Έτσι κτίζουν στα καμένα

Τα καμένα δάση τελικά εύκολα κτίζονται! Απόδειξη: καμένα δάση της Πεντέλης,
που αποτέφρωσε η μεγάλη πυρκαγιά του 1995, δεν έπαψαν ποτέ να οικοδομούνται.
Ακόμη και σήμερα κτίζονται. Και μάλιστα με τη «βούλα» του νόμου!

Στην Πεντέλη. Η νέα πυρκαγιά θ’ ανοίξει την όρεξη σε καταπατητές. Το ίδιο έγινε και το ’95. Ποιος θα τους φρενάρει;

ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ το αληθές επιβεβαιώνουν οι σημερινές αποκαλύψεις των «ΝΕΩΝ» για
τρεις οικοδομικούς συνεταιρισμούς, που με διάφορα νομικά τεχνάσματα κατάφεραν
να μην… κηρυχθούν αναδασωτέες και να βάλουν έτσι πόδι στις καμένες εκτάσεις
του δάσους της Πεντέλης, αμέσως μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 1995.

Σε μια περίπτωση, τα μέλη του συνεταιρισμού, μόλις μάζεψαν τα αποκαΐδια που
άφησε στο πέρασμά της η πυρκαγιά του 1995, άρχισαν να κτίζουν ομαδικά την
τελευταία διετία στην καρδιά της Πεντέλης. Ένας άλλος συνεταιρισμός άρχισε
να… περπατάει, μεγαλώνοντας την έκτασή του κατά 1.300 στρέμματα, ενώ ένας
τρίτος βρέθηκε να μελετάται από τις αρμόδιες πολεοδομικές υπηρεσίες της
περιοχής για να ενταχθεί στο σχέδιο πόλης!

Αυτές τις απίστευτες εικόνες εντόπισαν τον τελευταίο χρόνο στην Πεντέλη
υπάλληλοι της Διεύθυνσης Προστασίας Δασών Αττικής, γεγονός που ανάγκασε τον
μέχρι πρότινος διευθυντή της, κ. Λευτέρη Φραγκιουδάκη, να καταθέσει στις 6
Μαρτίου 1998 μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία Αθηνών για παράνομες
«οικοπεδοποιήσεις δασών, καμένων και μη, στις περιοχές Σταμάτας, Ροδόπολης και
Διονύσου Αττικής».

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ

Η αναφορά του δασάρχη Πεντέλης, κ. Τάσου Καζάζη, τα λέει όλα: «Στις
αναδασώσεις που προχώρησε το υπουργείο Γεωργίας, αμέσως μετά τις καταστροφικές
πυρκαγιές του 1995 για τις καμένες δασικές εκτάσεις της Πεντέλης, σημειώθηκαν
πολλές εμπλοκές με δασικές περιοχές όπου βρίσκονται κυρίως οικοδομικοί
συνεταιρισμοί. Αυτές οι περιπτώσεις περιόρισαν το πρόγραμμα αναδασώσεων σε ένα
ποσοστό 90% των 60.000 στρεμμάτων που αποτεφρώθηκαν το 1995». Με λίγα λόγια
περίπου 6.000 στρέμματα δάσους από τα καμένα του ’95 στην Πεντέλη δεν
κηρύχθηκαν αναδασωτέα!

Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί ο συνεταιρισμός του Αγίου Σπυρίδωνα, που
βρίσκεται ανάμεσα στην Καλλιτεχνούπολη και το Ντράφι. Παρ’ όλο που τα μέλη του
συνεταιρισμού κατάφεραν με Προεδρικό Διάταγμα της χούντας να εντάξουν την
περιοχή τους στο σχέδιο πόλεως, έως σήμερα δεν μπορούσαν να κτίσουν, καθώς με
τον νόμο 998/78 είχαν εξαιρεθεί οι περιπτώσεις των συνεταιρισμών που είχαν
αποκτήσει ανάλογο προνόμιο την περίοδο 1967-73.

