Ο Σαΐτ βρήκε «γονείς»

«Πού είναι ο Σαΐτ, ρε παιδιά». Από το περασμένο Σάββατο οι άνδρες του
Αστυνομικού Τμήματος Καλλιθέας μόλις έπιαναν δουλειά το πρωί, το απόγευμα ή το
βράδυ, ένα πρόσωπο ζητούσαν να δουν. Τον οκτάχρονο Σαΐτ Χαϊντάρι, που απήχθη
από την Αλβανία για να γίνει δια της βίας παιδί των φαναριών της Αθήνας.

Σαΐτ Χαϊντάρι: πέντε ημέρες στο Τμήμα ήταν σαν στο σπίτι του

ΑΠΟ ΤΟ μεσημέρι του Σαββάτου, που ο μικρός διάβηκε φοβισμένος, βρώμικος και
πεινασμένος την είσοδο του Αστυνομικού Τμήματος της οδού Λασκαρίδου ζητώντας
προστασία, η σχέση που ανέπτυξε με το προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ. ήταν «πολυδύναμη».

Οι αστυνομικοί αναζητούσαν τον Σαΐτ και αυτός με τη σειρά του τη Σοφία, τη
μοναδική γυναίκα αστυνομικό του Τμήματος, η οποία από την πρώτη στιγμή ανέλαβε
να πλύνει, να ντύσει και να ταΐσει τον λιλιπούτειο επισκέπτη.

Ήταν απόγευμα του Σαββάτου όταν ο Σαΐτ Χαϊντάρι εμφανίστηκε στην πύλη του
Αστυνομικού Τμήματος Καλλιθέας. Έκπληκτοι οι αστυνομικοί άρχισαν σε σπαστά
ελληνικά να ακούν από τον Σαΐντ πώς βρέθηκε από τα Τίρανα στην Αθήνα. «Κάποιοι
Τσιγγάνοι από την Αλβανία τον απήγαγαν και με φορτηγό τον μετέφεραν στην Αθήνα
μέσω της Κρυσταλλοπηγής και της Θεσσαλονίκης, για να τον χρησιμοποιήσουν στην
επαιτεία», λέει η κυρία Τριμπόνια. «Μόλις τον έβαλαν στα φανάρια να δουλέψει,
αυτός πρέπει να τους ξέφυγε και ήρθε αμέσως σε εμάς».

Εκείνο το απόγευμα η κυρία Τριμπόνια ήταν αξιωματικός υπηρεσίας. «Το πρώτο
πράγμα που κάναμε ήταν να πλύνουμε και να ταΐσουμε τον Σαΐτ», προσθέτει η
αρχιφύλακας. Κουρασμένος από τις κακουχίες, ο Σαΐτ αποκοιμήθηκε αμέσως σε μία
γωνιά του Αστυνομικού Τμήματος. Ήταν τότε που ο αρχιφύλακας Προκόπης Ακρίβος
έβγαλε το σακάκι της υπηρεσιακής του στολής και σκέπασε το μικρό αλβανάκι.

Όταν ο Σαΐτ ξύπνησε, είχε χαράξει. «Τα καταστήματα ήταν κλειστά και δεν είχαμε
να του δώσουμε ένα γάλα», λέει ο κ. Ακριβός. «Τότε δώσαμε σήμα στα πληρώματα
των περιπολικών μας να σταματήσουν τα φορτηγά τροφοδοσίας της Δέλτα και της
Έβγα, που νωρίς το πρωί βγαίνουν στους δρόμους. Αυτό και έγινε. Τους ζητήσαμε
δύο μπουκάλια γάλα για τον Σαΐτ».

Από εκείνη τη στιγμή ο Σαΐτ άρχισε να αλωνίζει τους διαδρόμους των ορόφων του
κτιρίου της Αστυνομίας Καλλιθέας. Μόλις ξυπνούσε το πρωί, από τον ξενώνα του
Τμήματος εξορμούσε στους άλλους ορόφους του κτιρίου, με εξοικείωση μεγάλου
ανδρός. Η μόνη απαγόρευση κυκλοφορίας που του… επιβλήθηκε, αφορούσε τον χώρο
όπου βρίσκονταν οι κρατούμενοι. Από την Κυριακή το πρωί ο Σαΐτ πλυμένος και
ξεκούραστος, έκανε το Πολυδύναμο Καλλιθέας δεύτερο σπίτι του. Οι αστυνομικοί
του Τμήματος τον έβλεπαν να κάνει ποδήλατο στον ακάλυπτο χώρο του κτιρίου,
ζητώντας «πότε σοκολάτα και πότε σουβλάκι», όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά
και για τη Σοφία, την αρχιφύλακα του Τμήματος, που συμπάθησε περισσότερο από
όλους γιατί του έκανε όλα τα χατίρια.

Μακριά όμως από τα τέσσερα αδέλφια και τους γονείς τους, ο Σαΐτ αναζήτησε την
οικογενειακή θαλπωρή, παρότι γνώριζε ότι και αυτή είναι πληγωμένη. Οι γονείς
του είναι χωρισμένοι και δύο από τα αδέλφια του πέρασαν την Αδριατική
αναζητώντας μια θέση στον ήλιο της Ιταλίας.

Χάρη στις άμεσες ενέργειες της Ελληνικής Αστυνομίας, σε συνεργασία με την
Πρεσβεία της Αλβανίας, βρέθηκαν οι γονείς του παιδιού στην Αλβανία. Ευτυχώς ο
μικρός, όπως είπε στους αστυνομικούς, δεν κακοποιήθηκε από τους άγνωστους
απαγωγείς του. Η περιπέτεια που άρχισε πριν από πέντε ημέρες, έλαβε τέλος χθες
το μεσημέρι. Γύρω στη μία το μεσημέρι, με τη συνοδεία ανδρών της αλβανικής
πρεσβείας της ΕΛ.ΑΣ. μεταφέρθηκε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, από όπου στις
2.30 αναχώρησε για τα Τίρανα. Λίγο πριν φύγει, φρόντισε με ένα μεγάλο χαμόγελο
να ευχαριστήσει τους φίλους που απέκτησε στους κόλπους της Ελληνικής Αστυνομίας.