30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΩΣΤΑΣ ΒΙΡΒΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στα Τρίκαλα.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Τα εφηβικά του χρόνια, αν και ήταν σκληρά.

ΕΙΝΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ: Κατά βάθος, ναι. Για αυτό και δεν συμβιβάζεται, είναι αγωνιστής.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ: Ένα μπλοκάκι και ένα μολύβι να καταγράφει τις
εμπνεύσεις του δρόμου.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ: «Η αρχόντισσα» του Τσιτσάνη.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Ο Αντώνης Σαμαράκης.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο και τον γενικό γραμματέα
του, κ. Ευγένιο Γιαννακόπουλο. Να συζητούσαν συγχρόνως και για το τραγούδι.
Ίσως στους καθόλα άξιους αυτούς ανθρώπους, κάτι να έλεγε και αυτός.

«Πράσινα βουνά και χρυσαφένιοι κάμποι» θα έχει ως τίτλο το νέο CD του Κώστα
Βίρβου που θα κυκλοφορήσει σύντομα και θα περιέχει δημοτικά και έντεχνα
τραγούδια, στα οποία έχει γράψει όχι μόνον τους στίχους, αλλά και τη μουσική.
Ο Κώστας Βίρβος, που ήδη έχει συμπληρώσει μισόν αιώνα στο τραγούδι, πιστεύει
ότι το καλύτερό του τραγούδι δεν το έχει γράψει ακόμη, ενώ θεωρεί ότι ο στίχος
που τον έχει σημαδέψει είναι «Μα εγώ δεν ζω γονατιστός, είμαι της γερακίνας γιος».

ΕΡ.: Πάνω από όλα η παράδοση στο τραγούδι;

ΑΠ.: 40% η παράδοση, 40% το ταλέντο και 20% η εξέλιξη.

ΕΡ.: «Πράσινα βουνά και χρυσαφένιοι κάμποι». Ένας τίτλος, δύο μουσικοί δρόμοι;

ΑΠ.: Αλληλοσυμπλήρωση.

ΕΡ.: Τι σας έκανε να γράψετε και να μελοποιήσετε δημοτικό – παραδοσιακό τραγούδι;

ΑΠ.: Το κατρακύλισμα του σημερινού δημοτικού τραγουδιού. Και εάν θέλετε, είναι
μία πρόταση.

ΕΡ.: Γιατί θα πρέπει κάποιος να αγοράσει ­ όταν κυκλοφορήσει το CD ­ τις δύο
εκδόσεις του με το παραδοσιακό και το έντεχνο τραγούδι;

ΑΠ.: Δεν πρόκειται να πουληθούν. Θα διατεθούν επωφελώς το μεν έντεχνο από τη
Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Τρικάλων, το δε δημοτικό, ελπίζω από έναν πολύ άξιο φορέα.

ΕΡ.: Τι σας συγκινεί στη φωνή του Αλέκου Κιτσάκη;

ΑΠ.: Το ηπειρώτικο χρώμα και τα γυρίσματά του.

ΕΡ.: Του Δημήτρη Ζάχου;

ΑΠ.: Η πληρότητα.

ΕΡ.: Του Αντώνη Κυρίτση;

ΑΠ.: Η εξέλιξη της ερμηνείας του.

ΕΡ.: Πόσο σημαντική είναι η συμμετοχή του Χρήστου Νικολόπουλου;

ΑΠ.: Χωρίς τη βοήθειά του ίσως δεν θα κυκλοφορούσαν τα παραδοσιακά τραγούδια.

ΕΡ.: Αλλά και η συνεργασία ­ στο CD με το έντεχνο τραγούδι ­ της Χορωδίας
Τρικάλων, της Σατιρικής Τρικαλινής Κομπανίας και του Μάνου Παπαδάκη;

ΑΠ.: Μεγαλειώδης. Εξάλλου μας πήρε δύο χρόνια ηχογράφησης, αλλά παρά τους
κόπους, κυρίως της χορωδίας, βγήκε αυτό το αποτέλεσμα.

