Αγώνες 64 ετών

ΜΕ ΤΗΝ ελπίδα αξιοποίησης των περισσότερων δυνατών από τις 9 πιθανότητες
μεταλλίου που έχει βάσει των επιδόσεων των πρωταθλητών μας, μετέχει ο
ελληνικός στίβος στη μάχη του 17ου Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου, που θα
επικεντρώσει τα βλέμματα της φίλαθλης υφηλίου από σήμερα μέχρι την Κυριακή 23 τρέχοντος.

Η ογκωδέστερη ομάδα (46 αθλητές – 29 άνδρες, 17 γυναίκες) που θα έχει
παρατάξει ποτέ ο ελληνικός στίβος σε μεγάλη εκδήλωση του εξωτερικού, ποντάρει
σε αρκετές διακρίσεις, σε μία διοργάνωση που δεν υστερεί σημαντικά έναντι του
Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ή του στίβου των Ολυμπιακών Αγώνων ­ τουλάχιστον στα
περισσότερα αγωνίσματα στα οποία διακρίνονται οι Έλληνες αθλητές. Μεγάλη
διαφορά υπάρχει βέβαια κυρίως στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων, αφού
απουσιάζουν οι κυρίαρχοι σε όλες τις αποστάσεις Αφρικανοί, αλλά επωφελούνται
οι Ιταλοί, οι Ισπανοί και οι Γάλλοι.

Οι Πανευρωπαϊκοί είναι μία διοργάνωση που συμπληρώνει στη Βουδαπέστη 64 χρόνια
ζωής! Γεννήθηκε το 1933 στο Βερολίνο, όπου η Παγκόσμια Ομοσπονδία Στίβου
(IAAF) ενέκρινε το σχέδιο διεξαγωγής της. Λίγο αργότερα την ίδια χρονιά
πραγματοποιήθηκε στη Βουδαπέστη το ιδρυτικό συνέδριο της Ευρωπαϊκής
Ομοσπονδίας Στίβου (ΕΑΑ), που πήρε πλέον στα χέρια της τις τύχες του θεσμού.

Το 1ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου έγινε στο Τορίνο το 1934, περιελάμβανε μόνο
αγωνίσματα ανδρών και είχε διάρκεια ένα τριήμερο (1-3 Σεπτεμβρίου).

Οι γυναίκες μπήκαν στο πρόγραμμα από την επόμενη διοργάνωση, το 1938 στη
Βιέννη. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο ποτάμι της ιστορίας των αγώνων και μετά
τη διακοπή λόγω του ζοφερότατου για την ανθρωπότητα Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και
τη νέα αρχή το 1946 από το Όσλο, ο θεσμός εξελίχθηκε γρήγορα σε αθλητικό
γεγονός πρώτου μεγέθους.

Η είσοδος της τηλεόρασης από την 9η διοργάνωση, το 1969 στην Αθήνα (στο
ανακαινισμένο τότε στάδιο «Καραϊσκάκη») επιτάχυνε τις διαδικασίες για να γίνει
το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα διοργάνωση από τις πιο δημοφιλείς παγκοσμίως και τις
πιο εμπορικές σε όλα τα σπορ.

Τα 6 μετάλλια που έχει κατακτήσει η χώρα μας στις 16 διοργανώσεις που έχουν
γίνει (από τα οποία μόνο το ένα χρυσό, με την Άννα Βερούλη το 1982 στο ΟΑΚΑ),
δείχνουν πόσο δύσκολη είναι η διάκριση στους Πανευρωπαϊκούς, είτε με ενωμένη
Γερμανία και χωρίς ΕΣΣΔ προπολεμικά είτε με δύο Γερμανίες μέχρι το 1990 στο
Σπλιτ είτε με διαλυμένη ΕΣΣΔ (και Ρωσία, Ουκρανία, Λευκορωσία…) από το 1994.