Η νοοτροπία της κούρασης

*ΤΗΝ κόπωσή τους από τα συνεχή παιχνίδια ­ Τετάρτη για τα
ευρωπαϊκά ή διεθνή παιχνίδια και Σάβατο ή Κυριακή για το ελληνικό πρωτάθλημα ­
επικαλούνται όλο και πιο συχνά οι λεγόμενες μεγάλες ομάδες, για να
δικαιολογήσουν στραβοπατήματά τους. Ξεχνούν ότι η πάλη με την κόπωση είναι
ίσως το βασικότερο στοιχείο που ξεχωρίζει τις μεγάλες από τις λιγότερο μεγάλες ομάδες.

*Η νίκη στην αναμέτρηση με την κόπωση περνάει πρώτα απ’ όλα από μια
ψυχική προσπάθεια. Ομάδες σαν τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, παρά την
εντελώς διαφορετική αγωνιστική νοοτροπία τους, οφείλουν πια να έχουν καταλάβει
πως τα παιχνίδια με εγχώριους αντιπάλους τις παραμονές αγώνων του Τσάμπιονς
Λιγκ δεν είναι υποδεέστερα, αλλά απλώς διαφορετικά παιχνίδια, για τα οποία
απαιτείται η ίδια αυτοσυγκέντρωση. Αυτά, σε τελική ανάλυση, είναι που θα
οδηγήσουν πάλι στην ευρωπαϊκή δόξα και τον αντίστοιχο χρηματικό πακτωλό.

*Δεν μπορεί, λοιπόν, να φταίνε τα συνεχή παιχνίδια, που ο Ολυμπιακός
κατέβηκε τόσο νωθρά στου Χαριλάου απέναντι σε μια ομάδα που σε κάτι τέτοιους
αγώνες παίζει την αξιοπιστία της στα μάτια των οπαδών της. Πριν καλά καλά το
καταλάβει, η ομάδα του Μπάγιεβιτς είχε χάσει όλο το πρώτο ημίχρονο, το
διάστημα στο οποίο μέσα στον αγωνιστικό χώρο θεμελιώνεται η αίσθηση υπεροχής.
Το κυνήγι του χρόνου στη συνέχεια, ιδίως αν δεχθείς γκολ, γίνεται διπλά βαρύ.

*Ούτε ευθύνεται η κούραση που παίκτες σαν τον Ίβιτς ­ πολυδιαφημισμένοι
στον καιρό τους, αλλά ποτέ οργανικά ενταγμένοι στο σύνολο ­ έδειξαν τέτοια
προκλητική αδιαφορία, τη στιγμή ακριβώς που υποτίθεται πως θέλουν να
αποδείξουν ότι είναι άδικος ο παραγκωνισμός τους και ότι η προηγμένη
ποδοσφαιρικώς Ευρώπη έχει τα μάτια της στραμμένα σ’ αυτούς (τρέμε, Μπάρτσα,
στον δεύτερο γύρο, αν η Μαγιόργκα που σε νίκησε χθες, ενισχυθεί και με τον
τρομερό, στα λόγια τουλάχιστον, Ίλια).

*Όπως δεν ευσταθεί ως δικαιολογία το επερχόμενο παιχνίδι στο παγωμένο
Κίεβο, για την έμπνευση του πάντα απίστευτα τολμηρού κυρίου Βασίλη να γυρίσει
πίσω τον Παναθηναϊκό στα τελευταία είκοσι λεπτά, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει
από τον Ηρακλή των φερέλπιδων νεαρών Γιοβάνοβιτς και Κωφίδη. Τουλάχιστον εδώ
δεν γίνεται λόγος για «δύο ισάξιες ενδεκάδες» και δεν χρησιμοποιούνται ανάλογα
προς εντυπωσιασμόν της γαλαρίας επιχειρήματα.

*Με δεδομένο, λοιπόν, ότι η κούραση βρίσκεται στο μυαλό, η στήλη κάνει
μια πρόταση: να καταργηθεί το πλεονέκτημα να παίζουν Σάββατο οι ομάδες που
έχουν ευρωπαϊκές υποχρεώσεις την Τετάρτη. Δεν γινόταν μέχρι πριν κάποια χρόνια
και συνεχίζει να μην γίνεται σε καμιά άλλη χώρα. Αν είναι γούρι να δυσκολεύουν
την ζωή τους στην Ελλάδα για να νικήσουν στην Ευρώπη, μια μέρα δεν κάνει
διαφορά ­ αλλά το πρωτάθλημα μοιάζει πιο ισότιμο.