Αδιόριστος βιολόγος, τουριστικός πράκτορας και σε λίγες ημέρες «ο νέος μας καθηγητής»

Γιάννης Βολακάκης. «Παρ’ ότι πέτυχα, δεν συμφωνώ με τον διαγωνισμό ως τρόπο αξιολόγησης. Όμως συμμετείχα, γιατί με την επετηρίδα δεν επρόκειτο να διοριστώ ποτέ», λέει ο 27χρονος βιολόγος, που εκπροσωπεί το 5% των συναδέλφων του που πέρασαν στον διαγωνισμό

ΜΕΧΡΙ χθες ο 27χρονος Γιάννης Βολακάκης ήταν ένας από τους χιλιάδες
πτυχιούχους των ελληνικών πανεπιστημίων που γι’ αλλού ξεκίνησαν κι αλλού η ζωή
τους πάει. Βιολόγος στην ειδικότητα, καθηγητής βιολογίας στο όνειρό του και σε
κάποια ιδιαίτερα μαθήματα, υπάλληλος τουριστικού γραφείου στο επάγγελμα…

Από χθες ο Γιάννης είναι… δακτυλοδεικτούμενος! Γιατί ξαφνικά ξεχώρισε από το
πλήθος κι έγινε εκπρόσωπος μιας μειοψηφίας της τάξης του 5,2%, συμμετέχοντας
σε κάτι που ούτε και ο ίδιος πίστευε: τον διαγωνισμό των εκπαιδευτικών. «Αν
όμως δεν συμμετείχα, δεν υπήρχε περίπτωση να διοριστώ προτού φτάσω στην τρίτη
ηλικία». Έστω κι έτσι όμως, από τον επόμενο μήνα όνειρο και βιοπορισμός
επιτέλους θα συμβαδίσουν στη ζωή του. Είναι ένας από τους 17 επιτυχόντες
βιολόγους που πέρασαν τις εξετάσεις ­ μεταξύ 326 συνυποψηφίων του ­ και ο
διορισμός του τον Σεπτέμβριο είναι δεδομένος, αφού στην κατηγορία του οι
επιτυχόντες είναι πολύ λιγότεροι από τις προσφερόμενες θέσεις και θα
προσληφθούν όλοι. Μάλιστα στην κατηγορία του ΠΕ4, που περιλαμβάνει φυσικούς,
χημικούς, βιολόγους και γεωλόγους, ο Γ. Βολακάκης είναι ένας από τους μόλις 38
που πέρασαν, μεταξύ 3.078 υποψηφίων, εκπρόσωπος δηλαδή του 1% και κάτι!

ΟΠΟΥ ΝΑ ‘ΝΑΙ

Η ζωή του λοιπόν αλλάζει με μιας. Από τουριστικός πράκτορας γίνεται ένας από
τους πρώτους καθηγητές της χώρας που μπαίνει στην εκπαίδευση ύστερα από κάποια
αξιολόγηση ­ έστω κι αν ο τρόπος που γίνεται αυτή έχει προκαλέσει τόσες και
τόσες αντιδράσεις. Δεν θα τον πείραζε μάλιστα να τον τοποθετήσουν σε σχολεία
δυσπρόσιτα, από αυτά που άλλοι αποφεύγουν. Αντίθετα, «θα αποκτούσα και την
πολύτιμη εμπειρία της άλλης Ελλάδας, για την οποία πολλοί κοπτόμαστε αλλά
λίγοι κάνουμε κάτι». Ποιος είναι, λοιπόν, ο καινούργιος μας δάσκαλος; Και τι
σημαίνει αυτό για τον ίδιο; Τιμή ή βάρος περισσότερο; Τι σημαίνει ότι θα μπει
σε ένα σχολείο όπου κάποιοι συνάδελφοί του θα τον κοιτούν με «μισό μάτι»,
επειδή πέτυχε σε κάτι που άλλοι απέτυχαν και άλλοι απέρριψαν; Πόσο κοστίζει
αυτή η επιτυχία;

