[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η ΙΣΤΟΡΙΑ συνήθως δεν δίνει δεύτερη ευκαιρία. Όποιος πέσει στο ποτάμι της
ήττας σπάνια μπορεί να κολυμπήσει προς τη στεριά. Φαίνεται όμως ότι ο Κ.
Σημίτης είναι ο άνθρωπος της «δεύτερης ευκαιρίας» ­ έπιασε το σωσίβιο που
άθελα πέταξαν στο ποτάμι οι «11» της «εσωκομματικής αντιπολίτευσης» και βγήκε
πάλι στην ακτή. Κι έτσι, η Ιστορία ξαναρχίζει ­ μόνο που το ποτάμι συνεχίζει
να κυλάει ορμητικά και σωσίβια δεν προσφέρονται καθημερινά…

Σήμερα, μετά την «κίνηση των “11”», ο Πρωθυπουργός έχει στα χέρια του μία
μεγάλη ευκαιρία. Εκεί που ήταν στριμωγμένος, μετά τους ατυχείς χειρισμούς του
με τον ανασχηματισμό, έχει τώρα τη δυνατότητα ­ και είναι η «δεύτερη
ευκαιρία», αφού την πρώτη την έχασε αμέσως μετά το συνέδριο ­ να γίνει ο
ηγέτης όλου του ΠΑΣΟΚ, η σχεδόν όλου, πράγμα που είναι ακριβώς το ίδιο…

Η «δεύτερη ευκαιρία» προέκυψε βεβαίως λόγω και της στάσης του ίδιου του κ.
Σημίτη ­ ο οποίος τις ώρες της κρίσης, που κατέληξε σε φιάσκο για τους
δημιουργούς της, απευθύνθηκε και βρήκε ολόπλευρη στήριξη από όλα τα στελέχη
του ΠΑΣΟΚ…

Η αξιοποίηση της «ευκαιρίας» έγκειται ακριβώς στη μονιμοποίηση αυτής της
στάσης από τον Πρωθυπουργό: είναι πλέον φανερό, ότι το πολιτικό πρόβλημα που
είχε εμφανιστεί με τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών οφειλόταν
αποκλειστικά στην κατάσταση που διαιωνίζεται μέσα στο ΠΑΣΟΚ, όπου στις
διαχωριστικές γραμμές, που δεν έπεσαν μετά το συνέδριο, έχουν προστεθεί και
άλλες ­ χωρίς κανένα ιδεολογικό υπόβαθρο…

Παράλληλα, οι περισσότεροι «κορυφαίοι» μέσα στο ΠΑΣΟΚ έχουν την αίσθηση ότι τα
όργανα συνεδριάζουν, αλλά δεν… λειτουργούν ­ εν ολίγοις, ότι δεν λαμβάνονται
εκεί οι αποφάσεις, αλλά σε «κλειστούς κύκλους» και στη συνέχεια απλώς οι ίδιοι
καλούνται να τις στηρίξουν, χωρίς αυτό να συμβαίνει, φυσικά…

Η αίσθηση ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται «αλλού» οδηγεί στη μετατροπή των
συνεδριάσεων των κορυφαίων οργάνων σε ένα ιδιότυπο θέατρο, όπου τα στελέχη
εκφράζουν μια άποψη μόνο και μόνο για να διαρρεύσει, αφού δεν νιώθουν
υπεύθυνοι ούτε για τη λήψη ούτε για την υλοποίηση της όποιας απόφασης…

Τώρα, ο Κ. Σημίτης έχει τη δυνατότητα να «κλείσει το θέατρο» και να ανοίξει το
κόμμα. Θα το κάνει;