ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Δείτε και πίσω από τον καθρέφτη

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ… πράγματι τη «σοβαρότητα» του προβλήματος των κατοίκων περιοχής
των βορείων προαστίων. «Έρχονται», λένε, «πολλοί Αθηναίοι και ψωνίζουν από τα
μαγαζιά μας, με αποτέλεσμα εμείς να μη βρίσκουμε να παρκάρουμε. Δεν μπορούμε
να απολαύσουμε την αγορά μας». Ένα δεύτερο, εξαιρετικά σοβαρό για τους
κατοίκους πρόβλημα, είναι το γεγονός ότι οι δήμοι τους δεν έχουν λεφτά. Κι όσα
έχουν που τα χρησιμοποιούν; Μα, στους ιδιωτικούς αστυνομικούς που περιπολούν
τις νύχτες και προστατεύουν τις βίλες της περιοχής.

Άντε τώρα, εμείς, δημοσιογράφοι, εκκολαπτόμενοι και μη, που κινούμαστε και σε
άλλες περιοχές για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, να τους μιλήσουμε για τη διανομή
φαγητού σε απόρους από εθελοντές της Εκκλησίας. Για την ανυπαρξία κέντρων
άθλησης, όχι σε μακρινούς, αλλά σε όμορους δήμους.

Για τα ΚΑΠΗ που σφύζουν από μοναχικούς ανθρώπους. Για τα σκουπίδια, που
απειλούν καθημερινά την υγεία. Για τα σπίτια που καίγονται, αφού τα
πυροσβεστικά δεν μπορούν να πλησιάσουν τις εστίες. Για τα παιδιά που
παρακολουθούν μαθήματα ξένων γλωσσών, θέατρο και μουσική δωρεάν σε προγράμματα
των δήμων. Για τα σχολεία χωρίς αυλή ­ ευτυχώς που κάθε τέσσερα χρόνια
γίνονται δημοτικές εκλογές και ορισμένα βάφονται. Για τη ρύπανση της
ατμόσφαιρας από τη διπλανή φάμπρικα. Για τα δημοτικά ιατρεία που όλο
στελεχώνονται κι όλο ελλείψεις έχουν.

Για κάποιους η δημοτική συγκοινωνία είναι ανάγκη. Για άλλους ενόχληση. Και
βρίσκονται τόσο κοντά.