Έργο Γουίλαν

Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα οι Ζαχόπουλος και Σαπουντζής αποθεώθηκαν, αφού ο Πανιώνιος πέρασε στις οκτώ του Κυπέλλου Κυπελλούχων

ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1996-97 ο Πανιώνιος αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής, με
αντιπάλους τον Πύργο, τη Νάουσα, και άλλες ομάδες. Την περίοδο 1998-99 η ομάδα
της Νέας Σμύρνης προκρίθηκε στις οκτώ του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Μόλις δύο
χρόνια μετά. Τι ήταν αυτό που άλλαξε και πώς αυτή η ομάδα, από σωματείο που
έδινε τη μάχη του, για να βγει από την αφάνεια, έφθασε στα ευρωπαϊκά σαλόνια;

Δεν θα μείνουμε στα κοινά και συνήθως συχνά αναφερόμενα περί σύμπνοιας όλων
στον Πανιώνιο. Η σωστή κίνηση έγινε το καλοκαίρι από τον Λουκά Σιότροπο.

Ο πρόεδρος του Κυπελλούχου έφερε τον Ρόνι Γουίλαν στην Ελλάδα.

Άνθρωπος με τελείως διαφορετική κουλτούρα και νοοτροπία ο Ιρλανδός, έχει
κερδίσει τους πάντες στη Νέα Σμύρνη. Κάποιοι βιάστηκαν με τα αποτελέσματα των
φιλικών αγώνων του καλοκαιριού και έλεγαν ότι ο Γουίλαν δεν θα προλάβει να δει
την… παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Τώρα όλοι πίνουν νερό στο όνομά του. Ο
37χρονος τεχνικός τούς έχει κερδίσει με τη συμπεριφορά του. Παίκτες, οπαδούς, διοίκηση.

Στο ξενοδοχείο Μεριντιέν στην Κύπρο, ο Γουίλαν κάποια στιγμή είπε ότι η ομιλία
πριν το ματς θα γίνει στην αίθουσα Γκάλερι. Όταν ήρθε η ώρα, για την ομιλία,
οι παίκτες του δεν ήξεραν πού είναι η αίθουσα: «Μήν τους πεις» είπε στον
Πετρίδη (τον διερμηνέα και φίλο του) ο Γουίλαν. Οι παίκτες μαζεύτηκαν μίλησαν
έστειλαν κάποιον, έψαξε πού είναι η αίθουσα και πήγαν.

Εκεί άκουσαν τον Γουίλαν να τους λέει: «Έτσι θέλω να λειτουργείτε. Σαν
οικογένεια, τόσο μέσα στο γήπεδο, όσο και έξω απ’ αυτό. Σήμερα, μπορεί εγώ να
έχω ένα πρόβλημα με την γυναίκα μου και να χρειάζομαι βοήθεια. Αύριο θα έχει
κάποιος άλλος. Ποιός θα τον βοηθήσει; Εσείς οι ίδιοι».

Πολλά θα μπορούσαμε να γράψουμε για την εξωαγωνιστική συμπεριφορά του
Ιρλανδού. Αυτό όμως άλλαξε και το αγωνιστικό προφίλ. Οι παίκτες δεν
πανικοβάλλονται. Είδαμε, για παράδειγμα, τον Βασίλη Ιωαννίδη, που φημιζόταν
κυρίως για την ψυχή του, τώρα να ηρεμεί την ομάδα. Παίρνει την μπάλα και δεν
τη διώχνει στα τυφλά.