Να βασανίσουμε τις αλλαγές

Οκτώ ώρες χρειάσθηκαν 77 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να αναλύσουν τις δικές τους
εκτιμήσεις για το εκλογικό αποτέλεσμα των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών
στη χθεσινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και, παράλληλα, να
διατυπώσουν την έκκλησή τους στον Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη να αναλάβει
συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για να βγει το κόμμα από τη φθίνουσα πορεία.

ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ δέκα λεπτά στον Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη να τους απαντήσει ότι
άκουσε γενικότητες και όχι συγκεκριμένες προτάσεις και πως με γενικότητες θα
μπορούσε να απαντήσει και ο ίδιος, αλλά πιστεύει ότι «όλα αυτά θέλουν κάποια
περίσκεψη». Ανέφερε ότι ο ίδιος και τα κορυφαία στελέχη του Κινήματος «έχουν
τη θέληση να υπάρξει δράση», αλλά πιστεύει ότι πρέπει «να τα βασανίσουμε τα
πράγματα» ­ φράση που επανέλαβε δυο φορές.

ΤΑ 4 ΣΗΜΕΙΑ

Τέσσερα πράγματα χαρακτήρισαν τη χθεσινή μαραθώνια συνεδρίαση της
Κοινοβουλευτικής Ομάδας, που για πρώτη φορά, και τόσο διεξοδικά, ανέλυσε ένα
θέμα ­ χθες το αποτέλεσμα των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών:

* πρώτον, η σκληρή κριτική, που πολλές φορές κινήθηκε σε οριακά
επίπεδα, των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ

* δεύτερον, η αποφυγή ουσιαστικά του Πρωθυπουργού να ανοίξει τα χαρτιά
του και να προσδιορίσει τις ενέργειες και τις κινήσεις που προτίθεται να
κάνει, υπό το βάρος της πίεσης του εκλογικού αποτελέσματος

* τρίτον, το «άδειασμα» τεσσάρων υπουργών από τον ίδιο τον Κώστα
Σημίτη, που με έμμεσο αλλά σαφέστατο τρόπο τους απέδωσε τις ευθύνες για την
σκληρή καθημερινότητα που αντιμετωπίζει ο πολίτης και εξαιτίας της οποίας
τιμώρησε με την ψήφο του την κυβέρνηση.

* τέταρτον, η επαναφορά στο προσκήνιο της πρότασης για την
ανασυγκρότηση της ηγετικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ ­ πρόταση που απέρριψε
κατηγορηματικά στη δευτερολογία του ο Πρωθυπουργός, δηλώνοντας ότι «δεν
κατάλαβε» τι εννοούσαν όσοι την διατύπωσαν.

ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ

Αργά το βράδυ έγινε γνωστό από το περιβάλλον του Πρωθυπουργού ότι ο Κώστας
Σημίτης έμεινε ικανοποιημένος από τη συζήτηση, ίσως γιατί, όπως υποστήριζαν
ορισμένα στελέχη, ανέμενε σκληρότερη κριτική για τον ίδιο και την κυβέρνηση.
Και εξηγούσαν ότι «δεν αρνείται ο Πρωθυπουργός να κάνει κάτι ή ό,τι τέλος
πάντων κρίνεται αναγκαίο, αλλά δεν είναι διατεθειμένος να υποκύψει σε πιέσεις
και να προσφύγει σε κινήσεις που έχουν τον χαρακτήρα του πυροτεχνήματος». Αυτό
που ανέφεραν συμπληρωματικά οι συνεργάτες του κ. Σημίτη ήταν ότι «όταν είναι
ώριμος ο χρόνος θα κάνει κάτι», χωρίς βεβαίως να προσδιορίζουν τι είναι αυτό…

Παρά το γεγονός ότι το περιβάλλον του κ. Σημίτη θεωρούσε περίπου «αναμενόμενη»
την κριτική, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι θα περίμενε πως ο πρώην
υπουργός Χάρης Καστανίδης, που έδωσε τον τόνο της κριτικής, ξεκινώντας μάλιστα
τις εισηγήσεις, θα του έτεινε τον δείκτη με τη φράση «έχετε προσωπικές
ευθύνες» για το εκλογικό αποτέλεσμα. Και θα τον προειδοποιούσε ότι υπάρχει
«διάχυτη λαϊκή δυσαρέσκεια».

ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ

Ίσως να ανέμενε ότι θα του ασκήσουν κριτική τα στελέχη της εσωκομματικής
αντιπολίτευσης ­ και δεν έπεσε έξω σ’ αυτό. Ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος, ο
Αναστάσης Πεπονής, ο Γιώργος Ανωμερίτης, ο Παντελής Οικονόμου, ο Γιάννης
Καψής, ο Κίμων Κουλούρης μίλησαν με σκληρές εκφράσεις για τα «πώς» και τα
«γιατί» του εκλογικού αποτελέσματος, τον χρέωσαν προσωπικά για πολλές επιλογές
­ όπως λ.χ. της Μ. Δαμανάκη στην Αθήνα ­ του ζήτησαν για μία ακόμη φορά να
ξεφύγει από τον σφιχτό εναγκαλισμό του περιβάλλοντός του, αλλά, και εδώ είναι
η έκπληξη, του πρότειναν να «γίνει ηγέτης όλου του ΠΑΣΟΚ». Να επανενώσει
δηλαδή όλο το κόμμα.

Ο Πρωθυπουργός απέφυγε επιμελώς να αναφέρει πώς πρόκειται να απαντήσει στο
αίτημα των στελεχών για αλλαγές. Στο μόνο πράγμα που ήταν σαφής ήταν ότι το
ΠΑΣΟΚ θα εξαντλήσει την 4ετία και τότε, το 2000, θα κριθεί το κυβερνητικό
έργο. Και ερμήνευσε το μήνυμα των εκλογών ως εντολή για «ούτε ένα βήμα πίσω,
ούτε ένας συμβιβασμός, ούτε μια συναλλαγή, ούτε η παραμικρή υποχώρηση στη
σύγχυση και τον λαϊκισμό της αντιπολίτευσης». Δεσμεύθηκε ότι «δεν πρόκειται να
θυσιάσουμε το συμφέρον της χώρας και του λαού στον καιροσκοπισμό των
αντιφατικών συνθημάτων μιας ετερόκλητης αντιπολίτευσης», ότι «δεν θα τινάξουμε
στον αέρα θυσίες και προσπάθειες γενεών Ελλήνων για πρόοδο και ευημερία».
Παραδέχθηκε ότι τα αποτελέσματα των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών ήταν
«κατώτερα των προσδοκιών μας» και ότι «αποτελούν μια οπισθοχώρηση των δυνάμεών
μας που οφείλει να μας προβληματίσει».

Ενδιαφέρον είχε το γεγονός ότι για πρώτη ίσως φορά επιτέθηκε με τόση
σφοδρότητα στα όσα έπραξαν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στη διάρκεια της προεκλογικής
περιόδου, τονίζοντας ότι «όλοι φανήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων». Και
σημείωσε ότι όσα έγιναν: «ήταν συνήθως αντιθέσεις προσωπικές ή ομαδοποιήσεις,
πολλές φορές ετερόκλητες, με σκοπό τη νομή της τοπικής εξουσίας. Ήταν
αντιθέσεις, έντονες μάλιστα μεταξύ βουλευτών, με αιτία την ανασφάλεια για την
επανεκλογή τους (..), αντιθέσεις που έδρασαν με καταλυτικό τρόπο στο τελικό
αποτέλεσμα». Προειδοποίησε μάλιστα με έμφαση ότι «τα φαινόμενα προσωπικών
επιλογών και ομοσπονδιοποίησης του κόμματος πρέπει να είναι, και θα είναι, η
τελευταία φορά που εμφανίζονται».

