ΠΡΟΣΩΠΑ Η «παραλυτική μετριότητα»

Στα 71 χρόνια του, ο Γκύντερ Γκρας κάνει για μία ακόμη φορά προεκλογική
εκστρατεία υπέρ της γερμανικής Αριστεράς.

Γκύντερ Γκρας. Θέλει να βάλει τον Κολ στο «μουσείο της Ιστορίας»

Η πρώτη ήταν στη δεκαετία του ’60, όταν ο συγγραφέας του «Ταμπούρλου»
περιόδευε ανά την τότε Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, για να στηρίξει
την προσπάθεια του φίλου του Βίλλυ Μπραντ να εκλεγεί στην καγκελαρία. Τότε
σοσιαλδημοκράτες και διανοούμενοι ήταν ένα πράγμα. Τώρα υποψήφιος των
σοσιαλδημοκρατών είναι ο Γκέρχαρντ Σρέντερ και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το
SPD, έχει στραφεί προς τα δεξιά. Ο Γκρας επέστρεψε την κομματική ταυτότητά του
το 1992, όταν το κόμμα του δέχθηκε να τροποποιηθεί το Σύνταγμα, ώστε να
περιοριστεί το δικαίωμα του ασύλου. Τώρα θέλει όμως να δώσει κι αυτός ένα
χέρι: «Πρέπει να βάλουμε στο μουσείο της Ιστορίας αυτόν τον κολοσσό που επί 16
χρόνια συνήθισε τη χώρα και τους ανθρώπους σε μια παραλυτική μετριότητα»,
τονίζει ο συγγραφέας αναφερόμενος στον Κολ και προτείνει στους ψηφοφόρους να
«χειραγωγήσουν» το εκλογικό σύστημα, το οποίο τους δίνει δύο ψήφους. Την
πρώτη, που εκλέγει τον βουλευτή κάθε περιφέρειας, ο Γκρας θα την ρίξει στο SPD
«επειδή είμαι σοσιαλδημοκράτης». Τη δεύτερη, την αποφασιστική, η οποία
καθορίζει τον αριθμό των εδρών που παίρνει κάθε κόμμα στην Μπούντεσταγκ, θα
την ρίξει στους Πράσινους «επειδή ο σεβασμός μου, κι ακόμη περισσότερο η
συμπάθειά μου κλίνει προς αυτούς».

Ο συγγραφέας περιόδευσε στην πρώην Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία και μίλησε
στις πόλεις Σβέριν, Λειψία, Ιένα, Βαϊμάρη και Έρφουρτ. Τα θέματά του ήταν
τρία: η ανάγκη για ένα νέο Σύνταγμα που θα σφραγίσει δημοκρατικά τη γερμανική
ενοποίηση· η ανάγκη να σταματήσει «η τρέλα των εξοπλισμών» και να απαγορευθεί
το εμπόριο όπλων· και η ανάγκη να γίνει και πάλι η Γερμανία μια «φιλόξενη
χώρα», με πιο γενναιόδωρους κανονισμούς χορήγησης ασύλου και χωρίς
«στρατόπεδα» προσφύγων εν αναμονή απελάσεως. Αν ο Ιησούς εμφανιζόταν σήμερα
στη Γερμανία, λέει ο Γκρας επαναλαμβάνοντας ένα σύνθημα των Πρασίνων, δεν θα
του έδιναν άσυλο.

Ο Γκύντερ Γκρας έχει χαρακτηρίσει από το 1990 τη γερμανική ενοποίηση «άνσλους»
­ χρησιμοποιώντας τον όρο για την προσάρτηση της Αυστρίας από τον Χίτλερ. Ο
Κολ, τόνισε την περασμένη εβδομάδα στο Έρφουρτ, δημιούργησε μια «νέα διαίρεση»
με το να επεκτείνει απλώς το Σύνταγμα της ΟΔΓ σε ολόκληρη τη Γερμανία αντί να
συντάξει ένα νέο. Το γερμανικό μάρκο «αντικατέστησε κάθε πολιτική σκέψη».
«Ουδέποτε μετά την πτώση του τείχους οι Ανατολικογερμανοί πολίτες μπόρεσαν να
μιλήσουν ισότιμα και ακόμη λιγότερο να αποφασίσουν για την τύχη τους», τόνισε
καταχειροκροτούμενος. Μόνον όταν αναφέρθηκε στο θέμα του ασύλου δεν συνάντησε
ανταπόκριση: «τα ψέματα του Κολ» για «ανθισμένα τοπία» μετά την ενοποίηση,
εξήγησε, ενίσχυσαν την ξενοφοβία στα νέα ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας.