[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Κάθε φορά που προκύπτει η ευκαιρία για την κάλυψη ανώτατης πολιτικής θέσης σε
διεθνή οργανισμό, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με το ίδιο πρόβλημα: δεν
διαθέτει τον επαρκή αριθμό των ατόμων με τα κατάλληλα προσόντα για να
διεκδικήσουν τη θέση. Βεβαίως στην περίπτωση της Ελλάδας η κατάληψη υψηλής
θέσης σε διεθνή οργανισμό (που δεν υπόκειται στο καθεστώς της εθνικής
ποσόστωσης) είναι εξαιρετικά δύσκολη λόγω των προβλημάτων εξωτερικής πολιτικής
και ιδιαίτερα λόγω των προβλημάτων στις σχέσεις με την Τουρκία. Ατυχώς πολλές
χώρες του διεθνούς συστήματος δεν θα ήθελαν να δουν επικεφαλής ενός διεθνούς
οργανισμού χώρα με ανοικτά προβλήματα (ανεξάρτητα από την προέλευσή τους) με
όμορες χώρες. Η πρόσφατη ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για τη θέση
στο Συμβούλιο Ασφαλείας επιβεβαίωσε τον κανόνα αυτό. Ωστόσο, ανεξάρτητα από
τους πολιτικούς αυτούς λόγους, υπάρχει η αδυναμία υπόδειξης των προσώπων με τη
διεθνή προβολή, αποδοχή και δυνατότητες να διεκδικήσουν σοβαρά τη θέση. Οι
σχετικά λίγες «εξαγώγιμες προσωπικότητες» που υπάρχουν κατέχουν ιδιαίτερα
κεντρική θέση στην εσωτερική πολιτική σκηνή, που είναι δύσκολο να την
εγκαταλείψουν. Έτσι, ενώ η Ελλάδα κατέχει σημαντικές ενδιάμεσες
γραφειοκρατικές θέσεις, η παρουσία της σε πολιτικές θέσεις είναι μηδαμινή έως
ανύπαρκτη. Αντίθετα, χώρες όπως π.χ. η Πορτογαλία και Ισπανία έχουν καταλάβει
(ΔΕΕ, ΝΑΤΟ) ή διεκδικούν σημαντικές πολιτικές θέσεις. Το θέμα είναι ιδιαίτερα
σοβαρό για την ισχυροποίηση της θέσης της χώρας στο (καλώς ή κακώς) βαθύτατα
αλληλεξαρτώμενο διεθνές σύστημα. Καθώς ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός
αποφάσεων, που μας αφορούν και επηρεάζουν, σε ορισμένες περιπτώσεις
καθοριστικά, την πορεία της χώρας, λαμβάνονται στα πλαίσια διεθνών οργανισμών,
είναι ιδιαίτερα σημαντική η στελεχιακή και πολιτική παρουσία της χώρας στους
οργανισμούς αυτούς. Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι φυσικά η ανάδειξη της πολιτικής
τάξης με το προφίλ και τα προσόντα που θα ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του
διεθνούς συστήματος. Στον σημερινό κόσμο της οικονομικής, πολιτικής και
επικοινωνιακής ολοκλήρωσης οι πολιτικές ηγεσίες θα πρέπει να έχουν τις
προϋποθέσεις να λειτουργούν αποτελεσματικά τόσο στο εθνικό όσο και διεθνές επίπεδο.

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.