ΕΡ.: Έχετε συμπληρώσει μισόν αιώνα ­ ως στιχουργός ­ στον χώρο της μουσικής.
Τι σας έχει συγκινήσει όλα αυτά τα χρόνια;

ΑΠ.: Όταν τα τραγούδια μου είχαν ευεργετική επίδραση κυρίως στα προβλήματα του λαού.

ΕΡ.: Και τι σας έχει πληγώσει;

ΑΠ.: Ότι το τραγούδι το διευθύνουν και το κατευθύνουν οι ίδιες δισκογραφικές
εταιρείες που κάποτε πωλούσαν δίσκους διαφημίζοντας το χασίς.

ΕΡ.: Το λαϊκό τραγούδι ­ και κυρίως ο καλός στίχος ­ στηρίζεται από τις
δισκογραφικές εταιρείες;

ΑΠ.: Το αντίθετο, τις ενδιαφέρει μόνο πώς να κερδίσουν περισσότερα
αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

ΕΡ.: Ένας στίχος που σας έχει σημαδέψει;

ΑΠ.: «Μα εγώ δεν ζω γονατιστός, είμαι της γερακίνας γιος».

ΕΡ.: Το τραγούδι το οποίο κάθε φορά που το ακούτε σας συγκινεί;

ΑΠ.: «Ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα να μου φέρετε τα μάτια μου σαν κλείσω».

ΕΡ.: Κάποτε υπήρχαν πολύ μεγάλοι λαϊκοί τραγουδιστές. Σήμερα υπάρχουν;

ΑΠ.: Δυστυχώς όχι. Μόνο οι παλιοί και οι παλιές κρατούν ακόμη τη σημαία.

ΕΡ.: Βλέπετε στον ορίζοντα τον διάδοχο του Στέλιου Καζαντζίδη;

ΑΠ.: Ίσως τον Στέλιο Διονυσίου.

ΕΡ.: Του Γρηγόρη Μπιθικώτση;

ΑΠ.: Ίσως τον γιο του Γρηγόρη.

ΕΡ.: Του Βασίλη Τσιτσάνη;

ΑΠ.: Ούτε μετά δύο αιώνες.

ΕΡ.: Εσείς βλέπετε τον διάδοχό σας;

ΑΠ.: Μα δεν είμαι ο κορυφαίος. Μπορεί να είμαι στο κοινωνικοπολιτικό τραγούδι,
οπότε ακούω σήμερα ευχάριστα κάποιες μπαλάντες.

ΕΡ.: Η φωνή ενός νέου τραγουδιστή που υπόσχεται πολλά;

ΑΠ.: Κατά καιρούς αρκετοί. Αλλά άλλοι έμειναν στον δρόμο και άλλους τους
έφαγαν οι αδηφάγες δισκογραφικές εταιρείες.

ΕΡ.: Πολιτισμός και Πολιτική. Πόσο κοντά στέκονται στο ποιοτικό τραγούδι;

ΑΠ.: Αλληλοεξαρτώνται. Και μάλιστα όταν ο υπουργός Πολιτισμού είναι αξιόλογος,
όπως ο σημερινός.

ΕΡ.: Για μία ημέρα υπουργός Πολιτισμού, τι θα αλλάζατε αμέσως;

ΑΠ.: Τον νόμο 2.435 περί τιμητικών συντάξεων.

ΕΡ.: Και τι θα προωθούσατε;

ΑΠ.: Έναν δίκαιο καινούργιο νόμο. Γιατί η τιμητική σύνταξη απαιτεί
διακεκριμένες υπηρεσίες στις τέχνες και στα γράμματα και δεν υπόκειται σε
οικονομικούς φραγμούς. Όπως είναι σήμερα, καλύτερα να το ονομάσουμε οικονομικό βοήθημα.