«Πράγματι, με έχει προβληματίσει αρκετά το κλίμα που θα βρω στο σχολείο.
Ελπίζω όμως ότι θα κατανοήσουν ότι ενώ ούτε κι εγώ συμφωνώ με τον διαγωνισμό,
αν δεν πήγαινα να δώσω δεν θα ήμουν ποτέ ανάμεσά τους. Όμως είχα
προσανατολιστεί στην εκπαίδευση, οι γονείς μου είναι και οι δύο καθηγητές,
ήταν ο κύριος στόχος μου. Δεν θα ήταν εξίσου άδικο λοιπόν να θέλω να διδάξω,
να αγαπάω τα παιδιά και να είμαι ικανός, αλλά να μην έχω καμιά απολύτως
πιθανότητα; Ελπίζω να με δεχτούν και να παλέψουμε όλοι μαζί για την καλύτερη
Παιδεία. Να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον». Εκείνος τους κατανοεί; Κατανοεί τον
μικρό «εμφύλιο» που έζησε; «Ναι, ήδη κατάλαβα και σε μεγάλο βαθμό δικαιολογώ
τις αντιδράσεις των παλαιότερων αδιόριστων και των αναπληρωτών, γιατί έχουν
δίκιο. Όμως, δεν προσπάθησαν να με πάρουν μαζί τους. Δεν διεκδικούσαν έναν
εναλλακτικό και δίκαιο τρόπο αξιολόγησής μας, αλλά κατάργηση του διαγωνισμού
και επαναφορά επετηρίδας. Δηλαδή, θα έμενα δια βίου εκτός. Έτσι αναγκάστηκα,
εντός εισαγωγικών, να δώσω εξετάσεις παρ’ ότι συμφωνώ μαζί τους πως ο
διαγωνισμός ως σύστημα αξιολόγησης είναι λάθος και δεν βγάζει νόημα. Είναι
αδιανόητο, αστείο, έως προσβλητικό να λέμε ότι το 95% των βιολόγων ή το 99,5%
των φυσικών δεν είναι σωστοί επιστήμονες. Και εγώ που πέρασα δεν το θεωρώ
μεγάλη επιτυχία, αφού στο πανεπιστήμιο ο βαθμός μου ήταν 6,5, που μεταφράζεται
σε “καλώς”, αλλά αν σε αυτές τις εξετάσεις είχα τον ίδιο βαθμό στην 20βαθμη
κλίμακα (13 δηλαδή) θα με απέρριπταν γιατί η βάση ήταν το 14. Αλλά κρίνεται
έτσι η επάρκεια ενός καθηγητή;»

Η ΕΠΕΤΗΡΙΔΑ

Να καταργείς τις Γενικές Εξετάσεις για τους μαθητές και να τις βάζεις στους
καθηγητές είναι ίσως ένα παράδοξο. Αλλά μήπως η επετηρίδα δεν ήταν ιστορικό
ελληνικό παράδοξο; «Πράγματι, ούτε η επετηρίδα είναι αξιοκρατικό σύστημα.
Νομίζω όμως ότι αντί για εξετάσεις θα ‘πρεπε η αξιολόγηση να γίνεται μέσα από
τις καθηγητικές σχολές και την καλή παιδαγωγική κατάρτιση».

Νιώθει τώρα… δημόσιος υπάλληλος; «Ίσως έτσι βολεύεται να μας αντιμετωπίζει
το υπουργείο. Όμως για μένα υπάρχει ένα όραμα Παιδείας και αγάπη για τα
παιδιά. Γι’ αυτό και δεν θα ενοχληθώ όπου κι αν με στείλουν ­ αν κι ελπίζω να
‘ναι κοντά στα Χανιά, τον τόπο καταγωγής μου». Αλλά γιατί τόσο πολλοί
συνάδελφοί του απέτυχαν; Το πολεμικό κλίμα ήταν που επηρέασε; «Δεν το πιστεύω
αυτό. Το κλίμα συνέβαλε, αλλά αυτό που κυρίως επηρέασε, νομίζω, ήταν η
δυσκολία των θεμάτων. Οι φυσικοί, λ.χ., απέτυχαν στη χημεία γιατί κανείς
φυσικός στα πανεπιστήμιά μας δεν διδάσκεται Χημεία του επιπέδου των θεμάτων
που μπήκαν. Και εμένα αν μου ζητούσαν να εξεταστώ στη Φυσική, θα αποτύγχανα
γιατί δεν έχω διδαχθεί αυτά που ζητούσαν. Η ασάφεια και η δυσκολία της ύλης σε
πολλούς κλάδους επηρέασε».

Ο Γιάννης Βολακάκης θα διδάξει τον Σεπτέμβριο Βιολογία στα παιδιά. Αν μη τι
άλλο έχει το τεκμήριο ότι ξέρει πώς να το κάνει. Τα σημάδια της ανυπομονησίας
στα μάτια του δείχνουν ότι ποθεί να το κάνει ακόμα και στο πιο δυσπρόσιτο
βουνό. Και ως γνωστόν, γνώση και πόθος είναι τα κατάλληλα εργαλεία για να
πλάθει κανείς, από πηλό μέχρι ανθρώπους.