2.000 Έλληνες φοιτητές έτοιμοι να φύγουν από τη Σερβία

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ που βρήκαν τοιχοκολλημένη στους πίνακες πληροφοριών των σχολών
τους οι Έλληνες φοιτητές ήταν σαφής: να επικοινωνήσουν με τις ελληνικές αρχές
και να δώσουν τα στοιχεία τους. Αυτή ήταν η πρωτη οδηγία. Παράλληλα, οι αρχές
συνέστησαν σε όσους δεν έχουν κάποιο σοβαρό λόγο να παραμείνουν, να
εγκαταλείψουν τη Σερβία. Μέχρι στιγμής αυτό έχουν κάνει περίπου δύο χιλιάδες Έλληνες.
«Καλύτερα να μην καλέσετε ούτε αργότερα. Ξέρετε τι θα γίνει εδώ σε λίγο;
Πανικός. Στις πέντε το απόγευμα φεύγει το πούλμαν και τα εισιτήρια είναι ήδη
πουλημένα. Όπως και για αύριο». Ακόμη κι από το τηλέφωνο γίνεται αντιληπτό το
άγχος του κ. Βαγγέλη Φούκου, υπεύθυνου ενός από τα πρακτορεία τα οποία
εκτελούν οδικώς το δεκαοκτώ ωρών διαρκείας δρομολόγιο Βελιγραδίου – Αθήνας.
Ένας θεωρητικά ήσυχος μήνας έχει μετατραπεί σε μήνα αιχμής εξαιτίας της
απειλής βομβαρδισμών σερβικών στόχων. «Μας είπαν πως δεν συντρέχει λόγος
ανησυχίας, αλλά όσοι μπορούν καλύτερα να φύγουν» λέει ο Λεωνίδας Ζωγράφος,
φοιτητής Οδοντιατρικής στη Νις, που βρίσκεται ήδη στη Θεσσαλονίκη.
ΤΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ
Την ώρα πάντως που χώρες όπως η Γερμανία και η Βρετανία βάζουν λουκέτο στις
πρεσβείες τους «το κάνουν κυρίως για ψυχολογικό πόλεμο» λένε τα σχόλια των
κατοίκων της σερβικής πρωτεύουσσας και οι οικογένειες υπαλλήλων της
αμερικανικής πρεσβείας «φυγαδεύονται», τόσο στην ελληνική πρεσβεία, όσο και
μεταξύ των κατοίκων που επιλέγουν να μείνουν η κατάσταση αντιμετωπίζεται με ψυχραιμία.
«Είμαστε κυρίως κλεισμένοι μέσα στο σπίτι και δεν κυκλοφορούμε νύχτα. Μας
είπαν πάντως από το προξενείο, να μην ανησυχούμε. Έχουμε ήδη δώσει τα στοιχεία
μας και θα μας ειδοποιήσουν αν γίνει κάτι. Προς το παρόν η ζωή μας
συνεχίζεται, παρ’ ότι όσοι δεν είχαν ιδιαίτερη πίεση για να μείνουν έχουν ήδη φύγει».
Η Τερψιχόρη Τζούφη, φοιτήτρια στο Ιστορικό του Πανεπιστημίου της Πρίστινα,
πρωτεύουσσας του Κοσσυφοπεδίου, δεν ήταν ανάμεσα στους 22 Έλληνες που
επιβιβάστηκαν το περασμένο Σάββατο στο πούλμαν εγκαταλείποντας την περιοχή.
Προτίμησε να μείνει γιατί «χρωστάει δυο μαθήματα και μετά από πέντε χρόνια
σπουδών θέλει να πάρει το πτυχίο της». Η Τερψιχόρη ζει στην Πρίστινα και
μάλιστα τον τελευταίο μήνα μαζί της είναι η μητέρα της που ήρθε να την
επισκεφτεί. Περισσότερο φόβο τής προκαλεί το τηλέφωνο που χτυπάει στο σπίτι
της μεταφέροντας τα νέα «μέσω Ελλάδας» παρά η ίδια η κατάσταση στην πόλη.
ΣΤΗΝ ΠΡΙΣΤΙΝΑ
«Έχουμε μείνει δώδεκα δεκατρείς Έλληνες εδώ, έχουμε επαφή μεταξύ μας και αν
συμβεί κάτι που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή μας σκεφτόμαστε να πάμε στα
ξενοδοχεία με τους δημοσιογράφους. Πάντως, μέχρι στιγμής επικρατεί ηρεμία».
Στην Πρίστινα χθες υπήρχαν οι συνηθισμένες περιπολίες στους δρόμους και η
εξίσου συνηθισμένη έλλειψη τροφίμων όπως γάλα και ψωμί. «Από τον καιρό του
πολέμου όμως έχουμε συνηθίσει σ’ αυτά», λέει η εικοσιπεντάχρονη φοιτήτρια. Στο
Βελιγράδι και στη Νις η μέρα ήταν σαν όλες τις άλλες. «Αν δεν ακούς ραδιόφωνο
ή δεν βλέπεις τηλεόραση, έχεις την εντύπωση πως δεν συμβαίνει τίποτα» θα πει ο
Σταύρος, δευτεροετής φοιτητής της Ιατρικής Σχολής Βελιγραδίου. Οι κάτοικοι,
που έχουν ζήσει δυο φορές τον βομβαρδισμό της πόλης κατά τη διάρκεια του Β’
Παγκοσμίου Πολέμου διατηρούν ακόμα τις μνήμες, αλλά έχουν πλέον οπλιστεί και
με μια φαινομενική τουλάχιστον αδιαφορία. «Έχουν πάει βέβαια στο σούπερ
μάρκετ, τα ράφια έχουν αδειάσει, έχουν προμηθευτεί κεριά και είδη πρώτης
ανάγκης.
Όμως κανείς δε θα δει πανικό».
Στην πόλη του Μιλόσεβιτς ζουν περίπου 3.000 Έλληνες, εκ των οποίων η
συντριπτικη πλειονότητα είναι φοιτητές. Ο πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων «Ρήγας
Φεραίος» Διογένης Βαλαβανίδης, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Βελιγράδι,
μιλάει για λογαριασμό των μόνιμων κατοίκων. «Παρακολουθούμε με ανησυχία όσα
γίνονται τις τελευταίες ημέρες και κυρίως το ενδεχόμενο να αποφασιστεί η χρήση
βίας, κάτι που βέβαια καταδικάζουμε. Οι διαπραγματεύσεις προς το παρόν
συνεχίζονται και εμείς περιμένουμε».
Κάποιες αεροπορικές εταιρείες, όπως η Λουφτχάνσα, η Μπρίτις Αίργουεϊς, η
Όστριαν Αίρλανς έχουν ήδη σταματήσει να εκτελούν τακτικά δρομολόγια. Όχι όμως
και η Ολυμπιακή. «Οι περισσότεροι πάντως που φεύγουν αναχωρούν με τα πούλμαν
και ελάχιστοι με αεροπλάνο».













