ΠΡΟΣΩΠΑ Ο λογοκριτής της CIA

Ο Τζων Χόλλιστερ Χέντλεϋ είναι ο λογοκριτής της CIA· ελέγχει από βιβλία
μαγειρικής έως απομνημονεύματα πρώην κατασκόπων.

Τζων Χέντλεϋ. Θέλει να τον θυμούνται όχι γι’ αυτά που «έκοψε», αλλά για όσα άφησε να περάσουν

ΤΑ ΤΡΙΑ τελευταία χρόνια ο Χέντλεϋ είναι πρόεδρος του πενταμελούς συμβουλίου
της CIA που αποφασίζει τι μπορούν και τι δεν μπορούν να δημοσιοποιήσουν για
την κεντρική υπηρεσία πληροφοριών των ΗΠΑ όλοι οι νυν και πρώην υπάλληλοί της
­ κατάσκοποι, αναλυτές ή αξιωματούχοι της. Εξήντα τεσσάρων ετών σήμερα, απέχει
τρεις μήνες από τη σύνταξη, έπειτα από 30 χρόνια στη Διεύθυνση Πληροφοριών της
υπηρεσίας. Από τη θητεία του στο συμβούλιο λογοκρισίας θέλει, λέει, να τον
θυμούνται όχι γι’ αυτά που «έκοψε», αλλά γι’ αυτά που επέτρεψε να περάσουν. Το
συμβούλιο του Χέντλεϋ ήλεγξε τα δύο τελευταία χρόνια 36.000 χειρόγραφες
σελίδες και 600 έργα με γεγονότα, μυθοπλασίες και απόψεις ­ η δουλειά του έχει
αυξηθεί κατά 43% σε σχέση με πριν από μια πενταετία. Ο Χέντλεϋ υποστηρίζει ότι
δεν ασκεί πολιτική λογοκρισία. Έδωσε την άδεια, λέει προς επίρρωσιν, να
δημοσιευθούν σφοδρές επιθέσεις κατά της CIA που ήταν εσφαλμένες ως προς τα
γεγονότα, αλλά δεν προξενούσαν ζημιά στις πηγές και τις μεθόδους της
υπηρεσίας. Αντιθέτως χρειάστηκε να απορρίψει χειρόγραφα πολύ ευνοϊκά για τη
CIA, τα οποία όμως αποκάλυπταν ευαίσθητες πληροφορίες. Ο Χέντλεϋ ήλεγξε ακόμη
κι ένα βιβλίο μαγειρικής που εξέδωσε η CIA με εξωτικές συνταγές πρακτόρων της.
«Πιστεύω πως πρέπει και μπορούμε να ανοίξουμε στον κόσμο», λέει στην
«Ουάσινγκτον Ποστ». Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο Χέντλεϋ συνέβαλε σημαντικά
προς αυτή την κατεύθυνση επιτρέποντας σε πρώην υπαλλήλους της CIA να
προχωρήσουν περισσότερο παρά ποτέ στην αποκάλυψη μυστικών επιχειρήσεών τους.
«Δεν πιστεύω πως διακινδυνεύεις την προστασία αυτού που χρειάζεται να
προστατευθεί όταν ανοίγεσαι και γίνεσαι πολύ πιο διαφανής απ’ ό,τι ήσουν,
σχετικά με το τι είδους άνθρωποι είμαστε, τι κάνουμε και πώς το κάνουμε». Θα
είχε πράγματι ενδιαφέρον να πληροφορούμαστε «τι είδους άνθρωποι ήταν, τι
έκαναν και πώς το έκαναν» οι πράκτορες της CIA σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Χιλή,
η Νικαράγουα, η Κούβα, αλλά ο Χέντλεϋ μάλλον δεν εννοεί ακριβώς αυτό.

Μολονότι είναι φανερό πως όλα αυτά γίνονται σε μια προσπάθεια εξωραϊσμού της
CIA, υπάρχουν στην υπηρεσία ορισμένοι «παραδοσιακοί», όπως τους χαρακτηρίζει η
«Ουάσινγκτον Ποστ», που θεωρούν «αιρετική» αυτή την αντιμετώπιση και
υποστηρίζουν ότι ο «καταιγισμός» των εκδόσεων από πρώην κατασκόπους θα
οδηγήσει τη CIA στην καταστροφή. Αλλά μάλλον δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν.
«Διαφωνούντες» της εταιρείας, που διεξήγαγαν δικαστικούς πολέμους με το
συμβούλιο του Χέντλεϋ για να μπορέσουν να εκδώσουν βιβλία τους, υποστηρίζουν
ότι το «άνοιγμα» της CIA είναι μόνο στα λόγια: η αμερικανική ΚΥΠ επιτίθεται
άγρια σε όποιους συγγραφείς την επικρίνουν ­ και τα δικαστήρια είθισται να την δικαιώνουν.