[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΑΝΩΜΑΛΗ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ σε μια πραγματικότητα, την οποία η Αθήνα από διπλωματική
ανεπάρκεια, πολιτική σκοπιμότητα και μαλθακότητα αρνιόταν να (παρα)δεχθεί,
αποτέλεσε η προκλητική απειλή τού πολλαπλώς ενισχυόμενου από τους «συμμάχους»
μας «Απελευθερωτικού Στρατού του Κόσοβου» ότι… θα έλθει σύντομα και η ώρα
της Ελλάδας για να προβληθούν (δυναμικά;) αλβανικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις.
Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που η Αθήνα, ως μη ώφειλε, γίνεται παθητικά
δέκτης απειλών, εκβιασμών, λασπολογίας, συκοφαντιών από επίσημους, ανεπίσημους
ή και ανεύθυνους παράγοντες της Αλβανίας. Και μπορεί στην παρούσα φάση οι
διμερείς σχέσεις σε διακρατικό και κομματικό επίπεδο να βρίσκονται σε μια
ανεκτή κατάσταση, αλλά δεν είναι λίγοι αυτοί που στα Τίρανα διακρίνονται για
τις όχι και τόσο καλές προθέσεις τους απέναντι στην Ελλάδα και δεν χάνουν
ευκαιρία να το καταστήσουν γνωστό με άκομψους ως επί το πλείστον τρόπους.

Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση ­ του «ΑΣΚ» ­ τα πράγματα μπορεί να γίνουν
επικίνδυνα, με δεδομένη τη νοοτροπία και τη μεθοδολογία αυτού του φορέα, την
κάλυψη που έχει από τα Τίρανα και τις εξαρτήσεις που έχει αποκτήσει από τους
ακραίους ισλαμιστές, οι οποίοι τώρα φαίνεται να ενοχλούν και τις ΗΠΑ, έστω και
κατόπιν εορτής

Οι θρασείς εκπρόσωποι του «ΑΣΚ» που έθεσαν το θέμα δεν διευκρίνισαν για
λογαριασμό ποίων θα «καθαρίσουν» στην Ελλάδα, αν δηλαδή πρόκειται για τη
περίπτωση των Τσάμηδων που διεκδικούν επιστροφή εδαφών και διεθνή αναγνώριση
της οντότητάς τους ή τους Αλβανούς που έχουν ήδη εγκατασταθεί στην Ελλάδα κάτω
από τα μακαρίως αδιάφορα μάτια της πολιτείας και οι οποίοι μπορεί να ορέγονται
τον μετασχηματισμό τους σε «αλβανική μειονότητα» στην Ελλάδα και ό,τι αυτό
συνεπάγεται. Η Αθήνα δείχνει να αισθάνεται τώρα ως μωρά παρθένος, αλλά ίσως η
πρόκληση του «ΑΣΚ» μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα με την έννοια ότι μπορεί
επιτέλους να αφυπνισθούν κάποιοι χαράκτες και χειριστές της ελληνικής
πολιτικής στο Αλβανικό και να δουν με μεγαλύτερη υπευθυνότητα το πρόβλημα που
κυοφορείται. Ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη ότι πολλαπλασιάζονται και οι προκλήσεις
στη Θράκη της «τουρκικής» μειονότητας με διακομματική κοινοβουλευτική κάλυψη,
ενώ δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την επανεμφάνιση των «Μακεδόνων του
Αιγαίου» με τις γνωστές και ανερμάτιστες διεκδικήσεις τους. Και να ληφθεί
επιπρόσθετα υπόψη το γεγονός ότι όλα αυτά τα μορφώματα έχουν αποκτήσει
διεθνείς προσβάσεις και ελληνόφωνους υποστηρικτές που δεν χάνουν την ευκαιρία
να ανακαλύπτουν μειονότητες, καταπατήσεις δικαιωμάτων κ.τ.λ…