«ΑΠΟΛΟΓΙΑ»

Η κριτική του Πρωθυπουργού για τα φαινόμενα εμφύλιας διαμάχης, που πολύ
εύστοχα στην εισήγησή της η υφυπουργός Ανάπτυξης Άννα Διαμαντοπούλου τούς
απέδωσε τον τίτλο «Κράμερ εναντίον Κράμερ», προκάλεσε την απολογία αρκετών
βουλευτών ­ πολλοί από τους οποίους αναφέρονταν στο δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ» για
την υπονόμευση κυβερνητικών υποψηφίων σε 14 νομούς.

Ορισμένοι από αυτούς μάλιστα, όπως οι Ηλ. Παπαδόπουλος, Γ. Τσακλίδης, Κ.
Σφυρίου, αποδέχθηκαν στην ουσία τις «κατηγορίες» και απέδωσαν την ευθύνη στις
λανθασμένες επιλογές του Εκτελεστικού Γραφείου. Για το ίδιο θέμα ο Κ. Σημίτης
είπε ότι «η γνώμη της κοινωνίας δεν αντικατροπτίζεται στην επιλογή» και
σημείωσε ότι «χρειαζόμαστε ανανέωση στελεχών ­ υπάρχει κούραση με τα ίδια πρόσωπα».

ΠΑΡΑ το γεγονός ότι αρκετοί βουλευτές υπονόησαν την ανάγκη ανασχηματισμού της
κυβέρνησης για να αντιστραφεί το δυσμενές κλίμα από τις δημοτικές εκλογές, εν
τούτοις ο Πρωθυπουργός ήταν εκείνος που με ένα μεγάλο κομμάτι της ομιλίας του
φάνηκε να προδιέγραψε (;) την τύχη τεσσάρων υπουργών. Συγκεκριμένα, κάνοντας
μια εκτεταμένη αναφορά στο ότι δεν υπάρχουν χειροπιαστά αποτελέσματα της
πολιτικής της κυβέρνησης στην καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής του πολίτη,
ο κ. Σημίτης στην ουσία άφησε αιχμές κατά των υπουργών

* Εργασίας, Μ. Παπαϊωάννου («τα προγράμματα για την ανεργία άργησαν να
ξεκινήσουν και θα τρέχουν με κανονικούς ρυθμούς αρκετούς μήνες μετά την
εξαγγελία τους»)

* Υγείας, Κ. Γείτονα («τα νοσοκομεία είναι πολλές φορές τόπος που προκαλεί
φόβο και θυμό στον άρρωστο»)

* Δημόσιας Τάξης, Γ. Ρωμαίου («οι ελλείψεις στην αστυνόμευση δημιουργούν
ανασφάλεια στους πολίτες»)

* Μεταφορών, Τ. Μαντέλη («αλλά και η ανάγκη ακόμη καλύτερων συγκοινωνιών
συμβάλλει σε πρόσθετη δυσαρέσκεια»).

Ακόμη, ο κ. Σημίτης έκανε λόγο για τον πολίτη που «ταλαιπωρείται στις ουρές,
δεν εξυπηρετείται ή πρέπει να δώσει “φακελάκι”» και πρόσθεσε ότι «έχουμε δώσει
τροφή σε μια δικαιολογημένη κοινωνική δυσαρέσκεια». Κατά τα λοιπά ο
Πρωθυπουργός επέμεινε στην πολιτική των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων,
στήριξε το σχέδιο «Καποδίστριας» και την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και
υπογράμμισε ότι «δεν θα κάνουμε πίσω σ’ αυτές τις μεταρρυθμίσεις κι όσοι
σήμερα μας καταψήφισαν στις δημοτικές θα μας επιβραβεύσουν στις εθνικές εκλογές».