ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Όλα τού… (πολιτικού) γάμου δύσκολα

ΟΤΑΝ εσύ έχεις παντρευτεί κι έρχεται η ώρα να παντρέψεις άλλους, μάλλον το
βλέπεις σαν χρυσή ευκαιρία να βγάλεις τ’ απωθημένα σου, να κάνεις πλάκα ή να
τους πείσεις να κάνουν αυτοί ό,τι με άποψη αρνήθηκε εσύ.

«Προφανώς θα κάνουμε ένα γάμο γκλάμουρους»… Τι ταιριαστό ζευγάρι, τέλος
πάντων, η Μάχη και ο Λάμπρος. Ούτε με διαφορά ενός δευτερολέπτου ο ένας από
τον άλλον, το απέκλεισαν ασυζητητί: «Δεν θα ‘σαι καλά. Ούτε που να το
σκέφτεσαι». «Ε, τότε να κάνουμε έναν παραδοσιακό γάμο στην Κομοτηνή με
νταούλια και βιολιά, να διατηρήσουμε τα έθιμα;». Σ’ ευχαριστούμε που δεν μας
πρότεινες και τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Άλλη ιδέα: «Φαντάζομαι ότι ένα
αξιοπρεπές νυφικό με τούλια και φουρό θα πάρουμε». Σαν να την τσίμπησε μύγα
τσε τσε. «Αυτό που θα πάρουμε είναι ένα απλό φόρεμα να μπορώ να το φορώ κι
αργότερα». Τι πρακτικό πνεύμα… «Εννοείς ότι θα πας στην εκκλησιά μ’ ένα απλό
φόρεμα;». «Μίλησε κανείς για εκκλησιά; Σε δημαρχείο θα πάμε και θα κάνουμε
πολιτικό γάμο»… Κάποια στιγμή καταθέτεις τα όπλα, δικός τους είναι ο γάμος,
ας τον κάνουν ό,τι θέλουν. Κι αρχίζεις να ψάχνεις για δημαρχείο. Δηλαδή, για
μια αξιοπρεπή αίθουσα που να μπορεί να στέκεται για την περίπτωση. Κι εκεί
αρχίζει ο γολγοθάς σου. Στο πρώτο οι γάμοι γίνονται μόνον Πέμπτη. Στο δεύτερο
Παρασκευή. Για να πετύχεις το Σάββατο πρέπει να έχεις μέσο τον δήμαρχο. Στο
τρίτο η αίθουσα μόλις που χωράει 60 άτομα. Στο τέταρτο η αισθητική του χώρου
θυμίζει φουαγιέ αίθουσας επαρχιακού κινηματογράφου του ’60. Στο πέμπτο δεν σου
επιτρέπει να προσφέρεις ούτε ένα γλυκό. Στο έκτο τα τζάμια είναι τόσο βρώμικα
που σού ‘ρχεται να κάνεις δωρεά στον δήμο μια ντουζίνα ΑΖΑΧ. Στο έβδομο, όποια
ημερομηνία κι αν ζητήσεις, η αίθουσα είναι κλεισμένη για κάποια εκδήλωση ή
έκθεση ζωγραφικής. Τέτοιος πολιτιστικός οργασμός.

Όσοι χαιρέτισαν την καθιέρωση του πολιτικού γάμου ως μεγάλου εκσυγχρονιστικούς
βήματος, προφανώς, δεν είχαν υπολογίσει ότι η αδιαφορία των δημάρχων να
δημιουργήσουν αξιοπρεπείς συνθήκες για την τέλεσή του θα δυναμίτιζε τον θεσμό
περισσότερο και αποτελεσματικότερα απ’ ό,τι οι αντιδράσεις της Εκκλησίας.
Βεβαίως, αν είχε καθιερωθεί ένα τέλος πολιτικού γάμου υπέρ των δήμων, τα
πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Τέτοια μιζέρια…