Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα

Σαν δύο ξένοι έμοιαζαν χθες ο Παναγιώτης και η Χριστίνα Γιαννακούδη, που
ύστερα από μήνες συναντήθηκαν στην αίθουσα του Αυτόφωρου Τριμελούς
Πλημμελειοδικείου της Αθήνας να δικαστούν για την κακοποίηση των τριών
ανήλικων παιδιών τους.

Παναγιώτης – Χριστίνα Γιαννακούδη. Οι γονείς που κατηγορούνται για την κακοποίηση των παιδιών τους, κατηγορούσαν ο ένας τον άλλον

ΟΙ δικαστές έμοιαζαν με τη σειρά τους να μην πιστεύουν στα μάτια τους. Έβλεπαν
μπροστά τους δύο κατηγορούμενους γονείς, που βρίσκονται πια σε διάσταση, να
αλληλοκατηγορούνται δημόσια θεωρώντας ο ένας υπεύθυνο τον άλλο για όσα έχουν
συμβεί, λησμονώντας πως τα παιδιά τους εξαιτίας της δικής τους συμπεριφοράς
βρέθηκαν να μένουν σε Στέγη Φιλοξενίας.

­ Χριστίνα Γιαννακούδη: Ο σύζυγός μου δεν είναι καλά. Από την ημέρα που βγήκε
από το Δρομοκαΐτειο έχει γίνει βίαιος απέναντί μου. Δεν ζω πια μαζί του και
ούτε θέλω να ξαναζήσω…

­ Παναγιώτης Γιαννακούδης: Έχω πολλά να πω. Εκείνη μένει με τον φίλο της. Θέλω
τα παιδιά μου. Να τα πάρω κοντά μου.

Οι δύο τους μοιράστηκαν το εδώλιο του κατηγορουμένου για λίγα μόνο λεπτά. Λίγα
λεπτά που ήταν αρκετά για να προσπαθήσει ο καθένας από την πλευρά του να
αποσείσει τις δικές του ευθύνες ψάχνοντας για άλλοθι. Το δικαστήριο, όμως,
ανέβαλε για άλλη μία φορά την εκδίκαση της υπόθεσης για τις 22 Ιανουαρίου
1999, προκειμένου να προσκομιστεί στη δικογραφία βεβαίωση από το Δρομοκαΐτειο,
πριν οι δικαστές αποφασίσουν εάν συντρέχουν στο πρόσωπο του κατηγορούμενου
πατέρα οι προϋποθέσεις της εφαρμογής των διατάξεων του Ποινικού Κώδικα για
μειωμένο καταλογισμό.

Οι κατηγορίες που από κοινού αντιμετωπίζουν, είναι κακοποίηση ανηλίκων και
παράνομη κατακράτηση. Τα παιδιά περιμένουν με λαχτάρα κάθε Παρασκευή να βγουν
­ έστω για λίγο ­ από τη Στέγη Φιλοξενίας και να βρεθούν κοντά στον θείο τους,
τον αδελφό της μητέρας τους, που τα κρατά κο ντά του μέχρι την Κυριακή το
βράδυ.