Όλα παίζονται για τον Κλίντον

Οι δημοσιογράφοι που ακολούθησαν τον κ. Κλίντον στο ταξίδι του στη Ρωσία και
την Ιρλανδία μιλούν για έναν διαφορετικό άνθρωπο. Αυτός που πάντοτε ήταν
γελαστός, ευδιάθετος και ανοιχτός, τώρα ήταν δύσθυμος, χαμένος στις σκέψεις
του, με μαύρες σακούλες κάτω από τα μάτια του…

ΕΙΝΑΙ ίσως η πρώτη φορά που ο κ. Κλίντον ­ ο οποίος από αουτσάιντερ των
Δημοκρατικών εξελέγη δύο συνεχόμενες φορές πρόεδρος των ΗΠΑ ­ αντιλαμβάνεται
πως ίσως να μετράει μέρες στον Λευκό Οίκο.

Οι συνθήκες για τον πρόεδρο Κλίντον έχουν γίνει αφόρητες, καθώς τα τελευταία
24ωρα ακόμη και βουλευτές του κόμματός του καταδικάζουν δημοσίως τη στάση του
στην υπόθεση Λιουίνσκι και ζητούν ανοιχτά είτε την παραίτησή του είτε την
έναρξη της διαδικασίας απόλυσής του από την προεδρία.

Αλλά και οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος που δεν προχωρούν σε δηλώσεις,
φοβούνται ότι ενδεχόμενη διαπόμπευση του προέδρου Κλίντον μέσω μιας δημόσιας
ακροαματικής διαδικασίας για το σέξγκεϊτ μπορεί να οδηγήσει στην καταβαράθρωση
ολόκληρου του Δημοκρατικού Κόμματος.

Όχι μόνο στις εκλογές του Νοεμβρίου για το Κογκρέσο, αλλά και στις προεδρικές
εκλογές του 2000.

ΗΡΩΙΚΗ ΕΞΟΔΟΣ;

Το κύριο πρόβλημα των Δημοκρατικών είναι ότι ακόμη και αν «έπειθαν» τον
πρόεδρο Κλίντον να προχωρήσει σε μιαν ηρωική έξοδο πριν από το τέλος της
θητείας του, για το καλό του κόμματος ­ όπως έκανε ο Ρίτσαρντ Νίξον το 1975,
όταν ήταν πλέον βέβαιος για την τελική απόλυσή του ­, τα πράγματα θα
εξακολουθούσαν να είναι δύσκολα.

Κι αυτό διότι και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Αλ Γκορ φαίνεται πως θα αντιμετωπίσει
σύντομα ειδικό ανακριτή, λόγω των καταγγελιών ότι σημαντικά ποσά που
προορίζονταν για το ταμείο του κόμματος τελικά κατέληξαν να δαπανηθούν για την
προεκλογική εκστρατεία του αντιπροέδρου, το 1996. Καταγγελίες που αν
αποδειχθεί ότι δεν είναι αβάσιμες, θα οδηγήσουν και τον αντιπρόεδρο σε μια
μακρά δικαστική περιπέτεια με σημαντικό πολιτικό κόστος για το κυβερνών κόμμα.

Με άλλα λόγια, ακόμη και αν η υπόθεση σέξγκεϊτ έφευγε ως διά μαγείας από τη
μέση, είναι μάλλον αμφίβολο κατά πόσον ο κ. Γκορ θα κατάφερνε να βγει αλώβητος
από την ιστορία με τις προεκλογικές του δαπάνες, ώστε να έχει σοβαρές
πιθανότητες να διεκδικήσει την προεδρία στις επόμενες εκλογές.

ΔΙΧΑΣΜΕΝΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑ

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα λοιπόν για τους Δημοκρατικούς, οι οποίοι ωστόσο
παραμένουν διχασμένοι για το αν το ψέμα που είπε ­ αν και είχε δώσει όρκο ­ ο
πρόεδρος Κλίντον για τη σχέση του με την κυρία Λιουίνσκι θα πρέπει να επισύρει
την εσχάτη των ποινών.

