Η εθνική μας εικόνα;

* Η ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ αρχή μιας νέας εποχής για την Εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου δεν
ήταν αυτή που περιμέναμε, αλλά και που δεν θα ‘πρεπε να προεξοφλούμε. Μεταξύ
της επιθυμίας και της πραγματικότητας παρεμβάλλεται ­ ευτυχώς ­ πάντα η μπάλα.

* Ο ΝΕΟΣ προπονητής της Εθνικής έκανε ασφαλώς καλά να επιδιώξει, από την πρώτη
κιόλας στιγμή της παρουσίας του, να γυρίσει, ποδοσφαιρικά ­ αλλά κυρίως
ψυχολογικά ­ τη σελίδα. Ατυχέστερη αποδείχθηκε η έμπνευσή του να ντύσει την
επιθυμία με το καινοφανές σύστημα 6-5: 6 «ξένοι» και 5 παίκτες της ΑΕΚ
αποτελούσαν την πρώτη σύνθεση της νέας εποχής.

* ΚΙ ΑΝ στα χαρτιά το σχήμα αυτό έμοιαζε να συνδυάζει συνοχή και εμπειρία, στο
γήπεδο τα πράγματα εμφανίστηκαν διαφορετικά ­ αλλά κατά τρόπο που δεν πρέπει
να μας εκπλήσσει ιδιαιτέρως. Γιατί άλλο είναι να παίζει κάποιος παίκτης στο
εξωτερικό μετά την απόφαση Μπόσμαν κι άλλο να παίζει στην εθνική του ομάδα
μετά το Μουντιάλ της Γαλλίας. Σε άλλα στοιχεία βασίζεται η ομοιογένεια των
συλλόγων και σε άλλα της Εθνικής.

* Ο ΙΟΡΝΤΑΝΕΣΚΟΥ έκανε το λάθος που κάνουμε συχνά οι Έλληνες στον κοινωνικό
μας βίο. Θεώρησε πως «η έξωθεν βοήθεια» θα έλυνε αυτομάτως το πρόβλημα
προσωπικότητας της ομάδας. Δεν συνυπολόγισε όμως πως για το χτίσιμο μιας
ομάδας, της οποίας οι παίκτες παίζουν μαζί μόνο παροδικά και σε μεγάλο μήκος
χρόνου, κύριο κριτήριο επιλογής πρέπει να είναι η φόρμα της στιγμής και η
συμπληρωματικότητα μέσα στο γήπεδο.

* ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ασφαλώς τυχαίο πως οι «Εγγλέζοι» της Εθνικής ήταν από τους
λιγότερο θετικούς στο χθεσινό αγώνα: δεν ξέχασαν ξαφνικά να πασάρουν, απλώς
δεν θεωρείται σημαντικό στη γηραιά και ηρωική Αλβιόνα. Ούτε πως, παρά τους
τρεις κατ’ όνομα κεντρικούς αμυντικούς, το μεγάλο πρόβλημα της ομάδας ήταν
ακριβώς το κέντρο της άμυνας: εκεί κυρίως δεν αρκούν πια μόνο τα σωματικά προσόντα.

* ΟΥΤΕ, ΤΕΛΟΣ, πως οι καλύτερες στιγμές της φιλόδοξης Εθνικής ήρθαν από
ατομικές ενέργειες (και την ειδική τέχνη του Φραντζέσκου), ενώ οι μικρομεσαίοι
Σλοβένοι (και όχι, παρακαλώ, Ζλοβένοι) πέτυχαν δύο γκολ από ωραίους συνδυασμούς.

* ΠΑΣΑ ΑΡΧΗ και δύσκολη, ασφαλώς. Ο Άγγελος, που δεν είναι ούτε τυχαίος ούτε
άπειρος, έχει αρκετά ατού στα χέρια του, παρά το μέτριο ξεκίνημα. Ο ίδιος
διαθέτει χρόνο και ανοχή και η ομάδα, θεωρητικά τουλάχιστον, αξιόπιστο
τερματοφύλακα και επικίνδυνους κυνηγούς. Του μένει να οικοδομήσει μία άμυνα
που να αμύνεται, ένα κέντρο που να δημιουργεί κι ένα σύνολο που να
συνεργάζεται. Ας μην αφήσουμε το ίδιο αυτό ένστικτο της φυλής μας, που τον
ονόμασε αμέσως Μεσσία, να του κόψει από τόσο νωρίς τα φτερά.