Μετέωρος ο Πρόντι

Αβέβαιο διαγράφεται το μέλλον τις ιταλικής κυβέρνησης μετά τη χθεσινή απόφαση
των κομμουνιστών να καταψηφίσουν τον προϋπολογισμό του 1999 και να αποσύρουν
την υποστήριξή τους από τον Ρομάνο Πρόντι. Οι πλέον απαισιόδοξες προβλέψεις
θέλουν τον κυβερνητικό συνασπισμό να καταρρέει. Όπως επισημαίνουν, ωστόσο,
αρκετοί πολιτικοί παρατηρητές, τίποτα δεν έχει ακόμα οριστικά κριθεί στη
γείτονα χώρα.

Φάουστο Μπερτινότι. Στην τελευταία του μάχη, ο «κύριος Νιέτ» της ιταλικής πολιτικής βρίσκεται αντιμέτωπος με μεγάλη μερίδα του κόμματός του

ΔΕΔΟΜΕΝΗΣ άλλωστε της ιδιαίτερης υφής του πολιτικού σκηνικού της Ιταλίας,
κανένα σενάριο δεν μπορεί να αποκλειστεί. Γεγονός παραμένει όμως ότι η απόφαση
του Κόμματος της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης να άρει την υποστήριξή του προς
την κυβέρνηση, στερεί τον πρωθυπουργό της χώρας από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Η πρόταση καταψήφισης του προϋπολογισμού υποβλήθηκε από τον γενικό γραμματέα
της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, Φάουστο Μπερτινότι και έγινε δεκτή, με 188
ψήφους υπέρ και 112 κατά, από την πολιτική επιτροπή του κόμματος.

Λίγο αργότερα, οι μετριοπαθείς βουλευτές της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, που
υποστηρίζουν τον πρόεδρο Αρμάντο Κοσούτα, εξέφρασαν ανοικτά τη διαφωνία τους
προς την πρόταση του Μπερτινότι. Δήλωσαν, όμως, ότι θα συμμορφωθούν με την
απόφαση της πολιτικής επιτροπής. Διότι, όπως επεσήμανε χθες ο Νέριο Νέζι, «το
κόμμα της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης διέπεται πάντα από την αρχή της πειθαρχίας».

ΕΙΡΩΝΕΙΑ

Η ειρωνεία είναι ότι ο προϋπολογισμός του 1999, ο οποίος υπεβλήθη στην ιταλική
Βουλή την περασμένη Πέμπτη από τον υπουργό Οικονομικών, Κάρλο Ατζέλιο Τσιάμπι,
προβλέπει λιγότερες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες από ό,τι τα τρία τελευταία
χρόνια. Ο Μπερτινότι, όμως, γνωστός και ως ο «κύριος Νιετ» της ιταλικής
πολιτικής, θεώρησε ότι δεν αποτελεί δείγμα μιας επαρκούς στροφής της
κυβέρνησης προς την Αριστερά.

Και παρά την αντίδραση του Κοσούτα, που προειδοποίησε τους βουλευτές του ότι η
άρση της υποστήριξης προς τον κυβερνητικό συνασπισμό θα στερήσει το κόμμα από
τη δυνατότητα επηρεασμού της κυβερνητικής πολιτικής με βάση το συμφέρον των
ψηφοφόρων του, κατάφερε να πάρει με το μέρος του την πλειοψηφία των μελών της
πολιτικής επιτροπής της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης.

ΣΕΝΑΡΙΑ

Ποια είναι όμως τα πιθανά σενάρια από εδώ και πέρα; Υπάρχει η πιθανότητα να
υποβάλει ο Πρόντι άμεσα την παραίτησή του στον πρόεδρο της χώρας, Όσκαρ
Λουίτζι Σκάλφαρο. Πιο πιθανό, όμως, είναι να ζητήσει πρώτα, μέσα στην επόμενη
εβδομάδα, την υπερψήφιση του προϋπολογισμού από τη Βουλή. Αν οι βουλευτές της
Κομμουνιστικής Επανίδρυσης εμμείνουν στην απόφασή τους και τον καταψηφίσουν,
τότε ο Πρόντι θα είναι πλέον υποχρεωμένος να υποβάλει την παραίτησή του. Στη συνέχεια:

­ Ο Σκάλφαρο μπορεί να κάνει δεκτή την παραίτηση αυτή, να κηρύξει τη διάλυσή
της Βουλής και να προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Θα πρέπει όμως να το κάνει πριν
από τις 28 Νοεμβρίου, έξι μήνες δηλαδή πριν από την πραγματοποίηση των
προγραμματισμένων προεδρικών εκλογών, περίοδο κατά την οποία απαγορεύεται η
διάλυση της Βουλής.

­ Ο Σκάλφαρο, και αυτό είναι το πιο πιθανό, μπορεί να ζητήσει από τον Πρόντι
να προσπαθήσει ακόμα μία φορά να κερδίσει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Εάν
ο Πρόντι κατορθώσει να καταλήξει σε κάποιου είδους συμφωνία με την
Κομμουνιστική Επανίδρυση ­ όπως άλλωστε έγινε σε ανάλογη περίπτωση και πριν
από ένα χρόνο ­ θα διατηρήσει την πλειοψηφία. Αν όχι, μπορεί να επιδιώξει
συμμαχία με κάποιο άλλο κόμμα.

­ Ο Σκάλφαρο μπορεί τότε να ζητήσει από τον Πρόντι να σχηματίσει μια νέα
κυβέρνηση, προκειμένου να αποφευχθούν οι πρόωρες εκλογές. Ο Πρόντι, όμως, έχει
δηλώσει ότι δεν θα δεχτεί να κυβερνήσει με την υποστήριξη κάποιου άλλου κόμματος.

­ Ο Σκάλφαρο μπορεί λοιπόν να ζητήσει από κάποιον άλλο πολιτικό ηγέτη να
σχηματίσει νέα κυβέρνηση, όπως τον Μάσιμο Ντ’ Αλέμα, πρόεδρο του μεγαλύτερου
κυβερνητικού εταίρου, των Δημοκρατών της Αριστεράς.

­ Ο Σκάλφαρο μπορεί τέλος, έχοντας συμβουλευθεί όλες τις πολιτικές δυνάμεις,
να ζητήσει από κάποιον να σχηματίσει μία υπηρεσιακή, τεχνοκρατική κυβέρνηση,
για τη μεταβατική περίοδο των έξι μηνών, κατά τη διάρκεια της οποίας δεν
μπορεί να διαλυθεί η Βουλή. Σε περίπτωση που τα πράγματα φτάσουν σε αυτό το
σημείο, επικρατέστερος για το ρόλο φέρεται ο σημερινός υπουργός Οικονομικών,
Κάρλο Ατζέλιο Τσιάμπι.