Ένας πρώην κομμουνιστής παίρνει τα ηνία στην Ιταλία

Είναι η πρώτη φορά στα χρονικά της Ιταλίας που ένας «πρώην κομμουνιστής» θα
διαβεί τις πόρτες του «παλάτσο Κίτζι», της επίσημης πρωθυπουργικής κατοικίας.
Ο Μάσιμο Ντ’ Αλέμα, όμως, κατόρθωσε να συγκεντρώσει την κοινοβουλευτική
πλειοψηφία που απαιτείτο για τον σχηματισμό κυβέρνησης, και φιλοδοξεί τώρα να
οδηγήσει τη χώρα μακριά από την πολιτική κρίση των τελευταίων ημερών.

Μάσιμο Ντ’ Αλέμα. Ενός πρώην κομμουνιστής αναλαμβάνει να βγάλει τη χώρα από την πολιτική κρίση των τελευταίων ημερών

ΩΣΤΟΣΟ, η αποστολή που αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας ο επίδοξος πρωθυπουργός
είναι κάθε άλλο παρά απλή: δεδομένης της υφής του κυβερνητικού συνασπισμού
του, ο Ντ’ Αλέμα πρέπει εφεξής να διασφαλίσει την ειρηνική συνύπαρξη ενός
«παράδοξου ζεύγους» μετριοπαθών κομμουνιστών και πρώην δεξιών, παραμένοντας
ταυτόχρονα πιστός στα αριστερά του πιστεύω. Και αυτό γιατί τα κόμματα που
συμφώνησαν να τον στηρίξουν στη Βουλή προέρχονται τόσο από τον χώρο της
Κεντροδεξιάς, όσο και της Κεντροαριστεράς: πρόκειται για τον απερχόμενο
κεντροαριστερό συνασπισμό της Ελιάς, το νεοσύστατο κόμμα των Ιταλών
Κομμουνιστών, που με επικεφαλής τον Αρμάντο Κοσούτα αποσχίσθηκε από την
Κομμουνιστική Επανίνδρυση του Μπερτινότι, και τη Δημοκρατική Ρεπουμπλικανική
Ένωση του Φραντσέσκο Κοσίγκα.

Ο ηγέτης των Δημοκρατικών της Αριστεράς, που ήταν και ο ισχυρότερος εταίρος
του πρώην κυβερνητικού συνασπισμού, κατάφερε επίσης να εξασφαλίσει τη
συμμετοχή στη νέα κυβέρνηση του Ιταλού υπουργού Οικονομίας, Κάρλο Ατζέλιο
Τσιάμπι, παρά τα προβλήματα που πρόσκαιρα προκάλεσαν κάποια κακεντρεχή σχόλια
του Κοσίγκα εναντίον του. Συγκεκριμένα, ο πρώην πρωθυπουργός είχε καταγγείλει
τον Τσιάμπι ως εχθρό των Χριστιανοδημοκρατών, με αποτέλεσμα να επισύρει την
οργισμένη αντίδραση του τελευταίου, που δήλωσε ότι θα αρνηθεί να συμμετάσχει
σε οποιαδήποτε κυβέρνηση στηρίζει ο ηγέτης της Δημοκρατικής Ένωσης. Στη
συνέχεια όμως, ο Κοσίγκα εμφανίστηκε μεταμελημένος και έφτασε μάλιστα μέχρι
του σημείου να δηλώσει πως προτίθεται να αποχωρήσει από την πολιτική σκηνή,
εάν κάτι τέτοιο θεωρηθεί απαραίτητο. «Πιστεύω όμως», επεσήμανε, «ότι αν
είμαστε ειλικρινείς όσον αφορά τις προθέσεις μας, και καθένας από εμάς
προσέξει να μην προσδώσει ιδεολογική διάσταση στη θέση του, αυτή η κυβέρνηση
θα επιβιώσει μέχρι το τέλος της θητείας της», ήτοι την άνοιξη του 2001.

ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Όσον αφορά τώρα το πρόγραμμα της νέας κυβέρνησης, ο Κοσίγκα τάχθηκε υπέρ των
ιδιωτικοποιήσεων και δήλωσε ότι «δεν αντιτίθεται επί της αρχής» στον
περιορισμό της εργάσιμης εβδομάδας σε 35 ώρες ­ ένα από τα κυριότερα αιτήματα
των κομμουνιστών. Κύριο μέλημα πάντως της νέας κυβέρνησης αναμένεται να είναι
η ψήφιση του προϋπολογισμού για το 1999. Το ιταλικό Κοινοβούλιο, πρέπει,
σύμφωνα με τον νόμο, να εγκρίνει τον προϋπολογισμό πριν από το τέλος του
έτους, προκειμένου να αποφύγει το δυσάρεστο ενδεχόμενο να ενταχθεί στην
Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση χωρίς προϋπολογισμό.

Πέραν του ­ ακανθώδους ­ αυτού ζητήματος, ο Ντ’ Αλέμα αναμένεται να
επικεντρώσει την προσοχή του στην υιοθέτηση συνταγματικών και θεσμικών
μεταρρυθμίσεων. Ο Κοσίγκα, από την πλευρά του, δήλωσε πως η κυβέρνηση Ντ’
Αλέμα είναι η μόνη κυβέρνηση, ικανή να εφαρμόσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις.

ΠΑΡΑΦΡΑΖΟΝΤΑΣ τον Λένιν, ο ηγέτης του δεξιού Πόλου για την Ελευθερία Σίλβιο
Μπερλουσκόνι είχε δηλώσει την Κυριακή ότι ο Ντ’ Αλέμα «εφαρμόζει τη μέθοδο που
ανέκαθεν χρησιμοποιούσαν οι κομμουνιστές, προκειμένου να αναρριχηθούν στην
εξουσία ­ εκμεταλλεύεται κάποιους συνοδοιπόρους, για τους οποίους η ιστορία
επιφυλάσσει τον χαρακτηρισμό “χρήσιμοι ανόητοι”».

Μία ημέρα νωρίτερα, το Βατικανό ή τουλάχιστον τμήμα της καθολικής ιεραρχίας
είχε σπεύσει να ενώσει τη φωνή του με τον πρώην πρωθυπουργό, εκφράζοντας
αγανάκτηση για τον διορισμό του Μάσιμο Ντ’ Αλέμα ως εντολοδόχου πρωθυπουργού
από τον Όσκαρ Λουίτζι Σκάλφαρο: «Πενήντα χρόνια μετά τη μνημειώδη νίκη της
ελευθερίας και την δημοκρατίας επί του κομμουνισμού», τόνιζε η εφημερίδα του
Βατικανού, «Οσερβατόρε Ρομάνο», «ο αρχηγός του κράτους ανέθεσε το έργο του
σχηματισμού κυβέρνησης σε έναν άνθρωπο από τον μηχανισμό του πρώην
Κομμουνιστικού Κόμματος, έναν πρώην γραμματέα της Κομμουνιστικής Νεολαίας».

Ο αποδέκτης της οργής του Βατικανού αρνήθηκε να σχολιάσει το σχετικό
δημοσίευμα. «Πρωταρχικό μου καθήκον», δήλωσε σαρκαστικά ο Ντ’ Αλέμα, «είναι να
εξασφαλίσω την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και όχι να εμπλακώ σε κάποιου είδους
διαμάχη με την εφημερίδα ενός φιλικού κράτους».