Αν ήμουν εγώ η Χίλαρι

Θετικά βλέπουν επτά επώνυμες Ελληνίδες τη στάση που κράτησε η Χίλαρι Κλίντον
απέναντι στο «ροζ σκάνδαλο» του συζύγου της, αλλά καμία τους δεν θα ήθελε να
βρίσκεται στη θέση της. Έχουν δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή και οι πολιτικοί,
επισημαίνουν, ενώ δεν παραλείπουν να σχολιάσουν ότι η συμβίωση μεταξύ δύο
συζύγων απαιτεί ειλικρίνεια και ότι η αξιοπρεπής στάση της πρώτης κυρίας της
Αμερικής είναι σωστή, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι όλα συγχωρούνται.

ΘΑ ΕΚΑΝΑ ό,τι έκανε και εκείνη. Πιστεύω ότι εδώ δεν μπαίνει το θέμα
φεμινιστικά γιατί πρόκειται για την πρώτη κυρία της Αμερικής. Γιατί, συνεπώς,
το να δώσει συνέχεια στα σκάνδαλα και τις ιστορίες που τελευταία έχουν δει το
φως της δημοσιότητας και έχουν κουράσει τον αμερικανικό λαό και την παγκόσμια
κοινή γνώμη ­ κάτι που θα έκανε περισσότερη ζημιά ­ θα έκανε στη χώρα της παρά
καλό και κατ’ επέκταση στην ίδια της την οικογένεια. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει
ότι ήταν το πιο ευχάριστο γεγονός που έχει ζήσει στην ζωή της. Σε αυτή την
περίπτωση, κατά τη γνώμη μου, ο ρόλος της πρώτης κυρίας των ΗΠΑ έχει
μεγαλύτερη βαρύτητα από αυτόν της συζύγου. Στη θέση της θα σκεφτόμουνα πρώτα
τη χώρα μου και το αντίκτυπο που θα είχαν οι ενέργειές μου στις πολιτικές
εξελίξεις, μετά την οικογένειά μου και τέλος τα προσωπικά μου αισθήματα.

ΣΑΝ ΠΡΩΤΗ αντίδρασή μου, η σκέψη «ούτε ψύλλος στον κόρφο της». Δεν πρέπει όμως
να μας διαφεύγει ότι όταν σε ένα ζευγάρι ο ένας επιδιώκει και βρίσκεται σε μία
τόσο υψηλή θέση, έχουν σίγουρα και οι δυο τους αποφασίσει για το τίμημα που
τους περιμένει και που έχει πολλές πληρωμές. Ίσως η τωρινή περίπτωση δεν είναι
απαραίτητα και η χειρότερη. Μην ξεχνάμε ότι ο Κέννεντυ δολοφονήθηκε. Για μένα,
η Χίλαρι καλά αποφάσισε και κράτησε μία αξιπρεπή στάση. Από την άλλη μεριά δεν
είμαι σε θέση να δώσω συμβουλές για καταστάσεις που δεν ξέρω.

Ή ΘΑ ΤΟΝ είχα χωρίσει ή αν τον αγαπούσα τόσο πολύ και τον συγχωρούσα, θα του
είχα ζητήσει να παραιτηθεί. Γιατί θα ντρεπόμουν να κυκλοφορώ ανάμεσα σε
σταρλετίτσες, ροζ σκάνδαλα, και λεκέδες που γίνονται διαφημιστικά σποτ.

Καταρχάς. Όμως δεν θα είχα επιτρέψει στο εαυτό μου όλα αυτά τα χρόνια να
υποστεί σαν γυναίκα όλον αυτόν τον εξευτελισμό των εξωσυζυγικών σχέσεων. Η
εξουσία δεν διαφθείρει μόνο τους άνδρες εξουσιαστές, αλλά φαίνεται και στις
συμβίες τους. Γιατί προφανώς η κ. Κλίντον ήταν εν γνώσει όλων αυτών των
γεγονότων, καθότι πολύ έξυπνη γυναίκα και με προσωπικότητα και δεν ήθελε
προφανώς να διαταράξει τις ισορροπίες. Είτε είσαι πλανητάρχης είτε εργαζόμενος
είτε άνθρωπος που ασχολείται με τα κοινά, πρέπει πάνω από όλα να είσαι βαθιά
αξιοπρεπής άνθρωπος.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ να φανταστώ τον εαυτό μου να είμαι στη θέση της Χίλαρι γιατί θεωρώ
πως αυτά είναι θέματα ήσσονος σημασίας. Το τι θα κάνει η κάθε Χίλαρι σε τυχόν
παρεκτροπές του συζύγου της είναι δικό της θέμα, για αυτό και δεν θα μπορούσα
ποτέ να μπω στη θέση της.

