30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αμαλιάδα το 1953, φθινόπωρο στο λιοστάσι.

ΘΥΜΑΤΑΙ ΜΕ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ: Τα χρόνια της ξεγνοιασιάς.

ΠΡΙΝ ΓΙΝΕΙ ΓΝΩΣΤΟΣ: Δούλευε το ίδιο, για τους ίδιους στόχους.

ΤΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΖΕΙ: Η συλλογικότητα στη δράση.

ΤΟΝ ΕΝΟΧΛΕΙ: Ο καιροσκοπισμός.

ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ: Με την οικογένειά του.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Πάντα και για όλα.

Μην πυροβολεί-τε τον πιανίστα, λέει ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ κ. Γιάννης
Κουτσούκος στους καταταλαιπωρη-μένους από τις συναλλαγές τους με το Δημόσιο
πολίτες. Ο πρόεδρος της ανώτατης δημοσιοϋπαλληλι-κής οργάνωσης τάσσεται υπέρ
της ενοποίησης της ΓΣΕΕ με την ΑΔΕΔΥ και υποστηρίζει ότι η μονιμότητα των
δημοσίων υπαλλήλων είναι εγγύηση της νομιμότητας και πρέπει να ενισχυθεί με αξιοκρατία.

ΕΡ.: Ενοποίηση ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Μπορεί να περπατήσει;

ΑΠ.: Επιβάλλεται όσο ποτέ.

ΕΡ.: Είναι έτοιμο το συνδικαλιστικό κίνημα για μια τέτοια αλλαγή;

ΑΠ.: Πιστεύω πως ναι.

ΕΡ.: Οι εργαζόμενοι εκτιμούν ότι οι καρέκλες δύσκολα εγκαταλείπονται;

ΑΠ.: Δυστυχώς, ισχύει από αρχαιοτάτων χρόνων.

ΕΡ.: Η εκτίμηση είναι ότι οι συνδικαλιστές χρησιμοποιούν τα συνδικάτα για
προσωπικές και πολιτικές επιδιώξεις;

ΑΠ.: Ευτυχώς που οι εργαζόμενοι ελέγχουν και κρίνουν με δημοκρατικές
διαδικασίες τις ηγεσίες τους.

ΕΡ.: Εσείς σκοπεύετε να… εκτεθείτε;

ΑΠ.: Ακόμη πιο πολύ.

ΕΡ.: Όσοι συνδικαλιστές έγιναν βουλευτές πιστεύετε ότι προασπίζουν τα
συμφέροντα των εργαζομένων;

ΑΠ.: Περισσότερο από ό,τι ορισμένοι άλλοι άκαπνοι.

ΕΡ.: Μετά την ΑΔΕΔΥ τι θα κάνετε;

ΑΠ.: Πολλά.

ΕΡ.: Ο συνδικαλισμός σήμερα;

ΑΠ.: Πολύ δύσκολη υπόθεση, μονόδρομος για τους εργαζομένους.

ΕΡ.: Η γνώμη των πολιτών για τους δημοσίους υπαλλήλους;

ΑΠ.: Ανάλογη με τα προβλήματα των δημοσίων υπηρεσιών αλλά και τη συμπεριφορά τους.

ΕΡ.: Η γνώμη των δημοσίων υπαλλήλων για τους συναλλασσόμενους;

ΑΠ.: Αμοιβαία τα αισθήματα.

ΕΡ.: Δημόσια διοίκηση;

ΑΠ.: Υπονομευμένη, χρειάζεται αλλαγή και υπεράσπιση.

ΕΡ.: Η θέση του δημοσίου υπαλλήλου στην κοινωνία μας;. ΑΠ.: Αφάνταστα δύσκολη.

ΕΡ.: Η πορεία του κυβερνητικού έργου;

ΑΠ.: Βαδίζει σε εύθραυστη κοινωνική ισορροπία.

ΕΡ.: Η δραστηριότητα του υπουργείου Εσωτερικών – Δημ. Διοίκησης και Αποκέντρωσης;

ΑΠ.: Στην κατεύθυνση της οικοδόμησης του νέου διοικητικού μοντέλου της χώρας.

ΕΡ.: Συλλογικές διαπραγματεύσεις στο Δημόσιο;

ΑΠ.: Υπάρχει επιτέλους νομοσχέδιο που πρέπει να βελτιωθεί και να ψηφιστεί.

ΕΡ.: Τι θα γίνει επιτέλους με τον δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα;

ΑΠ.: Μπορεί και με τις προτάσεις μας να προχωρήσει.

ΕΡ.: Ο μέσος μισθός ενός δημοσίου υπαλλήλου;

ΑΠ.: 280.000 δρχ. μεικτά και 200.000 δρχ. περίπου καθαρά.

ΕΡ.: Έχετε μετανιώσει με την επιλογή σας να είστε συνδικαλιστής;

ΑΠ.: Όχι, αφού ακόμα μπορώ να αγωνίζομαι για ισότητα, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη.

ΕΡ.: Τι σας ρωτούν στον δρόμο;

ΑΠ.: Κυρίως με αγωνία για το πού πάμε, πού μπορούν να βρουν δουλειά, τι
γίνεται με το ασφαλιστικό.

ΕΡ.: Κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο;

ΑΠ.: Η μονιμότητα είναι εγγύηση της νομιμότητας και πρέπει να ενισχυθεί με αξιοκρατία.

ΕΡ.: Η γνώμη σας για το ρουσφέτι;

ΑΠ.: Απαιτείται ρήξη σε όλα τα επίπεδα μέσα από αδιάβλητες και ελεγχόμενες
θεσμικές λειτουργίες.

ΕΡ.: Γίνονται σήμερα διορισμοί από το «παράθυρο»;

ΑΠ.: Ο Ν. 2190 δεν αφήνει περιθώρια εκεί όπου εφαρμόζεται.

ΕΡ.: Αλέκος Παπαδόπουλος;

ΑΠ.: Μιλάει με ειλικρίνεια.

ΕΡ.: Νίκος Χριστοδουλάκης;

ΑΠ.: Σε πολύ δύσκολο και αντιπαθή ρόλο.

ΕΡ.: Το ΠΑΣΟΚ σήμερα;

ΑΠ.: Βλέπει το μέλλον.

ΕΡ.: Ποιο είναι το πιο παράξενο αίτημα που σας έχουν υποβάλει;

ΑΠ.: Να τους προσλάβει η ΑΔΕΔΥ.

ΕΡ.: Το ασφαλιστικό των δημοσίων υπαλλήλων;

ΑΠ.: Με πολλά προβλήματα.

ΕΡ.: Είστε ικανοποιημένος από τη δράση της ΑΔΕΔΥ;

ΑΠ.: Ναι από την προσπάθεια, όχι από το αποτέλεσμα.

ΕΡ.: Ένα μεγάλο λάθος που δεν συγχωρείτε στον εαυτό σας;

ΑΠ.: Δεν το έχω κάνει ακόμη.

ΕΡ.: Τι έχετε να πείτε στους πολίτες;

ΑΠ.: Το γνωστό «μην πυροβολείτε τον πιανίστα».