«Δεν διώχνεις τον πρόεδρο των ΗΠΑ επειδή είπε ψέματα στον αμερικανικό λαό για
την προσωπική του ζωή» είναι το κύριο επιχείρημα των υποστηρικτών του κ.
Κλίντον που προτείνουν την απλή επίπληξη του προέδρου από το Κογκρέσο.

Ήδη πάντως νομικοί επιστήμονες που μιλούν καθημερινά στα μέσα ενημέρωσης στην
Ουάσιγκτον επιχειρούν να ερμηνεύσουν τις προθέσεις των συντακτών του
αμερικανικού συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο ένας πρόεδρος προτείνεται για
καθαίρεση εάν έχει διαπράξει «σοβαρά αδικήματα και πταίσματα».

ΠΙΠΕΡΑΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ερμηνεία που απασχολεί επισήμως από χθες κιόλας την Επιτροπή Δικαστικών
Υποθέσεων και το Κογκρέσο, μετά την αιφνιδιαστική κατάθεση του πολυσέλιδου
πορίσματος του ανακριτή Κεν Σταρ. Πόρισμα το οποίο, σύμφωνα με τις υπάρχουσες
πληροφορίες, περιλαμβάνει πολλές… πιπεράτες λεπτομέρειες για τις τετ α τετ
συναντήσεις του κ. Κλίντον με τη Μόνικα Λιουίνσκι και κατηγορεί τον κ. Κλίντον
για ψευδορκία, παρακώλυση δικαιοσύνης και κατάχρηση εξουσίας.

Πάντως η κοινή γνώμη συνεχίζει να μη θέλει την απομάκρυνση του κ. Κλίντον, ο
οποίος έχει ποσοστό αποδοχής για τη δουλειά του που φτάνει το 56%. Ποσοστό
αποδοχής που πέφτει στο 26% (πτώση 19 ποσοστιαίων μονάδων από την ημέρα που
παραδέχτηκε τη σχέση του με την κυρία Λιουίνσκι), όταν οι ερωτώντες ζητούν να
εκφράσουν γνώμη για τον άνθρωπο Μπιλ Κλίντον.

Η συνεχιζόμενη αυτή πολιτική στήριξη του προέδρου από την πλειονότητα της
κοινής γνώμης είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο οι σύμβουλοι του
προέδρου τού προτείνουν να μην παραδώσει τα όπλα και να πολεμήσει με νύχια και
με δόντια τις κατηγορίες εναντίον του.

Οι ίδιοι σύμβουλοι μάλιστα πιέζουν τη Χίλαρι Κλίντον να δηλώσει δημοσίως ότι
συγχώρεσε τον σύζυγό της για τη σχέση του με τη Λιουίνσκι, τονίζοντας ότι το
ζήτημα είναι προσωπικό και όχι πολιτικό.

ΥΣΤΑΤΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ

Ο πρόεδρος Κλίντον αντιλαμβάνεται πλέον ότι η τύχη του βρίσκεται στα χέρια του
Κογκρέσου και κάνει στο παρά πέντε προσπάθειες να συσπειρώσει τους
Δημοκρατικούς. Συναντήθηκε τις δύο τελευταίες ημέρες με την ηγεσία των
Δημοκρατικών στη Βουλή και με τους γερουσιαστές του Δημοκρατικού Κόμματος,
ζητώντας και πάλι συγγνώμη, υποσχόμενος ότι θα κάνει το παν για να επανακτήσει
την εμπιστοσύνη του αμερικανικού λαού.

Όπως και να ‘χει το πράγμα, ο μεγάλος χαμένος αυτής της υπόθεσης που έχει στο
επίκεντρο τη σχέση Κλίντον – Λιουίνσκι είναι το Δημοκρατικό Κόμμα. Οι
Ρεπουμπλικανοί προηγούνται στις δημοσκοπήσεις από 7 έως 13 ποσοστιαίες
μονάδες, τα θέματα ηθικής αποτελούν το κύριο ζήτημα της προεκλογικής ατζέντας
εν όψει των εκλογών του Νοεμβρίου, ενώ η απογοήτευση από τη στάση του κ.
Κλίντον θα οδηγήσει σε μεγάλη αποχή των ψηφοφόρων του κόμματος στις εκλογές.

Στόχος της αντιπολίτευσης είναι τώρα να εκμεταλλευτεί στο έπακρον το σέξγκεϊτ,
για να αποκτήσει τη μεγαλύτερη δυνατόν πλειοψηφία στη Βουλή και τη Γερουσία,
ώστε να ελέγχει απόλυτα τη νομοθετική εξουσία της χώρας. Το κακό είναι ότι ο
κ. Κλίντον με την έως τώρα στάση του δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να βοηθάει
τους Ρεπουμπλικανούς στο συνταγματικό αυτό… πραξικόπημα.

Κεν Σταρ

1. Ο ΕΙΔΙΚΟΣ ανακριτής (Κεν Σταρ) παραδίδει σφραγισμένο το πόρισμά του (425
σελίδων) στην Επιτροπή Δικαστικών Υποθέσεων της Βουλής, αναφέροντας αναλυτικά
τα αδικήματα στα οποία υπέπεσε ο πρόεδρος, τα οποία θα πρέπει να επισύρουν
κατά τη γνώμη του την ποινή της απόλυσης. (Το πόρισμα αναμένεται έπειτα από
απόφαση της Βουλής να δοθεί ολόκληρο στη δημοσιότητα σήμερα, ενώ μυστικό θα
μείνει μέρος του ανακριτικού υλικού, συγκεντρωμένου σε 18 κούτες, για να μην
εκτεθούν κάποιοι από τους μάρτυρες που έχουν καταθέσει στον Κ. Σταρ).

2. Η Επιτροπή Δικαστικών Υποθέσεων (σήμερα 21 Ρεπουμπλικάνοι και 16
Δημοκρατικοί) θα μελετήσει το πόρισμα και θα αποφασίσει είτε να το αγνοήσει
είτε να το προωθήσει για περαιτέρω διερεύνηση. Η Επιτροπή έχει δικαίωμα να
καλέσει μάρτυρες (ακόμη και τον ίδιο τον πρόεδρο) κεκλεισμένων των θυρών ή σε
ανοιχτές συνεδριάσεις, για να διερευνήσει μόνη της κατά πόσον ευσταθούν όσα
γράφει το πόρισμα του ειδικού ανακριτή. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ειδικών, η
Επιτροπή δεν πρόκειται να καταλήξει στην υπόθεση του Μπ. Κλίντον πριν από τις
αρχές του 1999.

3. Εάν η Επιτροπή Δικαστικών Υποθέσεων αποφασίσει ότι οι κατηγορίες του
ειδικού ανακριτή ευσταθούν, θα προτείνει την έναρξη της διαδικασίας απόλυσης
του προέδρου και θα ζητήσει τη γνώμη (ψηφοφορία) ολόκληρης της Βουλής, την
οποία ελέγχουν οι Ρεπουμπλικάνοι. Απλή πλειοψηφία μεταξύ των 435 βουλευτών
είναι αρκετή για την έγκριση της πρότασης αποπομπής του προέδρου.

4. Στη συνέχεια, την ευθύνη αναλαμβάνει η Γερουσία, η οποία θα συνεδριάσει εν
είδει ειδικού δικαστηρίου με επικεφαλής τον πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου
της χώρας. Για την απόλυση του προέδρου απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων, 67
δηλαδή γερουσιαστών. Η εκπροσώπηση στη Γερουσία σήμερα είναι 55 Ρεπουμπλικάνοι
και 45 Δημοκρατικοί.

5. Η ίδια διαδικασία ακολουθείται και για απομάκρυνση δικαστών από το αξίωμά
τους. Έως σήμερα έχουν υπάρξει 16 περιπτώσεις απόλυσης δικαστών με την
παραπάνω διαδικασία στην αμερικανική ιστορία. Η Γερουσία δεν κατάφερε (για μία
ψήφο) να απολύσει το 1868 τον πρόεδρο Άντριου Τζόνσον, ενώ η διαδικασία
απόλυσης του προέδρου σταμάτησε το 1975, μετά την απόφαση της Επιτροπής
Δικαστικών Υποθέσεων λόγω της παραίτησης του Ρίτσαρντ Νίξον.