Άλογο φορτωμένο δισ.

* Η μόνη ομάδα που έχει επιβιώσει και στα 48 χρόνια της ιστορίας των αγώνων,
έχει κατακτήσει 119 πρώτες νίκες

ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ κάνει μία βόλτα σε πίστα που φιλοξενεί γκραν πρι της Φόρμουλα 1,
θα διαπιστώσει πως όλα κινούνται χάρη στη δύναμη του δολαρίου.

Κάθε μέτρο της πίστας φέρνει τις ομάδες και τους οδηγούς κοντά στη δόξα και
στο χρήμα που απορρέει από τη διαφήμιση, τις πωλήσεις των Τ-shirts, των
καπέλων, των ρολογιών.

Η Scuderia (ομάδα) Φεράρι είναι ο ζωντανός θρύλος, που εκπροσωπεί το πάθος, το
συναίσθημα και την ταχύτητα. Η μόνη ομάδα που έχει επιβιώσει στη Φόρμουλα 1
από το 1950 που ξεκίνησαν οι αγώνες, έχει κατακτήσει τις περισσότερες καρό
σημαίες από κάθε άλλη, 119 νίκες.

Όταν ο Τζόντι Σέκτερ πήγε στη Φεράρι ένιωσε πως οδηγούσε όχι μόνο για τον
εαυτό του ή την ομάδα του, αλλά και για ολόκληρη την Ιταλία και τους φιλάθλους
της σε όλο τον κόσμο. «Ήταν ένα εκπληκτικό συναίσθημα. Οδηγώντας για τη Φεράρι
ήταν το ίδιο καλό όσο το να είσαι παγκόσμιος πρωταθλητής, γιατί γίνεσαι
επίκεντρο του ενδιαφέροντος», λέει ο Σέκτερ.

Το 1979, όμως, ήταν η τελευταία ένδοξη χρονιά για τη Φεράρι, όταν ο Σέκτερ
κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον «ομόσταυλό»
του, Ζιλ Βιλνέβ.

Τις δύο επόμενες δεκαετίες, ομάδες όπως η ΜακΛάρεν και η Γουίλιαμς κυριάρχησαν
στη Φόρμουλα 1. Η Φεράρι στην προσπάθειά της να ανακτήσει τα σκήπτρα διέθεσε
50 δισ. ετησίως την τελευταία τριετία, ενώ προσέλαβε όχι μόνο τον καλύτερο,
αλλά και τον ακριβότερο οδηγό όλων των εποχών, τον Μίχαελ Σουμάχερ, με ετήσιες
αποδοχές που φτάνουν τα 10 δισ. δραχμές!

Ακόμη και ο Σουμάχερ εντυπωσιάστηκε από το συμβόλαιό του, αλλά περισσότερο
εντυπωσιάστηκε από τον μύθο της Φεράρι.

Το να κερδίσει τον τρίτο του παγκόσμιο τίτλο δεν είναι ο μόνος του στόχος.
Αυτό που εύχεται είναι να κερδίσει τον τίτλο ως οδηγός της Φεράρι.

Ο Έντσο Φεράρι ήταν δημοσιογράφος, κατά καιρούς τραγουδούσε σε όπερα, ενώ
οδηγούσε σε αγώνες με την ομάδα της Άλφα Ρομέο. Το πραγματικό του ταλέντο,
όμως, ήταν ο σχεδιασμός αυτοκινήτων και σύντομα έκανε τα δικά του αυτοκίνητα
βασισμένα στις Άλφα. Η πρώτη πραγματική Φεράρι εμφανίστηκε το 1947, όταν ο
Έντσο Φεράρι ήταν 50 ετών. Τέσσερα χρόνια μετά πέτυχε την πρώτη του νίκη στη
Φόρμουλα 1, στο γκραν πρι του Σίλβερστοουν με οδηγό τον Φρόιλαν Γκονθάλεθ.

Καθώς η φήμη της ομάδας μεγάλωνε, σπουδαίοι οδηγοί όπως ο Φιλ Χιλ, ο Μάικ
Χόουθορν, ο Τζον Σέρτις, ο Χουάν Μανουέλ Φάντζιο και ο Νίκι Λάουντα, όπως
ακόμη οι Ασκάρι και Σέκτερ, οδήγησαν το «κόκκινο βέλος» και αναδείχτηκαν όλοι
τους παγκόσμιοι πρωταθλητές.

Τα είκοσι τελευταία χρόνια προσελήφθησαν οδηγοί της κλάσης του Μάνσελ και του
Προστ, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Ο άνθρωπος που οδηγεί με ταχύτατους ρυθμούς τη Φεράρι στην κορυφή είναι ο
Λούκα ντι Μοντετζέμολο. Οι πρώτες του κινήσεις ήταν η πρόσληψη του Μίχαελ
Σουμάχερ και του Ρος Μπράουν ως τεχνικού διευθυντή και με την εμπειρία της
κατάκτησης δύο παγκόσμιων τίτλων με την Μπενετόν.

Η πρόοδος της Φεράρι ήταν εντυπωσιακή. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως ο
Σουμάχερ εγκατέλειψε στο φετινό Πρωτάθλημα μόνο μία φορά για μηχανική βλάβη.

Τώρα όλοι αναρωτιούνται, αν ο Σουμάχερ μπορεί να μπει στο πάνθεον των μεγάλων
οδηγών που κατέκτησαν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα οδηγώντας το «κόκκινο βέλος».