30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΑΥΛΟΣ ΣΟΥΡΛΑΣ

ΜΕΓΑΛΩΣΕ: Στην Αθήνα

ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΘΥΜΑΤΑΙ: Το όχι ακόμη κατεστραμμένο περιβάλλον

ΓΕΛΑ ΜΕ: Ό, τι τον κάνει να ξεχνά αυτά που αναφέρει η επόμενη απάντηση!

ΘΥΜΩΝΕΙ ΟΤΑΝ: Στην οποιαδήποτε δουλειά βρίσκεται αντιμέτωπος με την
υποκρισία και την ανειλικρίνεια

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Την έλλειψη χιούμορ

ΕΛΠΙΖΕΙ: Στην επικράτηση ­ και στη χώρα μας ­ του κοινού νου

ΑΝΑΠΟΛΕΙ: Το 1968, τη φοιτητική ζωή στο εξωτερικό

Στενοχωριέται, ως ευαίσθητος πολίτης, όταν ένα κανάλι παραβαίνει τις
οδηγίες του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Ο πρόεδρος του ΕΣΡ Παύλος
Σούρλας, άνθρωπος ήπιων τόνων, προτιμά τη συνεννόηση μεταξύ τηλεοπτικών
σταθμών για αυτοδέσμευση σε κανόνες δεοντολογίας και σε μηχανισμούς
αυτοελέγχου, ευελπιστώντας ότι «οι σωφρονιζόμενοι έχουν και άλλες αξίες από το
χρήμα». Αν συμβαίνει το αντίθετο, οι χρηματικές κυρώσεις «είναι ένα δραστικό μέτρο».

ΕΡ.: Πρόεδρος του ΕΣΡ. Πόσο και πώς σας φορτίζει η θέση;

ΑΠ.: Φόρτιση σημαίνει αποθήκευση ενέργειας. Υπάρχει από πριν, ελπίζω αρκετή.
Ελπίζω να μην ξεπεράσει την αποθηκευμένη ενέργεια.

ΕΡ.: Οι οδηγίες του ΕΣΡ θα συνετίσουν τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ;

ΑΠ.: Αν δεν τα συνετίσουν, πάντως, θα τους υπενθυμίσουν τις υποχρεώσεις τους.

ΕΡ.: Τι συναισθήματα γεννώνται όταν ένα κανάλι παραβαίνει νόμους και οδηγίες;

ΑΠ.: Θλίψη. Ο κάθε στοιχειωδώς ευαίσθητος πολίτης, πριν απ’ όλα, θλίβεται.

ΕΡ.: Στα μάτια του κόσμου των ηλεκτρονικών ΜΜΕ, το ΕΣΡ μπορεί να φαντάζει
ως… τροχονόμος;

ΑΠ.: Τροχονόμο ονομάζουν συχνά οι φίλαθλοι έναν ανίκανο τερματοφύλακα, που
αφήνει να περνούν τα πάντα! Τέτοιος τροχονόμος το ΕΣΡ δεν πρόκειται να γίνει.

ΕΡ.: ΕΣΡ – τηλεοπτικοί σταθμοί: το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι;

ΑΠ.: Όσο και αν οι σταθμοί θέλουν… να φάνε το τυρί, το ΕΣΡ δεν τρώει κανέναν.

ΕΡ.: Το ΕΣΡ εξετάζει θέματα με ρυθμούς… χελώνας;

ΑΠ.: Αν και χωρίς προστατευτικό καβούκι, το ΕΣΡ ξεπερνά μερικές φορές ακόμη
και λαγούς!..

ΕΡ.: Γιατί τα κανάλια, παρά τα βαριά πρόστιμα, δεν δείχνουν σημάδια συμμόρφωσης;

ΑΠ.: Διότι δεν υπάρχει ακόμη αρκετή πίεση από την πλευρά της κοινωνίας.

ΕΡ.: Οι χρηματικές κυρώσεις είναι, τελικά, το μόνον μέσο σωφρονισμού;

ΑΠ.: Αν ο σωφρονιζόμενος δεν έχει άλλη αξία από το χρήμα, είναι ασφαλώς ένα
δραστικό μέσο.

ΕΡ.: Βαδίζουμε στην εποχή της ψηφιακής τηλεόρασης. Οι άδειες της αναλογικής
πότε θα δοθούν;

ΑΠ.: Το ταχύτερο δυνατό και πάντως πριν ξεπεραστεί η αναλογική τεχνολογία!