Σε μία χώρα η οποία λειτουργεί ως κυρίαρχος του κόσμου, θεωρεί ότι έχει το
δικαίωμα να ρυθμίζει τις τύχες των λαών και γενικώς να διευθύνει τις υποθέσεις
όλων των κρατών, θα περίμενε κανείς ότι τα θέματα που έρχονται στο φως της
δημοσιότητας θα είναι του ίδιου τουλάχιστον βάρους. Θέλω να πω με αυτό ότι δεν
πρέπει να μας απασχολεί η ιδιαίτερη ζωή του ανθρώπου που ασκεί την εξουσία.
Αυτό όμως πάντοτε στα πλαίσια της βλάβης που αυτή η ιδιωτική ζωή μπορεί να
προκαλέσει στο σύνολο των συμφερόντων του λαού αυτής τη χώρας.

* Συνασπισμός 2.700 γυναικείων μη κυβερνητικών οργανώσεων της Ε.Ε.

ΑΝ ΗΜΟΥΝ η Χίλαρι θα χώριζα αμέσως τον Μπιλ και θα επεδίωκα, από πρώτη κύρια
να γίνω η πρώτη γυναίκα πρόεδρος των ΗΠΑ! Ωστόσο, δεν με εκφράζουν οι
πουριτανικές, υποκριτικές και αναχρονιστικές άξιες της αμερικανικής κοινωνίας,
που συχνά οδηγούν στο να γίνεται η ιδιωτική ζωή των πολιτικών στόχος σκοτεινών
εμπρηστών, πυρομανών, οικοπεδοφάγων και καταπατητών της πολιτικής ζωής. Και οι
πολιτικοί ασφαλώς έχουν δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει
ότι δεν πρέπει να υπάρχουν δεσμεύσεις και κανόνες στο πλαίσιο μιας συμβίωσης ή
να απολαμβάνουν οι άνδρες ασυλίας και προνομιών μη επιτρεπτών στις γυναίκες. Η
ιδιωτική και δημόσια ζωή των πολιτών, και πολύ περισσότερο των πολιτικών, θα
πρέπει να είναι ενιαία και όχι διχασμένη και να διέπεται από τους ίδιους
ηθικούς και δημοκρατικούς κανόνες, από τα ίδια μέτρα και σταθμά και για τους
άνδρες και για τις γυναίκες, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο βίο.

ΤΟ ΤΙ θα έκανα είναι συνάρτηση της ευρύτερης σχέσης με τον άνδρα μου. Αν ήταν
με αρνητικό ισοζύγιο, Θα μου έδινε μία ευκαιρία να ξεκαθαρίσω. Όχι άμεσα, για
να μην δώσω χαριστική βολή στον επί χρόνια σύντροφό μου και πατέρα του παιδιού
μου. Σε αργότερο χρόνο. Εάν η σχέση μου ήταν καλή, θα έκανα για άλλη μια φορά
τον εσωτερικό μου απολογισμό και δεν θα έδινα συνεχεία στο θέμα σε ιδιωτικό επίπεδο.

Υπάρχει και το ερώτημα: η Μόνικα είναι μία; Είναι δέκα; Ή είναι 100. Πάντως
θεωρώ ότι το θέμα έχει πολιτικές σκοπιμότητες και δεν θα έπρεπε να έχει
πολιτικές προεκτάσεις. Και όπως πολύ καλά λέει και ο λαός, «Τα εν οίκω μη εν
δήμω». Και οποίος δεν το σέβεται ­ άρα και τα media που δεν το σέβονται ­
έχουν ευθύνες.