Μια ημέρα με γεύμα του… 1621

ΤΟ ΟΤΙ η Ημέρα των Ευχαριστιών, η 26η Νοεμβρίου, είναι σημαντική γιορτή για
τους Αμερικανούς, το ήξερα πριν έρθω στις ΗΠΑ. Το ότι, όμως, ακόμη και οι
μεγάλες αλυσίδες εμπορικών καταστημάτων που κρατούν τα μαγαζιά τους ανοιχτά
όλες ανεξαιρέτως τις μέρες του χρόνου θα κατέβαζαν τα ρολά την Ημέρα των
Ευχαριστιών, δεν το περίμενα. Ούτε περίμενα πως οι δρόμοι της Ουάσιγκτον θα
θύμιζαν την ερημιά της οδού Πανεπιστημίου τον Δεκαπενταύγουστο.

Βλέπετε, η Ημέρα των Ευχαριστιών είναι για τους Αμερικανούς ένα δικός μας
συνδυασμός Κυριακής του Πάσχα, Χριστουγέννων και 25ης Μαρτίου. Έχει μία δόση
θρησκευτικότητας, μία δόση οικουμενικότητας και μία δόση εθνικής υπερηφάνειας.

ΘΥΜΙΖΕΙ στους Αμερικανούς τους πρώτους Άγγλους εποίκους, που τον Νοέμβριο
του 1621 γιόρτασαν την πρώτη τους σοδειά στην Αμερική με φαγοπότι, προσευχές
και τραγούδια παρέα με τους Ινδιάνους που τους έμαθαν να καλλιεργούν το
καλαμπόκι, τη γλυκοπατάτα να κυνηγάνε άγριες γαλοπούλες.

Γι’ αυτό κάθε αμερικανική οικογένεια, ανεξαρτήτως θρησκεύματος, μαζεύεται
την Ημέρα των Ευχαριστιών γύρω από το γιορτινό τραπέζι, που είναι γεμάτο με
τις λιχουδιές εκείνου του πρώτου, ινδιάνικου θα λέγαμε, γεύματος του 1621:
γαλοπούλες με γέμιση, γλυκοπατάτες, μαρμελάδα από μούρα και κολοκυθόπιτες.

Σε μερικούς, όμως, Αμερικανούς η γιορτή αυτή αφήνει κάποια πικρή γεύση.
Είναι οι γηγενείς Αμερικανοί, οι Ινδιάνοι, για τους οποίους ο εποικισμός της
Αμερικής οδήγησε σε γενοκτονία και σκληρό διωγμό από τα εδάφη τους.

«Είναι μια ημέρα γιορτής, αλλά και ημέρα θλίψης», λέει η Ινδιάνα φίλη μας,
η Σούσαν. «Ημέρα γιορτής γιατί είμαστε όλοι Αμερικανοί πολίτες και γιορτάζουμε
την ανάπτυξη της νέας ηπείρου, από την οποία όλοι μας ωφεληθήκαμε. Θλίψης,
γιατί η ημέρα αυτή συμβολίζει συγχρόνως τη νίκη των λευκών πάνω στους
Ινδιάνους και τον θάνατο χιλιάδων προγόνων μου», προσθέτει.

Η ΣΟΥΣΑΝ, που κατάγεται από την Αριζόνα, μένει με τα δύο της παιδιά και τον
άνδρα της σε προάστιο της Ουάσιγκτον, το Σίλβερ Σπρινγκ, όπου έχουν
εγκατασταθεί κυρίως έγχρωμοι Αμερικανοί και πολλοί Ινδιάνοι.

Ίσως γιατί το Σίλβερ Σπρινγκ ­ ασημένια άνοιξη ή ασημένια πηγή, στα
ελληνικά ­ θυμίζει κάτι από τον Καθιστό Βούβαλο ή το Μελαγχολικό Γεράκι,
ονόματα γνωστών Ινδιάνων της φυλής των Τσεγιέν ή των Σιού…