ΕΡ.: Τι μαγνητίζει το μάτι σας στη μικρή οθόνη;

ΑΠ.: Πολλά. Αλλά πάντως είναι και ορισμένες φορές που με μαγνητίζει το να
είναι κλειστή!

ΕΡ.: Βλέποντας τηλεόραση, έχετε τον νου σας και για τυχόν παραβάσεις;

ΑΠ.: Υπάρχουν πράγματα που με ενοχλούσαν και πριν ακόμη εμπλακώ στο ΕΣΡ.

ΕΡ.: Πόσες ώρες αφιερώνετε στα τηλεοπτικά προγράμματα;

ΑΠ.: Λίγες. Παρακολουθώ ειδήσεις, αθλητικά και μερικές φορές κάποια ταινία.

ΕΡ.: Τι λείπει από την ελληνική τηλεόραση;

ΑΠ.: Συχνά ο απαιτούμενος σεβασμός προς τον τηλεθεατή!

ΕΡ.: Μια όμορφη στιγμή της;

ΑΠ.: Πολλές. Τα ντοκιμαντέρ των κρατικών καναλιών, για παράδειγμα.

ΕΡ.: Ποια ήταν εκείνη η φορά που θέλατε να κλείσετε την TV;

ΑΠ.: Ελπίζω να μην εννοείτε κλείσιμο σταθμού υπό την ιδιότητά μου ως προέδρου
του ΕΣΡ.

ΕΡ.: Σε μια κατ’ ιδίαν συνάντηση με άνθρωπο κάποιου καναλιού τι θα συμβουλεύατε;

ΑΠ.: Ό, τι και δημόσια. Συνεννοηθείτε μεταξύ σας, για να αυτοδεσμευθείτε ως
προς τους κανόνες δεοντολογίας και τους μηχανισμούς αυτοελέγχου.

ΕΡ.: Ως τηλεθεατής τι θα ζητούσατε να προβληθεί;

ΑΠ.: Στις κρίσιμες τηλεοπτικές ζώνες, προγράμματα καταλληλότερα για παιδιά.

ΕΡ.: Έχετε τηλεφωνήσει ποτέ σε κανάλι για να διαμαρτυρηθείτε ως τηλεθεατής;

ΑΠ.: Αναγκάστηκα να το κάνω ως πρόεδρος του ΕΣΡ!

ΕΡ.: Αισθάνεστε ως ο φύλακας-άγγελος του ανυπεράσπιστου τηλεθεατή;

ΑΠ.: Ως πολίτης υπεύθυνος που ζητά την αλληλεγγύη όλων των άλλων, εξίσου
υπεύθυνων πολιτών-τηλεθεατών.

ΕΡ.: Τι θα τον συμβουλεύατε;

ΑΠ.: Να πάρει το θάρρος να διαμαρτύρεται συχνότερα.

ΕΡ.: Πώς αρχίζει η μέρα σας;

ΑΠ.: Συνήθως με τη φροντίδα του παιδιού μου..1

ΕΡ.: Και πώς τελειώνει;

ΑΠ.: Και εδώ η απάντηση είναι: όχι με δουλειά.

ΕΡ.: Σας λείπει η διδασκαλία σε πανεπιστημιακή αίθουσα;

ΑΠ.: Σχεδόν αφόρητα.

ΕΡ.: Υπήρξε στιγμή, ως μέλος του ΕΣΡ, που αισθανθήκατε απογοήτευση;

ΑΠ.: Αρκετές φορές, κατά ατυχή σύμπτωση, μόλις ανέλαβα τα καθήκοντά του προέδρου.

ΕΡ.: Τι σας δίνει δύναμη να συνεχίσετε;

ΑΠ.: Ότι δεν είμαι μόνος και ότι υπάρχουν παρά πολλοί που βλέπουν τα πράγματα
όπως εγώ.

ΕΡ.: Έπειτα από ένα πλήρες 24ωρο με ποιον τρόπο χαλαρώνετε;

ΑΠ.: Απολαμβάνοντας μικρές χαρές της καθημερινής ζωής.

ΕΡ.: Με τα σπορ, πώς τα πάτε;

ΑΠ.: Μου αρέσουν πολύ, δυστυχώς σχεδόν πια μόνο ως φίλαθλο.