Το Προεδρικό Διάταγμα, που εκδόθηκε το 1970 για τον συνεταιρισμό του Αγίου
Σπυρίδωνα, δεν έπαψε να ισχύει, γιατί δεν ανεκλήθη ποτέ από τα αρμόδια
υπουργεία που το εξέδωσαν. «Όταν το 1995 ετέθη θέμα αναδάσωσης της περιοχής
του Αγίου Σπυρίδωνα το υπουργείο Γεωργίας, έπειτα και από σχετικό αίτημα των
Ελεγκτών Περιβάλλοντος, εισηγήθηκε προς τις συναρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ
την ανάκληση του επίμαχου Π.Δ, αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ», σημειώνει ο
κ. Φραγκιουδάκης.

Οι αντικρουόμενες προθέσεις των αρμόδιων υπηρεσιών, όπως αναφέρει ο πρώην
διευθυντής Προστασίας Δασών Αττικής και ο δασάρχης Πεντέλης, έδωσαν την
ευκαιρία στα μέλη τού οικοδομικού συνεταιρισμού να προχωρήσουν την τελευταία
διετία στην οικοδόμηση της περιοχής, με την έγκριση της Πολεδομίας Ανατολικής Αττικής!

ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ

Με αυτά και με άλλα, ο οικοδομικός συνεταιρισμός Αγίου Σπυρίδωνα κατάφερε να
ξεπεράσει τον σκόπελο των αναδασώσεων και σήμερα μπορεί και κτίζει ανενόχλητος.

Την ίδια στιγμή ο οικοδομικός συνεταιρισμός Αιολίδας που βρίσκεται ανάμεσα
στις κοινότητες Ροδόπολης και Διονύσου, όπως καταγγέλλει ο πρώην διευθυντής
Προστασίας Δασών Αττικής, τα τελευταία χρόνια έβγαλε πόδια και περπατάει.
«Έχουν καταφέρει να εμφανίζουν ως εκτάσεις του συνεταιρισμού Αιολίδας 4.000
στρέμματα, ενώ το αρχικό σχέδιο πόλης προέβλεπε 2.700 στρέμματα»!

Στο σχέδιο πόλης η περιοχή εντάχθηκε αρχικά το 1962, ενώ το 1968 επακολούθησε
τροποποίησή του. Όπως αναφέρει ο κ. Φραγκιουδάκης, «με το πρόσχημα ότι μπορούν
να κτίζουν σε ανοιχτά οικοδομικά τετράγωνα, προχώρησαν στην επέκταση του
σχεδίου, οικοδομώντας ακόμη και σε δασικές εκτάσεις που κάηκαν το 1995».

Η αθόρυβη επέκταση του οικισμού Αιολίδας ήρθε στην επιφάνεια, όταν το 1995 το
Δασαρχείο Πεντέλης κήρυξε αναδασωτέες τις εκτάσεις που είχαν καεί. Ενώ το
Δασαρχείο κήρυξε αναδασωτέες τις γειτονικές εκτάσεις, με βάση τα πραγματικά
όρια του σχεδίου πόλεως του συνεταιρισμού, στο σχετικό διάγραμμα που
προσκόμισε προς το αρμόδιο Τμήμα Αναδασώσεων του υπουργείου Γεωργίας εμφάνισε
τα νέα όρια του συνεταιρισμού. Η αντιπαραβολή έδειξε την υπέρβαση των ορίων.

Για τον λόγο αυτό τον περασμένο Μάρτιο ο διευθυντής Προστασίας Δασών Αττικής
προχώρησε στην κατάθεση μηνυτήριας αναφοράς προς την Εισαγγελία Αθηνών, όπου
κάνει λόγο για κυκλώματα στα οποία συμμετέχουν ακόμη και υπάλληλοι της
Πολεοδομίας Καπανδριτίου.

Την ίδια στιγμή ένας τρίτος συνεταιρισμός, της Αναγέννησης, έκτασης 300
στρεμμάτων, που βρίσκεται κοντά στον Διόνυσο και στη Νέα Μάκρη, πριν από δύο
χρόνια βρέθηκε να μελετάται από υπηρεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ, μετά την καταστροφική
πυρκαγιά του 1995, προκειμένου να ενταχθεί στο σχέδιο πόλεως. «Μόλις το
πληροφορηθήκαμε ζητήσαμε να σταματήσει η εξέταση αυτού του ζητήματος, ως
συναρμόδιο υπουργείο που είμαστε. Παρ’ όλο που έχει περάσει ενάμισης χρόνος
από τότε που στείλαμε σχετικό έγγραφο προς τις υπηρεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ, απάντηση
δεν πήραμε».