόνικας Λιουίνσκι. Η
«Ινκουάιρερ» έγραφε ότι είχε πρόβλημα με την (ψυχική) υγεία της, ύστερα από
έναν καβγά με τον πατέρα της που πήρε τέλος με τα ουρλιαχτά της κόρης του
προέδρου. Η «Σταρ» έγραφε ότι η Τσέλσι είναι πεπεισμένη πως οι γονείς της θα
χωρίσουν όταν πια φύγουν από τον Λευκό Οίκο.

«Εκείνη ήταν που βγήκε μπροστά και άρχισε να χαιρετάει τα πλήθη», δικαιολογεί
ο διευθυντής της «Νάσιοναλ Ινκουάιαρερ» Στιβ Κοζ την απόφασή του να τα βάλει
με την Τσέλσι. «Αυτή θέλησε να αποδείξει ότι η προεδρική οικογένεια παραμένει
αλώβητη. Τη χρησιμοποίησαν για δημοσιότητα. Έγινε μέρος του μηχανισμού
δημοσίων σχέσεων του Λευκού Οίκου. Άλλωστε, κάποτε σταματάει κανείς να είναι
πια παιδί».

ΠΕΡΙΠΟΥ τα ίδια λέει και ο διευθυντής της «Σταρ» Φιλ Μπάντον. Όχι όμως και ο
Τομ Ρόζεντιλ, διευθυντής του Προγράμματος Διακεκριμένης Δημοσιογραφίας.
«Τώρα», λέει, «τα ταμπλόιντ, που νιώθουν να χάνουν την αίγλη τους καθώς ακόμη
και ο σοβαρός Τύπος υποκύπτει στον πειρασμό του εντυπωσιασμού, αποφάσισαν να
κάνουν κάτι για να ξεχωρίσουν, παραβιάζοντας τα έσχατα όρια της ευπρέπειας». Η
Τσέλσι Κλίντον, υποστηρίζει, δεν έκανε πολιτική.

Είναι αθώα. Και ό,τι την αφορά δεν έχει καμία συνέπεια στο κράτος ή το
δημόσιο βίο.

Τα παιδιά των διασημοτήτων ήταν πάντα σαν «κινούμενη άμμος» για τον Τύπο. Οι
περισσότεροι δημοσιογράφοι δεν θα ήθελαν να σκεφτεί το αναγνωστικό τους κοινό
ότι «θυσιάζουν» αθώα παιδιά στο κυνήγι των διάσημων γονιών τους.

Όμως, κάποτε, κάποιο γεγονός ­ μια σύλληψη για ναρκωτικά ή για οδήγηση σε
κατάσταση μέθης ­ βγάζει αυτά τα παιδιά στα πρωτοσέλιδα.

Βέβαια, στο πρωτοσέλιδο της «Σταρ», την περασμένη εβδομάδα, δεν υπήρχε τέτοιο
γεγονός. Υπήρχε όμως τριπλή παραβίαση της ιδιωτικής ζωής των νέων: «Μόνικα
προς Τσέλσι: Συγγνώμη!».

«Ο γιος της Νταϊάνας έπαθε κατάθλιψη από το πένθος». «Η κόρη του Ο. Τζέι
Σίμσον έχει άγχος».