Ζοσπέν: Διάβασμα και απομόνωση…

Ήρεμο νησί διακοπών και ξεκούρασης, ιδανικό για θερινή ραστώνη και απομόνωση.
![]() |
|
Ζεύγος Ζοσπέν. Μία μόνο φορά κατέβηκε στο χωριό τής Αντιπάρου |
ΑΥΤΟ ήταν η Αντίπαρος μέχρι σήμερα. Εδώ και λίγες ημέρες όμως έχει μετατραπεί
σε αυστηρά και ενίοτε ασφυκτικά φυλασσόμενο φρούριο, όπου η καθημερινή
ανέμελη και χαλαρή ζωή του μικρού τόπου είναι μόνον επιφανειακή. Αιτία οι
ήρεμες διακοπές ενός επιφανούς ανδρός του διεθνούς προσκηνίου: του Γάλλου
Πρωθυπουργού Λιονέλ Ζοσπέν.
Ήρθε ήρεμα λένε οι ντόπιοι. Και μένει, μαζί με την γυναίκα του, σε μία
πελώρια βίλα με πανοραμική θέα που του έχει παραχωρηθεί στα Γλυφά, σε μία
περιοχή που βρίσκεται μεταξύ του χωριού της Αντιπάρου (όπου είναι και το
λιμάνι του νησιού) και του περίφημου σπηλαίου σταλακτιτών. Ιδιοκτήτης της
βίλας είναι ένας γνωστός Αθηναίος δικηγόρος, ο Βασίλης Λαμπαδάριος.
Ο απών Λαμπαδάριος λοιπόν βρίσκεται για διακοπές σε άλλο νησί είναι το
όνομα «της ημέρας». Και η βίλα του, όπου ο Λιονέλ Ζοσπέν, η γυναίκα του και η
συνοδεία του φιλοξενούνται, βρίσκεται στο στόχαστρο του ενδιαφέροντος.
Ακόμη και το μοναδικό λεωφορείο της Αντιπάρου, που μεταφέρει τους επισκέπτες
του νησιού στα αξιοθέατα και τις καλύτερες παραλίες, κάνει πλέον, εδώ και
λίγες ημέρες, στάση ειδική στην «Βίλα Λαμπαδαρίου».
Φυσικά σε μεγάλη απόσταση από την είσοδο της αυλής της βίλας, καθώς «ούτε
πουλί πετούμενο δεν περνάει έστω και κοντά από την βίλα τώρα», λέει ο κυρ
Πέτρος, ο ιδιοκτήτης του κεντρικού φούρνου του νησιού. Και αιτία: οι δεκάδες
των ανδρών ασφαλείας.
Γάλλοι και Έλληνες ένστολοι αστυνομικοί, καθώς και αξιωματικοί των μυστικών
υπηρεσιών που με περισσή επιμέλεια και ενίοτε υπερβάλλοντα ζήλο
περιφρουρούν ακαταπαύστως τον σοσιαλιστή Γάλλο Πρωθυπουργό.
ΑΠΛΟΣ
Η κ. Ελένη Αναργύρου, κόρη του ιδιοκτήτη του κεντρικού καφενείου-εστιατορίου
του νησιού, όπου το ζεύγος Ζοσπέν ήπιε την περασμένη Δευτέρα τον πρωινό του
καφέ, μοιάζει εντυπωσιασμένη από την ευγένεια και απλότητα του Γάλλου
Πρωθυπουργού. «Ήταν ευγενέστατος και γλυκύτατος απέναντί μας, κι όχι με τυπικό
τρόπο», ανέφερε. «Κάθησε απλά κι όμορφα και φαινόταν καθαρά ότι δεν είναι ο
τύπος του ανθρώπου που επιζητά τα μεγαλεία, την δημοσιότητα και τις φασαρίες».
Τις περισσότερες ώρες της ημέρας οι υψηλοί προσκεκλημένοι τις περνούν εντός
των τειχών του σπιτιού είτε μέσα στο σπίτι διαβάζοντας και χαλαρώνοντας είτε
στο κομμάτι της παραλίας που περνάει μπροστά ακριβώς από την βίλα και στο
οποίο έχουν πρόσβαση επίσης μονάχα τα άλλα δύο διπλανά σπίτια. Η απομόνωση
είναι το σύνθημα των ημερών.
Όταν βραδιάζει ο Γάλλος Πρωθυπουργός είτε βγαίνει στην πελώρια αυλή του
σπιτιού και απολαμβάνει τη δύση του ηλίου πάνω από την Πάρο που διακρίνεται
καθαρά είτε λιγότερο συχνά βγαίνει. Μία φορά κατέβηκε στο χωριό και μία
ακόμη την περασμένη Τετάρτη πέρασε με το φέρι απέναντι στη Νάουσα της
Πάρου, για να γυρίσει σε μερικές ώρες.
Και εκείνη η βραδινή εξόρμηση του κ. Ζοσπέν έχει γίνει το… ανέκδοτο του
νησιού. Όταν έφθασε ο κ. Ζοσπέν και η συνοδεία του, το φέρι επρόκειτο να
ξεκινήσει σε ένα τέταρτο. Ο καπετάνιος περίμενε ένα λεωφορείο με κόσμο, του
ζητήθηκε όμως κατ’ εξαίρεσιν να αναχωρήσουν νωρίτερα. Ο Καπετάν Νίκος όμως
ήταν ανυποχώρητος και επαναλάμβανε συνέχεια: «Σε ένα τέταρτο γράφει η πινακίδα
ότι φεύγει. Ο κόσμος σε ένα τέταρτο ξέρει. Εμένα δεν μ’ ενδιαφέρει πόσο
επίσημος είναι, καλοδεχούμενος είναι, αλλά όπως όλους θα διασχίσει. Σε ένα
τέταρτο». Όπερ και εγένετο…
«ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ»
Όλες αυτές τις ημέρες πολλοί επιχείρησαν να καλέσουν το τηλέφωνο της βίλας.
Δεν είχαν εντούτοις καμία τύχη: αρκετές εβδομάδες προτού έρθει στην Αντίπαρο ο
Ζοσπέν, ο ΟΤΕ, σε συνεργασία με τις γαλλικές τηλεπικοινωνίες, εγκατέστησε
απευθείας γραμμές από την Γαλλία στη βίλα της Αντιπάρου. Πρόκειται για ένα
μικρό «στρατηγείο διακοπών», που διαθέτει ωστόσο τα βασικά επικοινωνιακά μέσα
που χρειάζεται ένας Πρωθυπουργός.
Οι δε κάτοικοι της Αντιπάρου είναι γεμάτοι προσμονή για μία έστω και
παροδική επαφή με το «άλλο», το ισχυρό, το «υψηλό», που αποτελεί γι’ αυτούς
ο Γάλλος Πρωθυπουργός… Τελευταίως όμως το επίκεντρο της προσοχής έχει
μετατεθεί: όλοι περιμένουν τον κ. Σημίτη. «Που, όσο να’ ναι, και δικός μας
είναι και πιο έτσι οικείος και φιλικός», λέει ο κυρ Γιώργος από το περίπτερο
της πλατείας του λιμανιού. «Αν και», βιάζεται να συμπληρώσει, «κι αυτός των
ίδιων χαμηλών τόνων είναι με τον Ζοσπέν».














