[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ της Αθήνας έχει γεμίσει από τεράστιες αφίσες και πληρωμένες έγχρωμες
και φωτεινές διαφημίσεις υποψηφίων δημάρχων και δημοτικών συμβούλων, ακόμη και
στις στάσεις λεωφορείων!

Σε πολλές περιπτώσεις οι διαφημίσεις των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων
ξεπερνάνε σε αριθμό και κυρίως σε κόστος ακόμη και εκείνες των υποψηφίων δημάρχων.

Και τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι πολλά. «Πόθεν έσχον» όλοι αυτοί οι
υποψήφιοι; Και, κυρίως, δεν πρέπει να γνωρίζουν οι ψηφοφόροι;

Γιατί αυτός ο έλεγχος γίνεται ­ έστω και με τον γνωστό και αναποτελεσματικό
τρόπο ­ για τους υποψηφίους βουλευτές και όχι για τους υποψηφίους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης;

Γιατί να μην υπάρχει ένα ανώτατο οικονομικό πλαφόν, όπως γίνεται στις
βουλευτικές εκλογές; Και, αλήθεια, γιατί ­ σε τι προσδοκούν ­ υποψήφιοι
δημοτικοί σύμβουλοι, οι οποίοι ξοδεύουν τεράστια χρηματικά ποσά;

Υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα. Η μεγάλη παράδοση της χώρας μας ­ ακόμη και στα
χρόνια της τουρκικής ή της γερμανικής κατοχής ­ στον θεσμό της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης δεν επέτρεψε ποτέ τέτοιες… παρεκτροπές. Οι τοπικοί άρχοντες
συνδέονται άμεσα με τα προβλήματα της πόλης τους και του απλού πολίτη, τις
περισσότερες φορές ανεξαρτήτως κομματικής τους προέλευσης. Και ο κόσμος δεν
είχε συνηθίσει να εμπλέκονται οι εκλεγμένοι του σε μεγάλες «δουλειές – μπίζνες».

Δεν είναι, λοιπόν, ένα σοβαρό θέμα που πρέπει να απασχολήσει τη Βουλή, την
κυβέρνηση και τα κόμματα, έπειτα από τις εκλογές, έστω και αν δεν τα
απασχόλησε μέχρι σήμερα; Δεν πρέπει κάποτε να μπει ένας έλεγχος; Και, κάποτε,
δεν πρέπει να συζητήσει σοβαρά η Βουλή όλο το πλέγμα του νομοθετικού πλαισίου
που αφορά και στο εκλογικό σύστημα των δημοτικών εκλογών;

Εάν και στις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση υιοθετηθούν παρόμοιες
μέθοδοι, όπως και στις βουλευτικές εκλογές… Εάν οι πολυδάπανες προεκλογικές
καμπάνιες των βουλευτικών εκλογών βρουν… άξιους μιμητές και στις δημοτικές –
νομαρχιακές εκλογές, τότε υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για τη νόθευση της λαϊκής
θέλησης. Δεν θα βρίσκεις άξιο δήμαρχο να κάνεις το παράπονό σου!